บทที่ 9

1เมื่อโซโลมอนทรงสร้างพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระราชวังเสร็จแล้ว และทรงทำทุกสิ่งที่ทรงปรารถนาจะทำสำเร็จ 2องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงปรากฏแก่พระองค์เป็นครั้งที่สอง เหมือนที่ทรงปรากฏแก่พระองค์ที่กิเบโอน 3องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพระองค์ว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อหน้าเราแล้ว เราได้ชำระพระนิเวศนี้ที่เจ้าสร้างให้บริสุทธิ์ โดยตั้งนามของเราไว้ที่นั่นเป็นนิตย์ พระเนตรและพระทัยของเราจะอยู่ที่นั่นตลอดเวลา 4ส่วนเจ้า หากเจ้าดำเนินต่อหน้าเราเหมือนดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนิน ด้วยใจซื่อตรงและเที่ยงธรรม ทำทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า และรักษากฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา 5เราก็จะสถาปนาบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอลเป็นนิตย์ ตามที่เราสัญญาไว้กับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดชายที่จะนั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอล’ 6แต่หากเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าหันไปจากการติดตามเรา ไม่รักษาบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า และไปปรนนิบัติกราบไหว้พระอื่น ๆ 7เราก็จะตัดอิสราเอลออกจากแผ่นดินที่เราได้ให้แก่เขา และจะเหวี่ยงพระนิเวศนี้ที่เราได้ชำระให้บริสุทธิ์เพื่อนามของเราไปเสียจากเบื้องหน้าเรา แล้วอิสราเอลจะกลายเป็นที่เยาะเย้ยและคำเปรียบเปรยในหมู่ชนชาติทั้งปวง 8และพระนิเวศนี้จะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและเย้ยหยัน และกล่าวว่า ‘เหตุใดองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงกระทำเช่นนี้แก่แผ่นดินนี้และแก่พระนิเวศนี้?’ 9และคนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษของพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ และไปยึดถือพระอื่น ๆ กราบไหว้และปรนนิบัติพระเหล่านั้น เพราะเหตุนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาเหนือพวกเขา’” 10เมื่อสิ้นยี่สิบปีที่โซโลมอนทรงสร้างพระนิเวศทั้งสอง คือพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระราชวังแล้ว 11กษัตริย์โซโลมอนทรงยกเมืองยี่สิบแห่งในแคว้นกาลิลีให้แก่ฮีรามกษัตริย์ของไทระ เพราะฮีรามได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้สนไซเปรส และทองคำให้แก่พระองค์ตามที่ทรงปรารถนาทุกประการ 12ฮีรามจึงออกจากไทระไปตรวจดูเมืองที่โซโลมอนยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น 13ฮีรามจึงถามว่า “พี่น้องเอ๋ย เมืองที่ท่านยกให้ข้านี้เป็นเมืองอะไรกัน?” และเรียกเมืองเหล่านั้นว่าแผ่นดินคาบูล ซึ่งเรียกกันเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้ 14ฮีรามได้ส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบตะลันต์มาถวายกษัตริย์ 15ต่อไปนี้คือเรื่องราวของแรงงานเกณฑ์ที่กษัตริย์โซโลมอนทรงเกณฑ์มาเพื่อสร้างพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระราชวังของพระองค์ ป้อมมิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ตลอดจนเมืองฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์ 16ฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ได้ยกทัพมายึดเมืองเกเซอร์ เผาเมืองด้วยไฟ ฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเมือง แล้วยกเมืองนั้นเป็นของกำนัลแก่ธิดาของตน มเหสีของโซโลมอน 17โซโลมอนจึงทรงสร้างเมืองเกเซอร์ขึ้นใหม่ กับเมืองเบธโฮโรนล่าง 18เมืองบาอาลัท และเมืองทามาร์ในถิ่นทุรกันดารแห่งยูดาห์ 19ทั้งบรรดาเมืองคลังหลวงที่โซโลมอนทรงมี เมืองสำหรับรถม้าศึกและม้า และทุกสิ่งที่ทรงปรารถนาจะสร้างในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วแผ่นดินในราชอาณาจักรของพระองค์ 20ส่วนประชาชนทั้งหมดที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ฮิตไทต์ เปริสซี ฮีไวต์ และเยบุส ผู้ไม่ได้เป็นชนอิสราเอล 21คือลูกหลานของพวกเขาที่ยังเหลืออยู่ในแผ่นดิน ผู้ที่ชนอิสราเอลไม่สามารถอุทิศให้พินาศได้ โซโลมอนทรงเกณฑ์คนเหล่านั้นเป็นทาสแรงงานจนถึงทุกวันนี้ 22แต่โซโลมอนไม่ได้ทรงให้ชนอิสราเอลคนใดเป็นทาส เพราะพวกเขาเป็นทหาร ข้าราชการ ขุนนาง นายทหาร และผู้บัญชาการรถม้าศึกและพลม้าของพระองค์ 23คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าผู้ควบคุมงานของโซโลมอนด้วย คือห้าร้อยห้าสิบคน ผู้ดูแลคนที่ทำงาน 24เมื่อธิดาของฟาโรห์ขึ้นมาจากนครดาวิดสู่พระราชวังที่โซโลมอนทรงสร้างให้นางแล้ว พระองค์ก็ทรงสร้างป้อมมิลโล 25ปีละสามครั้ง โซโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบูชาบนแท่นบูชาที่ทรงสร้างถวายองค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับเผาเครื่องหอมต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จึงทรงสร้างพระนิเวศเสร็จสมบูรณ์ 26กษัตริย์โซโลมอนยังทรงสร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่ใกล้เมืองเอโลทในเอโดม ริมฝั่งทะเลแดง 27ฮีรามส่งข้าราชการของตน คือกะลาสีเรือผู้ชำนาญทะเล มาประจำกองเรือร่วมกับข้าราชการของโซโลมอน 28พวกเขาแล่นเรือไปยังโอฟีร์ และนำทองคำจากที่นั่นมาสี่ร้อยยี่สิบตะลันต์ ถวายแก่กษัตริย์โซโลมอน

1เมื่อโซโลมอนทรงสร้างพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระราชวังเสร็จแล้ว และทรงทำทุกสิ่งที่ทรงปรารถนาจะทำสำเร็จ

2องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงปรากฏแก่พระองค์เป็นครั้งที่สอง เหมือนที่ทรงปรากฏแก่พระองค์ที่กิเบโอน

3องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับพระองค์ว่า “เราได้ยินคำอธิษฐานและคำวิงวอนที่เจ้าทูลต่อหน้าเราแล้ว เราได้ชำระพระนิเวศนี้ที่เจ้าสร้างให้บริสุทธิ์ โดยตั้งนามของเราไว้ที่นั่นเป็นนิตย์ พระเนตรและพระทัยของเราจะอยู่ที่นั่นตลอดเวลา

4ส่วนเจ้า หากเจ้าดำเนินต่อหน้าเราเหมือนดาวิดบิดาของเจ้าได้ดำเนิน ด้วยใจซื่อตรงและเที่ยงธรรม ทำทุกสิ่งที่เราบัญชาเจ้า และรักษากฎเกณฑ์และกฎหมายของเรา

5เราก็จะสถาปนาบัลลังก์แห่งราชอาณาจักรของเจ้าเหนืออิสราเอลเป็นนิตย์ ตามที่เราสัญญาไว้กับดาวิดบิดาของเจ้าว่า ‘เจ้าจะไม่ขาดชายที่จะนั่งบนบัลลังก์ของอิสราเอล’

6แต่หากเจ้าหรือบุตรหลานของเจ้าหันไปจากการติดตามเรา ไม่รักษาบัญญัติและกฎเกณฑ์ที่เราตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า และไปปรนนิบัติกราบไหว้พระอื่น ๆ

7เราก็จะตัดอิสราเอลออกจากแผ่นดินที่เราได้ให้แก่เขา และจะเหวี่ยงพระนิเวศนี้ที่เราได้ชำระให้บริสุทธิ์เพื่อนามของเราไปเสียจากเบื้องหน้าเรา แล้วอิสราเอลจะกลายเป็นที่เยาะเย้ยและคำเปรียบเปรยในหมู่ชนชาติทั้งปวง

8และพระนิเวศนี้จะกลายเป็นกองซากปรักหักพัง ทุกคนที่ผ่านไปจะตกตะลึงและเย้ยหยัน และกล่าวว่า ‘เหตุใดองค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงกระทำเช่นนี้แก่แผ่นดินนี้และแก่พระนิเวศนี้?’

9และคนจะตอบว่า ‘เพราะพวกเขาได้ละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของตน ผู้ทรงนำบรรพบุรุษของพวกเขาออกจากแผ่นดินอียิปต์ และไปยึดถือพระอื่น ๆ กราบไหว้และปรนนิบัติพระเหล่านั้น เพราะเหตุนี้องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงนำภัยพิบัติทั้งหมดนี้มาเหนือพวกเขา’”

10เมื่อสิ้นยี่สิบปีที่โซโลมอนทรงสร้างพระนิเวศทั้งสอง คือพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและพระราชวังแล้ว

11กษัตริย์โซโลมอนทรงยกเมืองยี่สิบแห่งในแคว้นกาลิลีให้แก่ฮีรามกษัตริย์ของไทระ เพราะฮีรามได้จัดหาไม้ซีดาร์ ไม้สนไซเปรส และทองคำให้แก่พระองค์ตามที่ทรงปรารถนาทุกประการ

12ฮีรามจึงออกจากไทระไปตรวจดูเมืองที่โซโลมอนยกให้ แต่ไม่พอใจเมืองเหล่านั้น

13ฮีรามจึงถามว่า “พี่น้องเอ๋ย เมืองที่ท่านยกให้ข้านี้เป็นเมืองอะไรกัน?” และเรียกเมืองเหล่านั้นว่าแผ่นดินคาบูล ซึ่งเรียกกันเช่นนั้นจนถึงทุกวันนี้

14ฮีรามได้ส่งทองคำหนึ่งร้อยยี่สิบตะลันต์มาถวายกษัตริย์

15ต่อไปนี้คือเรื่องราวของแรงงานเกณฑ์ที่กษัตริย์โซโลมอนทรงเกณฑ์มาเพื่อสร้างพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า พระราชวังของพระองค์ ป้อมมิลโล กำแพงเยรูซาเล็ม ตลอดจนเมืองฮาโซร์ เมกิดโด และเกเซอร์

16ฟาโรห์กษัตริย์ของอียิปต์ได้ยกทัพมายึดเมืองเกเซอร์ เผาเมืองด้วยไฟ ฆ่าชาวคานาอันที่อาศัยอยู่ในเมือง แล้วยกเมืองนั้นเป็นของกำนัลแก่ธิดาของตน มเหสีของโซโลมอน

17โซโลมอนจึงทรงสร้างเมืองเกเซอร์ขึ้นใหม่ กับเมืองเบธโฮโรนล่าง

18เมืองบาอาลัท และเมืองทามาร์ในถิ่นทุรกันดารแห่งยูดาห์

19ทั้งบรรดาเมืองคลังหลวงที่โซโลมอนทรงมี เมืองสำหรับรถม้าศึกและม้า และทุกสิ่งที่ทรงปรารถนาจะสร้างในเยรูซาเล็ม เลบานอน และทั่วแผ่นดินในราชอาณาจักรของพระองค์

20ส่วนประชาชนทั้งหมดที่เหลืออยู่จากชาวอาโมไรต์ ฮิตไทต์ เปริสซี ฮีไวต์ และเยบุส ผู้ไม่ได้เป็นชนอิสราเอล

21คือลูกหลานของพวกเขาที่ยังเหลืออยู่ในแผ่นดิน ผู้ที่ชนอิสราเอลไม่สามารถอุทิศให้พินาศได้ โซโลมอนทรงเกณฑ์คนเหล่านั้นเป็นทาสแรงงานจนถึงทุกวันนี้

22แต่โซโลมอนไม่ได้ทรงให้ชนอิสราเอลคนใดเป็นทาส เพราะพวกเขาเป็นทหาร ข้าราชการ ขุนนาง นายทหาร และผู้บัญชาการรถม้าศึกและพลม้าของพระองค์

23คนเหล่านี้เป็นหัวหน้าผู้ควบคุมงานของโซโลมอนด้วย คือห้าร้อยห้าสิบคน ผู้ดูแลคนที่ทำงาน

24เมื่อธิดาของฟาโรห์ขึ้นมาจากนครดาวิดสู่พระราชวังที่โซโลมอนทรงสร้างให้นางแล้ว พระองค์ก็ทรงสร้างป้อมมิลโล

25ปีละสามครั้ง โซโลมอนทรงถวายเครื่องเผาบูชาและเครื่องสันติบูชาบนแท่นบูชาที่ทรงสร้างถวายองค์พระผู้เป็นเจ้า พร้อมกับเผาเครื่องหอมต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จึงทรงสร้างพระนิเวศเสร็จสมบูรณ์

26กษัตริย์โซโลมอนยังทรงสร้างกองเรือที่เอซีโอนเกเบอร์ ซึ่งอยู่ใกล้เมืองเอโลทในเอโดม ริมฝั่งทะเลแดง

27ฮีรามส่งข้าราชการของตน คือกะลาสีเรือผู้ชำนาญทะเล มาประจำกองเรือร่วมกับข้าราชการของโซโลมอน

28พวกเขาแล่นเรือไปยังโอฟีร์ และนำทองคำจากที่นั่นมาสี่ร้อยยี่สิบตะลันต์ ถวายแก่กษัตริย์โซโลมอน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.