บทที่ 5

1ส่วนเรื่องวาระและเวลานั้น พี่น้องทั้งหลาย ไม่จำเป็นที่เราจะต้องเขียนถึงพวกท่าน 2เพราะพวกท่านเองทราบดีอยู่แล้วว่า วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะมาถึงเหมือนขโมยที่มาในเวลากลางคืน 3ขณะที่ผู้คนกำลังพูดว่า “สันติสุขและความปลอดภัย” ในขณะนั้นความพินาศก็จะมาถึงพวกเขาอย่างฉับพลัน เหมือนเจ็บท้องคลอดที่มาถึงหญิงมีครรภ์ และพวกเขาจะหนีไม่พ้นเลย 4แต่พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านมิได้อยู่ในความมืด ที่จะทำให้วันนั้นจู่โจมพวกท่านเหมือนขโมย 5เพราะพวกท่านทุกคนล้วนเป็นบุตรแห่งความสว่างและบุตรแห่งกลางวัน เราไม่ได้เป็นของกลางคืนหรือของความมืด 6เพราะฉะนั้น เราอย่าหลับใหลเหมือนคนอื่น ๆ แต่ให้เราเฝ้าระวังและมีสติ 7เพราะคนที่หลับ ก็หลับในเวลากลางคืน และคนที่เมา ก็เมาในเวลากลางคืน 8แต่ในเมื่อเราเป็นคนของกลางวัน ก็ขอให้เรามีสติสำรวม สวมเกราะอกแห่งความเชื่อและความรัก และสวมหมวกเหล็กคือความหวังในความรอด 9เพราะพระเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระพิโรธ แต่สำหรับการได้รับความรอดโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา 10ผู้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพื่อว่าไม่ว่าเราจะตื่นอยู่หรือหลับไป เราจะได้มีชีวิตอยู่ร่วมกับพระองค์ 11เพราะฉะนั้น จงหนุนใจซึ่งกันและกัน และจงเสริมสร้างกันและกัน ดังที่พวกท่านกำลังทำอยู่แล้ว 12พี่น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนพวกท่านให้รู้คุณบรรดาผู้ที่ตรากตรำในหมู่พวกท่าน ผู้นำพวกท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้า และผู้ตักเตือนพวกท่าน 13ให้นับถือพวกเขาอย่างสูงยิ่งด้วยความรัก เพราะการงานของพวกเขา จงอยู่ด้วยกันอย่างสันติ 14พี่น้องทั้งหลาย เราขอหนุนใจพวกท่าน จงตักเตือนคนที่ไม่อยู่ในระเบียบ ปลอบโยนคนที่ใจฝ่อ ช่วยเหลือคนอ่อนแอ และอดทนต่อทุกคน 15จงระวังอย่าให้ผู้ใดทำชั่วตอบแทนชั่วต่อกัน แต่จงพากเพียรทำสิ่งที่ดีต่อกันและต่อคนทั้งปวงเสมอ 16จงชื่นชมยินดีอยู่เสมอ 17จงอธิษฐานอย่างไม่หยุดยั้ง 18จงขอบพระคุณในทุกสถานการณ์ เพราะนี่คือพระประสงค์ของพระเจ้าในพระเยซูคริสต์สำหรับพวกท่าน 19อย่าดับพระวิญญาณ 20อย่าดูหมิ่นคำเผยพระวจนะ 21แต่จงพิสูจน์ทุกสิ่ง สิ่งที่ดีนั้นจงยึดไว้ให้มั่น 22จงละเว้นจากความชั่วทุกรูปแบบ 23ขอให้องค์พระเจ้าแห่งสันติสุขเองทรงชำระพวกท่านให้บริสุทธิ์ทั้งสิ้น และขอให้วิญญาณ จิตใจ และร่างกายของพวกท่านได้รับการปกปักรักษาให้ครบบริบูรณ์อย่างปราศจากตำหนิในการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา 24ผู้ทรงเรียกพวกท่านนั้นทรงสัตย์ซื่อ และพระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จ 25พี่น้องทั้งหลาย จงอธิษฐานเพื่อเราด้วย 26จงทักทายพี่น้องทุกคนด้วยจุมพิตอันบริสุทธิ์ 27ข้าพเจ้าขอกำชับพวกท่านในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ให้อ่านจดหมายฉบับนี้ให้พี่น้องทุกคนฟัง 28ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราดำรงอยู่กับพวกท่าน

1ส่วนเรื่องวาระและเวลานั้น พี่น้องทั้งหลาย ไม่จำเป็นที่เราจะต้องเขียนถึงพวกท่าน

2เพราะพวกท่านเองทราบดีอยู่แล้วว่า วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะมาถึงเหมือนขโมยที่มาในเวลากลางคืน

บริบท: ‘วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า’ (ἡμέρα κυρίου) เป็นวลีเทคนิคจากผู้พยากรณ์ในพันธสัญญาเดิม — อาโมส 5:18-20, อิสยาห์ 13:6-9, โยเอล 2:1-11, เศฟันยาห์ 1:14-18, มาลาคี 4:5 — หมายถึงวันที่พระเจ้าจะเสด็จมาพิพากษา ปลดปล่อย และฟื้นฟู เปาโลนำวลีนี้มาใช้กับการเสด็จกลับมาของพระคริสต์ ภาพ ‘ขโมยในเวลากลางคืน’ เป็นถ้อยคำของพระเยซูเอง (มัทธิว 24:43, ลูกา 12:39) — ไม่ใช่ความน่ากลัว แต่ชี้ถึงความฉับพลันและไม่อาจคาดเดาเวลาได้

3ขณะที่ผู้คนกำลังพูดว่า “สันติสุขและความปลอดภัย” ในขณะนั้นความพินาศก็จะมาถึงพวกเขาอย่างฉับพลัน เหมือนเจ็บท้องคลอดที่มาถึงหญิงมีครรภ์ และพวกเขาจะหนีไม่พ้นเลย

บริบท: วลี ‘สันติสุขและความปลอดภัย’ (Pax et Securitas) เป็นคำขวัญที่จักรวรรดิโรมโฆษณาในเหรียญและคำประกาศในยุคของจักรพรรดิเอากุสตัสถึงเนโร — ความอุ่นใจที่ระบบของจักรพรรดิจัดให้ เปาโลกำลังท้าทายความเชื่อมั่นนั้น คนที่อิงสันติสุขของจักรวรรดิแทนที่จะอิงพระคริสต์จะถูกทำลายโดยฉับพลัน เปาโลยังสะท้อนถึงคำเตือนของพระธรรมเยเรมีย์ 6:14, 8:11 และเอเสเคียล 13:10-16 ที่ทรงตำหนิผู้พยากรณ์เท็จที่ประกาศ ‘สันติภาพ สันติภาพ’ ในขณะที่การพิพากษากำลังจะมาถึง

4แต่พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านมิได้อยู่ในความมืด ที่จะทำให้วันนั้นจู่โจมพวกท่านเหมือนขโมย

5เพราะพวกท่านทุกคนล้วนเป็นบุตรแห่งความสว่างและบุตรแห่งกลางวัน เราไม่ได้เป็นของกลางคืนหรือของความมืด

บริบท: ‘บุตรแห่งความสว่าง’ เป็นสำนวนเซมิติก (‘son of X’ = ‘ผู้มีคุณลักษณะของ X’) ที่พบในม้วนหนังสือทะเลตาย (Qumran 1QS, 1QM — สงครามระหว่างบุตรแห่งความสว่างและบุตรแห่งความมืด) เปาโลและยอห์น (ลูกา 16:8, ยอห์น 12:36) ใช้สำนวนนี้บรรยายผู้เชื่อ ในที่นี้เปาโลเสริมด้วย ‘บุตรแห่งกลางวัน’ เพื่อโยงเข้ากับ ‘วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า’ ในข้อ 2 — ผู้เชื่อ ‘เป็นของวัน’ ตั้งแต่บัดนี้แล้ว

6เพราะฉะนั้น เราอย่าหลับใหลเหมือนคนอื่น ๆ แต่ให้เราเฝ้าระวังและมีสติ

7เพราะคนที่หลับ ก็หลับในเวลากลางคืน และคนที่เมา ก็เมาในเวลากลางคืน

8แต่ในเมื่อเราเป็นคนของกลางวัน ก็ขอให้เรามีสติสำรวม สวมเกราะอกแห่งความเชื่อและความรัก และสวมหมวกเหล็กคือความหวังในความรอด

บริบท: ภาพ ‘เกราะอก’ (θώραξ) และ ‘หมวกเหล็ก’ (περικεφαλαία) สะท้อนถึงอิสยาห์ 59:17 ในฉบับ LXX — ที่พระเจ้าทรงสวมความชอบธรรมเป็นเกราะอกและหมวกแห่งความรอด เปาโลปรับโดยเปลี่ยนเครื่องสวมเป็นความเชื่อและความรัก (เกราะอก) และความหวังในความรอด (หมวกเหล็ก) — ตรงกับสามตรี ‘ความเชื่อ ความรัก ความหวัง’ ที่กล่าวไว้ในข้อแรกของจดหมาย (1 ธส. 1:3) อีกครั้ง เปาโลขยายภาพนี้ออกไปอีกในเอเฟซัส 6:14-17

9เพราะพระเจ้าไม่ได้ทรงกำหนดเราไว้สำหรับพระพิโรธ แต่สำหรับการได้รับความรอดโดยทางพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

บริบท: ‘พระพิโรธ’ ในที่นี้คือการพิพากษาในยุคสุดท้าย — สิ่งเดียวกับ ‘พระพิโรธที่จะมาถึง’ ใน 1 ธส. 1:10 ไม่ใช่อารมณ์โกรธของพระเจ้าแบบเฉียบพลัน แต่หมายถึงการลงโทษคนที่ไม่เชื่อในวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า เปาโลย้ำว่าพระเจ้าทรงเลือกผู้เชื่อให้ ‘ได้รับ’ (περιποίησις) ความรอด ไม่ใช่รอเสี่ยงดวง ความมั่นใจของผู้เชื่อตั้งอยู่บนการตัดสินใจของพระเจ้า ไม่ใช่บนตัวเอง

10ผู้ทรงสิ้นพระชนม์เพื่อเรา เพื่อว่าไม่ว่าเราจะตื่นอยู่หรือหลับไป เราจะได้มีชีวิตอยู่ร่วมกับพระองค์

บริบท: ที่นี่เปาโลเล่นกับสองความหมายของ ‘ตื่น/หลับ’ ในบริบทที่ผ่านมา ในข้อ 6 ‘ตื่น/หลับ’ หมายถึงการเฝ้าระวังฝ่ายวิญญาณ แต่ใน 1 ธส. 4:13-15 ‘หลับ’ หมายถึงผู้เชื่อที่ตายไปแล้ว ในข้อนี้ ‘ตื่น/หลับ’ น่าจะหมายถึง ‘เป็น/ตาย’ — ไม่ว่าผู้เชื่อจะยังมีชีวิตอยู่หรือเสียชีวิตไปแล้วเมื่อพระคริสต์เสด็จกลับมา ทุกคนจะได้อยู่ร่วมกับพระองค์ตลอดไป — เป็นถ้อยคำหนุนใจที่ตอบคำถามของผู้อ่านในข้อ 4:13

11เพราะฉะนั้น จงหนุนใจซึ่งกันและกัน และจงเสริมสร้างกันและกัน ดังที่พวกท่านกำลังทำอยู่แล้ว

12พี่น้องทั้งหลาย เราขอวิงวอนพวกท่านให้รู้คุณบรรดาผู้ที่ตรากตรำในหมู่พวกท่าน ผู้นำพวกท่านในองค์พระผู้เป็นเจ้า และผู้ตักเตือนพวกท่าน

13ให้นับถือพวกเขาอย่างสูงยิ่งด้วยความรัก เพราะการงานของพวกเขา จงอยู่ด้วยกันอย่างสันติ

14พี่น้องทั้งหลาย เราขอหนุนใจพวกท่าน จงตักเตือนคนที่ไม่อยู่ในระเบียบ ปลอบโยนคนที่ใจฝ่อ ช่วยเหลือคนอ่อนแอ และอดทนต่อทุกคน

15จงระวังอย่าให้ผู้ใดทำชั่วตอบแทนชั่วต่อกัน แต่จงพากเพียรทำสิ่งที่ดีต่อกันและต่อคนทั้งปวงเสมอ

บริบท: หลักไม่ตอบโต้ความชั่วด้วยความชั่ว เป็นธรรมจริยาคริสเตียนพื้นฐานที่ปรากฏซ้ำในโรม 12:17, 1 เปโตร 3:9 และคำสอนของพระเยซูในมัทธิว 5:38-44 (อาจสะท้อนถึงสุภาษิต 20:22 ในพันธสัญญาเดิม) เปาโลขยายขอบเขตของความดีออกไปนอกชุมชนคริสเตียน — ‘ต่อกันและต่อคนทั้งปวง’ — รวมถึงผู้ที่ข่มเหงคริสตจักรเทสซาโลนิกาด้วย

16จงชื่นชมยินดีอยู่เสมอ

17จงอธิษฐานอย่างไม่หยุดยั้ง

บริบท: ‘ไม่หยุดยั้ง’ ในที่นี้ไม่ได้หมายความตามตัวอักษรว่าอธิษฐานทุกวินาที แต่หมายถึงท่าทีของชีวิตที่อธิษฐานเป็นนิจ — ทูลพระเจ้าได้ทุกขณะ ทุกสถานการณ์ พระคุณพิเศษของวลีนี้คือคำสอนนี้ตามมาทันทีหลังคำสั่งให้ ‘ชื่นชมยินดี’ และก่อน ‘ขอบพระคุณ’ — เปาโลให้กรอบสามอย่างของชีวิตจิตวิญญาณ: ความยินดี การอธิษฐาน และความขอบคุณ ที่ดำเนินไปร่วมกันเป็นนิจ

18จงขอบพระคุณในทุกสถานการณ์ เพราะนี่คือพระประสงค์ของพระเจ้าในพระเยซูคริสต์สำหรับพวกท่าน

19อย่าดับพระวิญญาณ

บริบท: ภาพ ‘ดับพระวิญญาณ’ สะท้อนถึงการเปรียบพระวิญญาณบริสุทธิ์เป็นไฟ — กิจการ 2:3 (‘ลิ้นเหมือนเปลวไฟ’ ในเทศกาลเพ็นเทคอสต์), มัทธิว 3:11 (‘บัพติศมาด้วยพระวิญญาณบริสุทธิ์และไฟ’) เปาโลเตือนคริสตจักรเทสซาโลนิกาว่าอย่าระงับการสำแดงของพระวิญญาณ — ในบริบทนี้น่าจะหมายถึงการดูหมิ่นคำเผยพระวจนะ (ข้อ 20) อย่างไม่ทดสอบ

20อย่าดูหมิ่นคำเผยพระวจนะ

21แต่จงพิสูจน์ทุกสิ่ง สิ่งที่ดีนั้นจงยึดไว้ให้มั่น

22จงละเว้นจากความชั่วทุกรูปแบบ

23ขอให้องค์พระเจ้าแห่งสันติสุขเองทรงชำระพวกท่านให้บริสุทธิ์ทั้งสิ้น และขอให้วิญญาณ จิตใจ และร่างกายของพวกท่านได้รับการปกปักรักษาให้ครบบริบูรณ์อย่างปราศจากตำหนิในการเสด็จมาของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา

บริบท: ในข้อนี้เปาโลเรียกพระเจ้าเป็น ‘พระเจ้าแห่งสันติสุข’ — เป็นชื่อที่พบหลายครั้งในจดหมายของเปาโล (โรม 15:33, 16:20, ฟีลิปปี 4:9, ฮีบรู 13:20) สามตรี ‘วิญญาณ จิตใจ ร่างกาย’ (πνεῦμα-ψυχή-σῶμα) ไม่ได้สอนหลักไตรลักษณ์เชิงปรัชญาหรือมานุษยวิทยา แต่เป็นการเน้นว่าทั้งบุคคลทั้งหมดของผู้เชื่อจะได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ — ทั้งฝ่ายวิญญาณและฝ่ายกาย ภาพ ‘ปราศจากตำหนิในการเสด็จมา’ คือการสรุปคำสอนทั้งจดหมายว่า ผู้ที่ถูกเรียกในพระคริสต์จะได้รับการรักษาไว้จนถึงวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้า

24ผู้ทรงเรียกพวกท่านนั้นทรงสัตย์ซื่อ และพระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จ

25พี่น้องทั้งหลาย จงอธิษฐานเพื่อเราด้วย

26จงทักทายพี่น้องทุกคนด้วยจุมพิตอันบริสุทธิ์

บริบท: ‘จุมพิตอันบริสุทธิ์’ (φίλημα ἅγιον) เป็นการแสดงความรักฉันพี่น้องในคริสตจักรยุคแรก — เปาโลกล่าวถึงสี่ครั้ง (โรม 16:16, 1 โครินธ์ 16:20, 2 โครินธ์ 13:12, 1 ธส. 5:26) และเปโตรอีกครั้ง (1 ปต. 5:14 ‘จูบแห่งความรัก’) จุดประสงค์ไม่ใช่รูปแบบแต่คือการทักทายที่เหมาะสมกับวัฒนธรรมและบริสุทธิ์ — ในวัฒนธรรมไทย รูปแบบที่เหมาะสมอาจเป็นการประนมมือไหว้หรือกอดในสภาพแวดล้อมคริสตจักร

27ข้าพเจ้าขอกำชับพวกท่านในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า ให้อ่านจดหมายฉบับนี้ให้พี่น้องทุกคนฟัง

บริบท: ในวัฒนธรรมยุคแรก จดหมายของอัครทูตจะถูกอ่านในที่ประชุมโดยมีคนหนึ่งอ่านดัง ๆ ให้คนอื่นฟัง — เพราะส่วนใหญ่ของผู้เชื่อในยุคนั้นอ่านเขียนไม่ได้ คำสั่งของเปาโลในข้อนี้แสดงถึงน้ำหนักของจดหมาย — เปาโลสาบานในนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าเพื่อให้แน่ใจว่าทุกคนในชุมชนจะได้รับฟัง — เป็นการสะท้อนถึงสิทธิ์อำนาจของอัครทูตในจดหมายและการตั้งใจให้ทุกคนเข้าร่วม

28ขอพระคุณของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเราดำรงอยู่กับพวกท่าน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.