อพยพ 24 · Eremos Thai Bible

1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นมาหาองค์พระผู้เป็นเจ้า เจ้าและอาโรน นาดับและอาบีฮู และผู้อาวุโสของอิสราเอลเจ็ดสิบคน พวกเจ้าจงนมัสการอยู่ห่าง ๆ 2โมเสสจะเข้าใกล้องค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงคนเดียว ส่วนคนอื่นต้องไม่เข้าใกล้ และชนชาตินั้นต้องไม่ขึ้นมากับเขา” 3เมื่อโมเสสมาบอกชนชาตินั้นถึงพระดำรัสและกฎข้อบังคับทั้งหมดขององค์พระผู้เป็นเจ้า พวกเขาทั้งหมดตอบเป็นเสียงเดียวว่า “พระดำรัสทั้งหมดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส เราจะทำตาม” 4โมเสสเขียนพระดำรัสทั้งหมดขององค์พระผู้เป็นเจ้าลง เช้าตรู่วันรุ่งขึ้น เขาลุกขึ้นและสร้างแท่นบูชาที่เชิงภูเขา พร้อมกับเสาสิบสองต้นแทนสิบสองเผ่าของอิสราเอล 5แล้วเขาส่งชายหนุ่มของอิสราเอลออกไป พวกเขาถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและถวายลูกวัวเป็นเครื่องสันติบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า 6โมเสสเอาเลือดครึ่งหนึ่งใส่ในชาม อีกครึ่งหนึ่งของเลือดเขาประพรมบนแท่นบูชา 7แล้วเขาเอาหนังสือพันธสัญญามาอ่านในหูของชนชาตินั้น พวกเขาตอบว่า “ทั้งหมดที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส เราจะทำตามและเชื่อฟัง” 8โมเสสจึงเอาเลือดประพรมบนชนชาตินั้นและกล่าวว่า “นี่คือเลือดแห่งพันธสัญญาที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทำกับพวกท่าน ตามคำเหล่านี้ทั้งหมด” 9แล้วโมเสสขึ้นไปกับอาโรน นาดับและอาบีฮู และผู้อาวุโสของอิสราเอลเจ็ดสิบคน 10พวกเขาเห็นพระเจ้าของอิสราเอล ใต้พระบาทของพระองค์มีงานเหมือนพื้นที่ปูด้วยไพลิน ใสเหมือนตัวฟ้าทีเดียว 11แต่พระเจ้าไม่ทรงยกพระหัตถ์ต่อสู้ผู้นำของอิสราเอล พวกเขาเห็นพระองค์ และพวกเขากินและดื่ม 12องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงขึ้นมาหาเราบนภูเขา และอยู่ที่นั่น เพื่อเราจะมอบแผ่นศิลาให้แก่เจ้า พร้อมกับบัญญัติและพระบัญญัติที่เราได้เขียนไว้สำหรับการสั่งสอนพวกเขา” 13โมเสสจึงลุกขึ้นพร้อมกับโยชูวาผู้ปรนนิบัติของเขา และโมเสสขึ้นไปบนภูเขาของพระเจ้า 14เขากล่าวกับผู้อาวุโสว่า “จงรอเราที่นี่จนกว่าพวกเราจะกลับมาหาพวกท่าน ดูเถิด อาโรนและเฮอร์อยู่กับพวกท่าน ใครก็ตามที่มีเรื่องโต้แย้งให้ไปหาพวกเขา” 15เมื่อโมเสสขึ้นไปบนภูเขา เมฆก็ปกคลุมภูเขา 16พระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้าสถิตบนภูเขาซีนาย เป็นเวลาหกวันเมฆปกคลุมภูเขา ในวันที่เจ็ดองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเรียกโมเสสจากในเมฆ 17ภาพของพระสิริขององค์พระผู้เป็นเจ้าเป็นเหมือนไฟผลาญบนยอดเขาในสายตาของบุตรอิสราเอล 18โมเสสเข้าไปในเมฆขณะที่เขาขึ้นภูเขา และเขาอยู่บนภูเขาสี่สิบวันสี่สิบคืน

บทที่ 24