บทที่ 48

1“ต่อไปนี้คือรายชื่อของเผ่าต่าง ๆ ที่ชายแดนด้านเหนือ ดานจะได้รับส่วนหนึ่ง โดยมีเขตแดนเลียบตามทางเมืองเฮทโลนไปยังเลโบฮามัท ผ่านฮาซาร์เอนันที่เขตแดนดามัสกัส โดยมีฮามัทอยู่ทางเหนือ ทอดจากด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตก 2อาเชอร์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของดานจากตะวันออกถึงตะวันตก 3นัฟทาลีจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของอาเชอร์จากตะวันออกถึงตะวันตก 4มนัสเสห์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของนัฟทาลีจากตะวันออกถึงตะวันตก 5เอฟราอิมจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของมนัสเสห์จากตะวันออกถึงตะวันตก 6รูเบนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเอฟราอิมจากตะวันออกถึงตะวันตก 7ยูดาห์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของรูเบนจากตะวันออกถึงตะวันตก 8เลียบเขตแดนของยูดาห์ จากตะวันออกถึงตะวันตก จะเป็นเขตที่พวกเจ้าต้องแยกถวายไว้ กว้างสองหมื่นห้าพันศอก และยาวเท่ากับส่วนแบ่งของเผ่าหนึ่งจากตะวันออกถึงตะวันตก ตรงกลางจะเป็นที่ตั้งสถานนมัสการ 9เขตที่พวกเจ้าแยกถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะยาวสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก 10เขตบริสุทธิ์ที่ถวายนี้จะเป็นของปุโรหิต ด้านเหนือยาวสองหมื่นห้าพันศอก ด้านตะวันตกกว้างหนึ่งหมื่นศอก ด้านตะวันออกกว้างหนึ่งหมื่นศอก และด้านใต้ยาวสองหมื่นห้าพันศอก ตรงกลางจะเป็นที่ตั้งสถานนมัสการขององค์พระผู้เป็นเจ้า 11เขตนี้จะเป็นของปุโรหิตที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ คือลูกหลานของศาโดก ผู้รักษาหน้าที่ของเราและไม่หลงผิดเมื่อชนอิสราเอลหลงเจิ่นไป เหมือนอย่างที่คนเลวีได้หลงไป 12เขตนี้จะเป็นส่วนถวายพิเศษสำหรับพวกเขา แยกจากเขตที่ถวายของแผ่นดิน เป็นส่วนบริสุทธิ์ที่สุด อยู่ติดกับเขตแดนของคนเลวี 13คนเลวีจะมีเขตแดนติดกับเขตแดนของปุโรหิต ยาวสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก ความยาวทั้งสิ้นเป็นสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก 14พวกเขาจะต้องไม่ขายหรือแลกเปลี่ยนส่วนใด ๆ ของเขตนี้ และต้องไม่โอนที่ดินส่วนที่ดีที่สุดนี้ให้ผู้อื่น เพราะเป็นที่บริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า 15ส่วนที่เหลือกว้างห้าพันศอกและยาวสองหมื่นห้าพันศอก จะเป็นส่วนสามัญสำหรับเมือง สำหรับสร้างบ้านเรือนและเป็นทุ่งหญ้า โดยมีเมืองอยู่ตรงกลาง 16เมืองนั้นจะมีขนาดดังนี้ ด้านเหนือยาวสี่พันห้าร้อยศอก ด้านใต้สี่พันห้าร้อยศอก ด้านตะวันออกสี่พันห้าร้อยศอก และด้านตะวันตกสี่พันห้าร้อยศอก 17ทุ่งหญ้าของเมืองจะกว้างออกไปด้านเหนือสองร้อยห้าสิบศอก ด้านใต้สองร้อยห้าสิบศอก ด้านตะวันออกสองร้อยห้าสิบศอก และด้านตะวันตกสองร้อยห้าสิบศอก 18ส่วนที่เหลือตามความยาวซึ่งขนานกับเขตบริสุทธิ์ที่ถวาย จะกว้างหนึ่งหมื่นศอกด้านตะวันออกและหนึ่งหมื่นศอกด้านตะวันตก ผลผลิตจากที่นี่จะเป็นอาหารสำหรับคนงานของเมือง 19คนงานของเมืองที่ทำการเพาะปลูกจะมาจากทุกเผ่าของอิสราเอล 20เขตที่ถวายทั้งหมดจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสองหมื่นห้าพันศอกคูณสองหมื่นห้าพันศอก พวกเจ้าจงแยกเขตบริสุทธิ์ที่ถวายนี้ไว้พร้อมกับที่ดินของเมือง 21ส่วนที่เหลือทั้งสองข้างของเขตบริสุทธิ์ที่ถวายและที่ดินของเมืองจะเป็นของเจ้านาย เขาจะครอบครองที่ดินที่ขนานกับส่วนแบ่งของเผ่าต่าง ๆ ทอดไปทางตะวันออกจากเขตบริสุทธิ์สองหมื่นห้าพันศอกจนถึงเขตแดนตะวันออก และทางตะวันตกจากสองหมื่นห้าพันศอกจนถึงเขตแดนตะวันตก ตรงกลางจะเป็นเขตบริสุทธิ์ที่ถวายและสถานนมัสการของพระวิหาร 22ดังนั้นที่ดินของคนเลวีและที่ดินของเมืองจะอยู่ตรงกลางเขตของเจ้านาย คือเขตที่อยู่ระหว่างเขตแดนยูดาห์กับเขตแดนเบนยามินจะเป็นของเจ้านาย 23ส่วนเผ่าที่เหลือ เบนยามินจะได้รับส่วนหนึ่งทอดจากด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตก 24สิเมโอนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเบนยามินจากตะวันออกถึงตะวันตก 25อิสสาคาร์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของสิเมโอนจากตะวันออกถึงตะวันตก 26เศบูลุนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของอิสสาคาร์จากตะวันออกถึงตะวันตก 27กาดจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเศบูลุนจากตะวันออกถึงตะวันตก 28เขตแดนด้านใต้ของกาดจะทอดจากทามาร์ไปจนถึงน้ำเมรีบาทคาเดช แล้วเลียบลำธารอียิปต์ออกไปจนถึงทะเลใหญ่ 29นี่คือแผ่นดินที่พวกเจ้าจะแบ่งให้เป็นมรดกแก่เผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล และเหล่านี้คือส่วนแบ่งของพวกเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ 30ต่อไปนี้คือทางออกต่าง ๆ ของเมือง ด้านเหนือซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก 31ประตูเมืองจะตั้งชื่อตามเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล ด้านเหนือมีสามประตู คือประตูรูเบน ประตูยูดาห์ และประตูเลวี 32ด้านตะวันออกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูโยเซฟ ประตูเบนยามิน และประตูดาน 33ด้านใต้ซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูสิเมโอน ประตูอิสสาคาร์ และประตูเศบูลุน 34ด้านตะวันตกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูกาด ประตูอาเชอร์ และประตูนัฟทาลี 35เส้นรอบเมืองจะยาวหนึ่งหมื่นแปดพันศอก และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป ชื่อของเมืองนั้นจะเรียกว่า ‘ยาห์เวห์ชัมมาห์’ (องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตที่นั่น)”

2อาเชอร์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของดานจากตะวันออกถึงตะวันตก

3นัฟทาลีจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของอาเชอร์จากตะวันออกถึงตะวันตก

4มนัสเสห์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของนัฟทาลีจากตะวันออกถึงตะวันตก

5เอฟราอิมจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของมนัสเสห์จากตะวันออกถึงตะวันตก

6รูเบนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเอฟราอิมจากตะวันออกถึงตะวันตก

7ยูดาห์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของรูเบนจากตะวันออกถึงตะวันตก

8เลียบเขตแดนของยูดาห์ จากตะวันออกถึงตะวันตก จะเป็นเขตที่พวกเจ้าต้องแยกถวายไว้ กว้างสองหมื่นห้าพันศอก และยาวเท่ากับส่วนแบ่งของเผ่าหนึ่งจากตะวันออกถึงตะวันตก ตรงกลางจะเป็นที่ตั้งสถานนมัสการ

9เขตที่พวกเจ้าแยกถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้านั้นจะยาวสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก

10เขตบริสุทธิ์ที่ถวายนี้จะเป็นของปุโรหิต ด้านเหนือยาวสองหมื่นห้าพันศอก ด้านตะวันตกกว้างหนึ่งหมื่นศอก ด้านตะวันออกกว้างหนึ่งหมื่นศอก และด้านใต้ยาวสองหมื่นห้าพันศอก ตรงกลางจะเป็นที่ตั้งสถานนมัสการขององค์พระผู้เป็นเจ้า

11เขตนี้จะเป็นของปุโรหิตที่ได้รับการชำระให้บริสุทธิ์ คือลูกหลานของศาโดก ผู้รักษาหน้าที่ของเราและไม่หลงผิดเมื่อชนอิสราเอลหลงเจิ่นไป เหมือนอย่างที่คนเลวีได้หลงไป

12เขตนี้จะเป็นส่วนถวายพิเศษสำหรับพวกเขา แยกจากเขตที่ถวายของแผ่นดิน เป็นส่วนบริสุทธิ์ที่สุด อยู่ติดกับเขตแดนของคนเลวี

13คนเลวีจะมีเขตแดนติดกับเขตแดนของปุโรหิต ยาวสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก ความยาวทั้งสิ้นเป็นสองหมื่นห้าพันศอกและกว้างหนึ่งหมื่นศอก

14พวกเขาจะต้องไม่ขายหรือแลกเปลี่ยนส่วนใด ๆ ของเขตนี้ และต้องไม่โอนที่ดินส่วนที่ดีที่สุดนี้ให้ผู้อื่น เพราะเป็นที่บริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า

15ส่วนที่เหลือกว้างห้าพันศอกและยาวสองหมื่นห้าพันศอก จะเป็นส่วนสามัญสำหรับเมือง สำหรับสร้างบ้านเรือนและเป็นทุ่งหญ้า โดยมีเมืองอยู่ตรงกลาง

16เมืองนั้นจะมีขนาดดังนี้ ด้านเหนือยาวสี่พันห้าร้อยศอก ด้านใต้สี่พันห้าร้อยศอก ด้านตะวันออกสี่พันห้าร้อยศอก และด้านตะวันตกสี่พันห้าร้อยศอก

17ทุ่งหญ้าของเมืองจะกว้างออกไปด้านเหนือสองร้อยห้าสิบศอก ด้านใต้สองร้อยห้าสิบศอก ด้านตะวันออกสองร้อยห้าสิบศอก และด้านตะวันตกสองร้อยห้าสิบศอก

18ส่วนที่เหลือตามความยาวซึ่งขนานกับเขตบริสุทธิ์ที่ถวาย จะกว้างหนึ่งหมื่นศอกด้านตะวันออกและหนึ่งหมื่นศอกด้านตะวันตก ผลผลิตจากที่นี่จะเป็นอาหารสำหรับคนงานของเมือง

19คนงานของเมืองที่ทำการเพาะปลูกจะมาจากทุกเผ่าของอิสราเอล

20เขตที่ถวายทั้งหมดจะเป็นรูปสี่เหลี่ยมจัตุรัสสองหมื่นห้าพันศอกคูณสองหมื่นห้าพันศอก พวกเจ้าจงแยกเขตบริสุทธิ์ที่ถวายนี้ไว้พร้อมกับที่ดินของเมือง

21ส่วนที่เหลือทั้งสองข้างของเขตบริสุทธิ์ที่ถวายและที่ดินของเมืองจะเป็นของเจ้านาย เขาจะครอบครองที่ดินที่ขนานกับส่วนแบ่งของเผ่าต่าง ๆ ทอดไปทางตะวันออกจากเขตบริสุทธิ์สองหมื่นห้าพันศอกจนถึงเขตแดนตะวันออก และทางตะวันตกจากสองหมื่นห้าพันศอกจนถึงเขตแดนตะวันตก ตรงกลางจะเป็นเขตบริสุทธิ์ที่ถวายและสถานนมัสการของพระวิหาร

22ดังนั้นที่ดินของคนเลวีและที่ดินของเมืองจะอยู่ตรงกลางเขตของเจ้านาย คือเขตที่อยู่ระหว่างเขตแดนยูดาห์กับเขตแดนเบนยามินจะเป็นของเจ้านาย

23ส่วนเผ่าที่เหลือ เบนยามินจะได้รับส่วนหนึ่งทอดจากด้านตะวันออกถึงด้านตะวันตก

24สิเมโอนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเบนยามินจากตะวันออกถึงตะวันตก

25อิสสาคาร์จะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของสิเมโอนจากตะวันออกถึงตะวันตก

26เศบูลุนจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของอิสสาคาร์จากตะวันออกถึงตะวันตก

27กาดจะได้รับส่วนหนึ่ง เลียบเขตแดนของเศบูลุนจากตะวันออกถึงตะวันตก

28เขตแดนด้านใต้ของกาดจะทอดจากทามาร์ไปจนถึงน้ำเมรีบาทคาเดช แล้วเลียบลำธารอียิปต์ออกไปจนถึงทะเลใหญ่

29นี่คือแผ่นดินที่พวกเจ้าจะแบ่งให้เป็นมรดกแก่เผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล และเหล่านี้คือส่วนแบ่งของพวกเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้

30ต่อไปนี้คือทางออกต่าง ๆ ของเมือง ด้านเหนือซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก

31ประตูเมืองจะตั้งชื่อตามเผ่าต่าง ๆ ของอิสราเอล ด้านเหนือมีสามประตู คือประตูรูเบน ประตูยูดาห์ และประตูเลวี

32ด้านตะวันออกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูโยเซฟ ประตูเบนยามิน และประตูดาน

33ด้านใต้ซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูสิเมโอน ประตูอิสสาคาร์ และประตูเศบูลุน

34ด้านตะวันตกซึ่งยาวสี่พันห้าร้อยศอก มีสามประตู คือประตูกาด ประตูอาเชอร์ และประตูนัฟทาลี

35เส้นรอบเมืองจะยาวหนึ่งหมื่นแปดพันศอก และตั้งแต่วันนั้นเป็นต้นไป ชื่อของเมืองนั้นจะเรียกว่า ‘ยาห์เวห์ชัมมาห์’ (องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตที่นั่น)”

บริบท: ถ้อยคำปิดท้ายอันยิ่งใหญ่ของหนังสือทั้งเล่ม: ชื่อของเมืองคือ ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตที่นั่น’ พระสิริที่จากพระวิหารไปเพราะบาป (บทที่ 10-11) ได้กลับคืนมา (บทที่ 43) และบัดนี้ทั้งเมืองได้ชื่อตามความจริงสูงสุด: พระเจ้าประทับอยู่กับประชากรของพระองค์เป็นนิตย์ นี่คือความหวังที่สำเร็จบริบูรณ์ในนครเยรูซาเล็มใหม่ (วว. 21:3 ‘ที่ประทับของพระเจ้าอยู่กับมนุษย์แล้ว’)

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.