บทที่ 9

1แล้วข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ทรงร้องเรียกด้วยเสียงดังว่า “ให้บรรดาผู้ลงทัณฑ์เมืองเข้ามาใกล้ ต่างถืออาวุธสังหารไว้ในมือ”

2และดูเถิด มีชายหกคนเดินมาจากทางประตูบนที่หันไปทางทิศเหนือ แต่ละคนถืออาวุธทุบทำลายไว้ในมือ และมีชายอีกคนหนึ่งอยู่ท่ามกลางพวกเขา สวมเสื้อผ้าป่าน มีหีบเครื่องเขียนของอาลักษณ์อยู่ที่เอว พวกเขาเข้ามายืนอยู่ข้างแท่นบูชาทองสัมฤทธิ์

3แล้วพระสิริของพระเจ้าแห่งอิสราเอลก็เลื่อนขึ้นจากเครูบที่พระสิริเคยสถิตอยู่ ไปยังธรณีประตูพระนิเวศ และพระองค์ทรงร้องเรียกชายที่สวมเสื้อผ้าป่านซึ่งมีหีบเครื่องเขียนของอาลักษณ์อยู่ที่เอว

4องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับเขาว่า “จงไปทั่วเมือง คือทั่วกรุงเยรูซาเล็ม และทำเครื่องหมายไว้ที่หน้าผากของบรรดาคนที่ถอนหายใจและคร่ำครวญเพราะสิ่งน่ารังเกียจทั้งสิ้นที่กระทำกันในเมืองนั้น”

5และข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ตรัสกับคนอื่น ๆ ว่า “จงตามเขาไปทั่วเมืองและฆ่าฟัน อย่าให้ตาของเจ้าเมตตา และอย่าสงสารเลย

6จงฆ่าทั้งคนแก่ คนหนุ่ม หญิงสาว เด็กเล็ก และผู้หญิงให้สิ้น แต่อย่าเข้าใกล้ผู้ใดที่มีเครื่องหมายนั้น และจงเริ่มต้นที่สถานนมัสการของเรา” พวกเขาจึงเริ่มต้นที่บรรดาผู้อาวุโสซึ่งอยู่หน้าพระนิเวศ

7พระองค์ตรัสกับพวกเขาว่า “จงทำให้พระนิเวศเป็นมลทิน และทำให้ลานทั้งหลายเต็มไปด้วยคนที่ถูกฆ่า จงออกไปเถิด” พวกเขาจึงออกไปและฆ่าฟันไปทั่วเมือง

8ขณะที่พวกเขากำลังฆ่าฟันอยู่นั้น ข้าพเจ้าถูกทิ้งไว้แต่ผู้เดียว ข้าพเจ้าก็ซบหน้าลงถึงดินและร้องทูลว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อพระองค์ทรงเทพระพิโรธลงเหนือกรุงเยรูซาเล็ม พระองค์จะทรงทำลายคนอิสราเอลที่เหลืออยู่ทั้งหมดหรือ”

9พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “ความผิดบาปของวงศ์วานอิสราเอลและยูดาห์นั้นใหญ่หลวงยิ่งนัก แผ่นดินเต็มไปด้วยการนองเลือด และเมืองก็เต็มไปด้วยความอยุติธรรม เพราะพวกเขาพูดว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงทอดทิ้งแผ่นดินแล้ว และองค์พระผู้เป็นเจ้าไม่ทรงเห็น’

10ส่วนเราเอง ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานี เราจะตอบสนองการกระทำของพวกเขาให้ตกบนศีรษะของพวกเขาเอง”

11และดูเถิด ชายที่สวมเสื้อผ้าป่านซึ่งมีหีบเครื่องเขียนอยู่ที่เอวนั้น กลับมารายงานว่า “ข้าพระองค์ได้ทำตามที่พระองค์ทรงบัญชาแล้ว”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.