บทที่ 27
1ในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงลงโทษเลวีอาธานงูที่เลื้อยหนี และเลวีอาธานงูที่ขดตัวเลื้อยคด ด้วยพระแสงดาบของพระองค์อันคมกริบ ยิ่งใหญ่ และทรงพลัง และพระองค์จะทรงประหารมังกรแห่งท้องทะเลเสีย
2ในวันนั้น “จงขับเพลงโต้ตอบกันถึงสวนองุ่นอันน่ารื่นรมย์เถิด
3เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า เป็นผู้ดูแลรักษามัน เรารดน้ำมันอยู่ทุกขณะ เราเฝ้าพิทักษ์มันทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อไม่ให้ผู้ใดทำอันตรายมันได้
4เราไม่มีความพิโรธเหลืออยู่ หากมีต้นหนามและพุ่มหนามมาเผชิญหน้าเราในสงคราม เราจะบุกเข้าเหยียบมัน จะเผามันเสียให้สิ้นทั้งหมด
5หรือไม่ก็ให้เขามายึดที่กำบังเข้มแข็งของเราไว้ ให้เขาสร้างสันติกับเรา ให้เขาสร้างสันติกับเราเถิด”
6ในวันเวลาที่จะมาถึง ยาโคบจะหยั่งราก อิสราเอลจะผลิดอกและเบ่งบาน และผลของเขาจะเต็มทั่วพื้นพิภพ
7พระองค์ได้ทรงตีอิสราเอล เหมือนที่ทรงตีผู้ที่ตีเขาหรือ? อิสราเอลถูกประหาร เหมือนที่ผู้ประหารเขาถูกประหารหรือ?
8พระองค์ทรงต่อสู้คดีกับนางพอเป็นสัดส่วน ด้วยการขับไล่นางออกไป — พระองค์ทรงกวาดนางออกไปด้วยลมของพระองค์อันแรงกล้า ดั่งในวันที่ลมตะวันออกพัด
9เพราะฉะนั้น ความผิดของยาโคบจะได้รับการลบมลทินโดยสิ่งนี้ และนี่จะเป็นผลอันเต็มบริบูรณ์แห่งการเอาบาปของเขาออกไป คือเมื่อเขาทำให้ศิลาแท่นบูชาทั้งสิ้นเป็นดั่งหินปูนขาวที่ถูกทุบแหลกละเอียด จะไม่มีเสาอาเชราห์หรือแท่นเผาเครื่องหอมตั้งเหลืออยู่เลย
10เพราะเมืองที่มีป้อมปราการก็ตั้งอยู่อย่างโดดเดี่ยว เป็นที่อาศัยที่ถูกทอดทิ้งและถูกละทิ้งไว้ดั่งถิ่นทุรกันดาร ลูกวัวจะเล็มหญ้าอยู่ที่นั่น มันจะนอนลงที่นั่น และกินกิ่งก้านของเมืองนั้นจนเกลี้ยง
11เมื่อกิ่งก้านของมันแห้ง มันก็ถูกหักลง พวกผู้หญิงก็มาเก็บเอาไปก่อไฟ เพราะชนชาตินี้เป็นชนชาติที่ไร้ความเข้าใจ เพราะฉะนั้นผู้ทรงสร้างเขาจะไม่ทรงสงสารเขา และผู้ทรงปั้นเขาจะไม่ทรงสำแดงพระกรุณาแก่เขา
12และในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงนวดเก็บเมล็ดข้าว ตั้งแต่กระแสแม่น้ำยูเฟรติสไปจนถึงลำธารแห่งอียิปต์ และพวกเจ้า บุตรทั้งหลายของอิสราเอลเอ๋ย จะถูกรวบรวมเก็บมาทีละคนทีละคน
13และในวันนั้น เขาสัตว์ใหญ่จะถูกเป่าขึ้น และบรรดาผู้กำลังพินาศในแผ่นดินอัสซีเรีย กับบรรดาผู้ถูกขับไล่ไปยังแผ่นดินอียิปต์จะกลับมา และพวกเขาจะนมัสการองค์พระผู้เป็นเจ้าบนภูเขาบริสุทธิ์ในเยรูซาเล็ม
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.