บทที่ 44

1“แต่บัดนี้จงฟังเถิด ยาโคบผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลผู้ที่เราได้เลือกไว้ 2องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสร้างเจ้า ผู้ทรงปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ผู้จะทรงช่วยเจ้า ตรัสดังนี้ว่า อย่ากลัวเลย ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรูนผู้ที่เราได้เลือกไว้ 3เพราะเราจะเทน้ำลงบนแผ่นดินที่กระหาย และเทสายธารลงบนพื้นดินแห้งผาก เราจะเทวิญญาณของเราลงเหนือเชื้อสายของเจ้า และเทพรของเราลงเหนือลูกหลานของเจ้า 4พวกเขาจะงอกขึ้นมาท่ามกลางหญ้า ดั่งต้นหลิวริมธารน้ำไหล 5คนหนึ่งจะพูดว่า ‘ข้าเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ อีกคนหนึ่งจะเรียกตนเองตามชื่อของยาโคบ อีกคนหนึ่งจะเขียนลงบนมือของตนว่า ‘เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ และจะใช้นามอิสราเอลเป็นนามสกุลของตน” 6องค์พระผู้เป็นเจ้า กษัตริย์แห่งอิสราเอลและผู้ไถ่ของเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ตรัสดังนี้ว่า “เราเป็นปฐมและเราเป็นอวสาน นอกจากเราแล้วไม่มีพระเจ้าอื่นใดเลย 7ใครเล่าเป็นเหมือนเรา? ให้ผู้นั้นประกาศออกมา ให้เขาแจ้งและแถลงต่อหน้าเรา ตั้งแต่เราได้สถาปนาชนชาติโบราณ ให้พวกเขาแจ้งสิ่งที่จะมาถึงและสิ่งที่จะเกิดขึ้นเถิด 8อย่าครั่นคร้ามและอย่ากลัวเลย เราได้แจ้งแก่เจ้าและประกาศไว้นานแล้วมิใช่หรือ? พวกเจ้าเป็นพยานของเรา! มีพระเจ้าอื่นนอกจากเราหรือ? ไม่มีเลย ไม่มีพระศิลาอื่นใด เราไม่รู้จักสักองค์เดียว” 9บรรดาผู้ปั้นรูปเคารพล้วนเป็นความว่างเปล่า และสิ่งที่พวกเขาชื่นชมก็ไร้ประโยชน์ พยานของพวกเขาเองก็มองไม่เห็นและไม่รู้อะไร พวกเขาจึงจะต้องอับอาย 10ใครกันที่ปั้นพระขึ้นมาสักองค์ หรือหล่อรูปเคารพซึ่งไม่เป็นประโยชน์อะไรแก่เขาเลย? 11ดูเถิด เพื่อนพ้องทั้งสิ้นของเขาจะต้องอับอาย และช่างฝีมือเหล่านั้นก็เป็นเพียงมนุษย์ ให้พวกเขาทั้งหมดมาชุมนุมและยืนขึ้น พวกเขาจะครั่นคร้ามและอับอายไปด้วยกัน 12ช่างเหล็กหยิบเครื่องมือและทำงานเหนือถ่านเพลิง เขาใช้ค้อนตีปั้นรูปเคารพ และใช้แขนอันแข็งแรงของเขาตีมันขึ้นมา เออ เขาหิวและหมดแรง เขาไม่ได้ดื่มน้ำและอ่อนเปลี้ย 13ช่างไม้ขึงสายวัด เขาขีดร่างด้วยดินสอ เขาแกะสลักด้วยสิ่ว และตีวงด้วยวงเวียน เขาทำมันให้เป็นรูปร่างของมนุษย์ ให้งดงามอย่างมนุษย์ เพื่อจะตั้งไว้ในศาลเจ้า 14เขาตัดต้นสนซีดาร์ลงมาเพื่อตนเอง หรือเลือกต้นไซเปรสหรือต้นโอ๊ก และปล่อยให้มันเติบโตแข็งแรงท่ามกลางต้นไม้ในป่า เขาปลูกต้นสน และฝนก็เลี้ยงมันให้เติบโต 15แล้วมันก็กลายเป็นฟืนสำหรับมนุษย์ เขาเอาบางส่วนมาผิงกาย เขาก่อไฟและปิ้งขนมปัง แล้วเขาก็เอาส่วนหนึ่งมาทำพระและกราบไหว้มัน ทำรูปเคารพแกะสลักและหมอบกราบต่อหน้ามัน 16เขาเผาครึ่งหนึ่งของมันในไฟ บนครึ่งนั้นเขาย่างเนื้อ เขากินอิ่มหนำ ทั้งยังผิงไฟและพูดว่า “เอ้อ อุ่นสบายจริง ข้าเห็นไฟแล้ว!” 17จากส่วนที่เหลือเขาทำเป็นพระ เป็นรูปเคารพแกะสลักของเขา เขาหมอบกราบต่อหน้ามันและนมัสการ เขาอธิษฐานต่อมันและพูดว่า “ขอทรงช่วยข้าให้รอดด้วย เพราะท่านเป็นพระของข้า” 18พวกเขาไม่รู้และไม่เข้าใจ เพราะตาของพวกเขาถูกปิดจนมองไม่เห็น และใจของพวกเขาถูกปิดจนไม่เข้าใจ 19ไม่มีผู้ใดหวนคิดในใจ ไม่มีความรู้หรือความเข้าใจที่จะพูดว่า “ข้าเผาครึ่งหนึ่งของมันในไฟ ข้ายังปิ้งขนมปังบนถ่านของมัน ข้าย่างเนื้อและกินแล้ว — แล้วข้าจะทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนจากส่วนที่เหลือหรือ? ข้าจะหมอบกราบต่อท่อนไม้หรือ?” 20เขากินขี้เถ้าเป็นอาหาร ใจที่ถูกหลอกได้พาเขาหลงไป เขาช่วยชีวิตตนเองไม่ได้ และพูดไม่ได้ว่า “สิ่งที่อยู่ในมือขวาของข้านี้เป็นเรื่องโกหกไม่ใช่หรือ?” 21“จงจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้เถิด ยาโคบเอ๋ย อิสราเอลเอ๋ย เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้ปั้นเจ้าขึ้น เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลเอ๋ย เจ้าจะไม่ถูกเราลืมเลย 22เราได้ลบล้างการละเมิดของเจ้าแล้วดั่งเมฆหนา และลบบาปทั้งหลายของเจ้าดั่งหมอกยามเช้า จงกลับมาหาเราเถิด เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว” 23ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงร้องเพลงด้วยความยินดี เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำการนี้ ที่ลึกแห่งแผ่นดินโลกเอ๋ย จงโห่ร้องเถิด ภูเขาทั้งหลายเอ๋ย จงเปล่งเสียงร้องเพลง ทั้งป่าไม้และต้นไม้ทุกต้นในนั้น เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงไถ่ยาโคบแล้ว และจะทรงสำแดงพระสิริของพระองค์ในอิสราเอล 24องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ไถ่ของเจ้า ผู้ทรงปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ตรัสดังนี้ว่า “เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสร้างสรรพสิ่ง ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์แต่ลำพัง ผู้ทรงแผ่แผ่นดินโลกด้วยตัวเราเอง 25ผู้ทรงทำให้หมายสำคัญของผู้ทำนายเท็จล้มเหลว และทรงทำให้หมอดูทั้งหลายกลายเป็นคนโง่ ผู้ทรงพลิกคว่ำคนมีปัญญา และทรงทำให้ความรู้ของพวกเขากลายเป็นความเขลา 26ผู้ทรงยืนยันถ้อยคำของผู้รับใช้ของพระองค์ และทรงทำให้คำปรึกษาของบรรดาทูตของพระองค์สำเร็จ ผู้ตรัสถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนอาศัยอยู่’ และตรัสถึงเมืองทั้งหลายแห่งยูดาห์ว่า ‘จะถูกสร้างขึ้นใหม่ และเราจะยกซากปรักหักพังของมันขึ้น’ 27ผู้ตรัสแก่ที่ลึกแห่งทะเลว่า ‘จงแห้งไป และเราจะทำให้กระแสน้ำของเจ้าเหือดแห้ง’ 28ผู้ตรัสถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา และเขาจะทำให้สิ่งที่เราพอใจทั้งสิ้นสำเร็จ’ ผู้ตรัสถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะถูกสร้างขึ้นใหม่’ และตรัสถึงพระวิหารว่า ‘รากฐานของเจ้าจะถูกวางลง’”

1“แต่บัดนี้จงฟังเถิด ยาโคบผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลผู้ที่เราได้เลือกไว้

2องค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ทรงสร้างเจ้า ผู้ทรงปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ผู้จะทรงช่วยเจ้า ตรัสดังนี้ว่า อย่ากลัวเลย ยาโคบผู้รับใช้ของเรา เยชูรูนผู้ที่เราได้เลือกไว้

3เพราะเราจะเทน้ำลงบนแผ่นดินที่กระหาย และเทสายธารลงบนพื้นดินแห้งผาก เราจะเทวิญญาณของเราลงเหนือเชื้อสายของเจ้า และเทพรของเราลงเหนือลูกหลานของเจ้า

4พวกเขาจะงอกขึ้นมาท่ามกลางหญ้า ดั่งต้นหลิวริมธารน้ำไหล

5คนหนึ่งจะพูดว่า ‘ข้าเป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ อีกคนหนึ่งจะเรียกตนเองตามชื่อของยาโคบ อีกคนหนึ่งจะเขียนลงบนมือของตนว่า ‘เป็นขององค์พระผู้เป็นเจ้า’ และจะใช้นามอิสราเอลเป็นนามสกุลของตน”

6องค์พระผู้เป็นเจ้า กษัตริย์แห่งอิสราเอลและผู้ไถ่ของเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ตรัสดังนี้ว่า “เราเป็นปฐมและเราเป็นอวสาน นอกจากเราแล้วไม่มีพระเจ้าอื่นใดเลย

7ใครเล่าเป็นเหมือนเรา? ให้ผู้นั้นประกาศออกมา ให้เขาแจ้งและแถลงต่อหน้าเรา ตั้งแต่เราได้สถาปนาชนชาติโบราณ ให้พวกเขาแจ้งสิ่งที่จะมาถึงและสิ่งที่จะเกิดขึ้นเถิด

8อย่าครั่นคร้ามและอย่ากลัวเลย เราได้แจ้งแก่เจ้าและประกาศไว้นานแล้วมิใช่หรือ? พวกเจ้าเป็นพยานของเรา! มีพระเจ้าอื่นนอกจากเราหรือ? ไม่มีเลย ไม่มีพระศิลาอื่นใด เราไม่รู้จักสักองค์เดียว”

9บรรดาผู้ปั้นรูปเคารพล้วนเป็นความว่างเปล่า และสิ่งที่พวกเขาชื่นชมก็ไร้ประโยชน์ พยานของพวกเขาเองก็มองไม่เห็นและไม่รู้อะไร พวกเขาจึงจะต้องอับอาย

10ใครกันที่ปั้นพระขึ้นมาสักองค์ หรือหล่อรูปเคารพซึ่งไม่เป็นประโยชน์อะไรแก่เขาเลย?

11ดูเถิด เพื่อนพ้องทั้งสิ้นของเขาจะต้องอับอาย และช่างฝีมือเหล่านั้นก็เป็นเพียงมนุษย์ ให้พวกเขาทั้งหมดมาชุมนุมและยืนขึ้น พวกเขาจะครั่นคร้ามและอับอายไปด้วยกัน

12ช่างเหล็กหยิบเครื่องมือและทำงานเหนือถ่านเพลิง เขาใช้ค้อนตีปั้นรูปเคารพ และใช้แขนอันแข็งแรงของเขาตีมันขึ้นมา เออ เขาหิวและหมดแรง เขาไม่ได้ดื่มน้ำและอ่อนเปลี้ย

13ช่างไม้ขึงสายวัด เขาขีดร่างด้วยดินสอ เขาแกะสลักด้วยสิ่ว และตีวงด้วยวงเวียน เขาทำมันให้เป็นรูปร่างของมนุษย์ ให้งดงามอย่างมนุษย์ เพื่อจะตั้งไว้ในศาลเจ้า

14เขาตัดต้นสนซีดาร์ลงมาเพื่อตนเอง หรือเลือกต้นไซเปรสหรือต้นโอ๊ก และปล่อยให้มันเติบโตแข็งแรงท่ามกลางต้นไม้ในป่า เขาปลูกต้นสน และฝนก็เลี้ยงมันให้เติบโต

15แล้วมันก็กลายเป็นฟืนสำหรับมนุษย์ เขาเอาบางส่วนมาผิงกาย เขาก่อไฟและปิ้งขนมปัง แล้วเขาก็เอาส่วนหนึ่งมาทำพระและกราบไหว้มัน ทำรูปเคารพแกะสลักและหมอบกราบต่อหน้ามัน

16เขาเผาครึ่งหนึ่งของมันในไฟ บนครึ่งนั้นเขาย่างเนื้อ เขากินอิ่มหนำ ทั้งยังผิงไฟและพูดว่า “เอ้อ อุ่นสบายจริง ข้าเห็นไฟแล้ว!”

17จากส่วนที่เหลือเขาทำเป็นพระ เป็นรูปเคารพแกะสลักของเขา เขาหมอบกราบต่อหน้ามันและนมัสการ เขาอธิษฐานต่อมันและพูดว่า “ขอทรงช่วยข้าให้รอดด้วย เพราะท่านเป็นพระของข้า”

18พวกเขาไม่รู้และไม่เข้าใจ เพราะตาของพวกเขาถูกปิดจนมองไม่เห็น และใจของพวกเขาถูกปิดจนไม่เข้าใจ

19ไม่มีผู้ใดหวนคิดในใจ ไม่มีความรู้หรือความเข้าใจที่จะพูดว่า “ข้าเผาครึ่งหนึ่งของมันในไฟ ข้ายังปิ้งขนมปังบนถ่านของมัน ข้าย่างเนื้อและกินแล้ว — แล้วข้าจะทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนจากส่วนที่เหลือหรือ? ข้าจะหมอบกราบต่อท่อนไม้หรือ?”

20เขากินขี้เถ้าเป็นอาหาร ใจที่ถูกหลอกได้พาเขาหลงไป เขาช่วยชีวิตตนเองไม่ได้ และพูดไม่ได้ว่า “สิ่งที่อยู่ในมือขวาของข้านี้เป็นเรื่องโกหกไม่ใช่หรือ?”

21“จงจดจำสิ่งเหล่านี้ไว้เถิด ยาโคบเอ๋ย อิสราเอลเอ๋ย เพราะเจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา เราได้ปั้นเจ้าขึ้น เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา อิสราเอลเอ๋ย เจ้าจะไม่ถูกเราลืมเลย

22เราได้ลบล้างการละเมิดของเจ้าแล้วดั่งเมฆหนา และลบบาปทั้งหลายของเจ้าดั่งหมอกยามเช้า จงกลับมาหาเราเถิด เพราะเราได้ไถ่เจ้าแล้ว”

23ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงร้องเพลงด้วยความยินดี เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงกระทำการนี้ ที่ลึกแห่งแผ่นดินโลกเอ๋ย จงโห่ร้องเถิด ภูเขาทั้งหลายเอ๋ย จงเปล่งเสียงร้องเพลง ทั้งป่าไม้และต้นไม้ทุกต้นในนั้น เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงไถ่ยาโคบแล้ว และจะทรงสำแดงพระสิริของพระองค์ในอิสราเอล

24องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ไถ่ของเจ้า ผู้ทรงปั้นเจ้าตั้งแต่ในครรภ์ ตรัสดังนี้ว่า “เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงสร้างสรรพสิ่ง ผู้ทรงขึงฟ้าสวรรค์แต่ลำพัง ผู้ทรงแผ่แผ่นดินโลกด้วยตัวเราเอง

25ผู้ทรงทำให้หมายสำคัญของผู้ทำนายเท็จล้มเหลว และทรงทำให้หมอดูทั้งหลายกลายเป็นคนโง่ ผู้ทรงพลิกคว่ำคนมีปัญญา และทรงทำให้ความรู้ของพวกเขากลายเป็นความเขลา

26ผู้ทรงยืนยันถ้อยคำของผู้รับใช้ของพระองค์ และทรงทำให้คำปรึกษาของบรรดาทูตของพระองค์สำเร็จ ผู้ตรัสถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะมีคนอาศัยอยู่’ และตรัสถึงเมืองทั้งหลายแห่งยูดาห์ว่า ‘จะถูกสร้างขึ้นใหม่ และเราจะยกซากปรักหักพังของมันขึ้น’

27ผู้ตรัสแก่ที่ลึกแห่งทะเลว่า ‘จงแห้งไป และเราจะทำให้กระแสน้ำของเจ้าเหือดแห้ง’

28ผู้ตรัสถึงไซรัสว่า ‘เขาเป็นผู้เลี้ยงแกะของเรา และเขาจะทำให้สิ่งที่เราพอใจทั้งสิ้นสำเร็จ’ ผู้ตรัสถึงเยรูซาเล็มว่า ‘จะถูกสร้างขึ้นใหม่’ และตรัสถึงพระวิหารว่า ‘รากฐานของเจ้าจะถูกวางลง’”

บริบท: ประโยคยาวที่สุดของหนังสือจบลงที่ชื่อคนๆ เดียว: ‘ไซรัส’ — กษัตริย์เปอร์เซียถูกเรียกชื่อราวศตวรรษครึ่งก่อนขึ้นครองราชย์ พร้อมตำแหน่งที่สงวนไว้สำหรับดาวิด: ‘ผู้เลี้ยงแกะของเรา’ — พระเจ้าผู้ทรงทำให้หมอดูล้มเหลว (ข้อ 25) ทรงพิสูจน์สิทธิ์เหนืออนาคตด้วยการลงชื่อ-นามสกุลในคำพยากรณ์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.