บทที่ 6

1ส่วนเมืองเยรีโคนั้นถูกปิดสนิทเพราะกลัวชนชาติอิสราเอล ไม่มีผู้ใดออกและไม่มีผู้ใดเข้า

2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโยชูวาว่า “ดูเถิด เราได้มอบเยรีโคพร้อมทั้งกษัตริย์และนักรบผู้กล้าหาญของเมืองนั้นไว้ในมือของเจ้าแล้ว

3พวกเจ้าจะเดินวนรอบเมือง คือทหารทั้งหมด ให้เดินอ้อมเมืองวันละหนึ่งรอบ จงทำเช่นนี้เป็นเวลาหกวัน

4ให้ปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดคันเดินนำหน้าหีบ และในวันที่เจ็ด พวกเจ้าจงเดินอ้อมเมืองเจ็ดรอบ ขณะที่ปุโรหิตเป่าแตร

5และเมื่อมีเสียงเป่ายาวบนเขาแกะ เมื่อพวกเจ้าได้ยินเสียงแตร ให้ทหารทั้งหมดโห่ร้องเสียงดัง แล้วกำแพงเมืองจะพังทลายลง และทหารจะบุกขึ้นไป แต่ละคนตรงเข้าไปในส่วนที่อยู่ตรงหน้า”

6ฉะนั้นโยชูวาบุตรนูนเรียกปุโรหิตมาและพูดกับพวกเขาว่า “จงยกหีบพันธสัญญา และให้ปุโรหิตเจ็ดคนถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดคันเดินนำหน้าหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้า”

7แล้วท่านบอกประชาชนว่า “จงเคลื่อนพลและเดินอ้อมเมือง ให้ทหารถืออาวุธเคลื่อนนำหน้าหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้า”

8เมื่อโยชูวาพูดกับประชาชนเสร็จแล้ว ปุโรหิตเจ็ดคนผู้ถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดคันต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็เคลื่อนออกไปและเป่าแตร และหีบพันธสัญญาขององค์พระผู้เป็นเจ้าก็ตามไปข้างหลังพวกเขา

9ทหารถืออาวุธเดินอยู่ข้างหน้าปุโรหิตผู้เป่าแตร และกองหลังเดินตามไปหลังหีบ ขณะที่เสียงแตรดังขึ้นต่อเนื่อง

10แต่โยชูวาได้บัญชาทหารว่า “พวกเจ้าอย่าโห่ร้อง อย่าให้เสียงของพวกเจ้าได้ยิน และอย่าให้คำพูดใดออกจากปากของพวกเจ้า จนถึงวันที่เราบอกพวกเจ้าว่า ‘จงโห่ร้อง!’ แล้วพวกเจ้าจึงโห่ร้อง”

11ฉะนั้นโยชูวาให้หีบขององค์พระผู้เป็นเจ้าเคลื่อนรอบเมือง เดินอ้อมเมืองหนึ่งรอบ จากนั้นพวกเขาก็กลับมายังค่ายและพักค้างคืนในค่าย

12โยชูวาตื่นแต่เช้าตรู่ และปุโรหิตยกหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้า

13ปุโรหิตเจ็ดคนผู้ถือแตรเขาแกะตัวผู้เจ็ดคันต่อหน้าหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้าเดินไปและเป่าแตรไม่หยุด ทหารถืออาวุธเดินอยู่ข้างหน้าพวกเขา และกองหลังเดินตามหีบขององค์พระผู้เป็นเจ้า ขณะที่เสียงแตรดังต่อเนื่อง

14พวกเขาเดินอ้อมเมืองในวันที่สองหนึ่งรอบ แล้วกลับมายังค่าย พวกเขาทำเช่นนี้ตลอดหกวัน

15ในวันที่เจ็ด พวกเขาตื่นแต่เช้าตรู่ตั้งแต่รุ่งสาง และเดินอ้อมเมืองตามวิธีเดียวกันเจ็ดรอบ มีเพียงวันนั้นวันเดียวที่พวกเขาเดินอ้อมเมืองเจ็ดรอบ

16ในรอบที่เจ็ด เมื่อปุโรหิตเป่าแตร โยชูวาก็สั่งทหารว่า “จงโห่ร้อง! เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ทรงมอบเมืองนี้แก่พวกเจ้าแล้ว

17เมืองนี้และทุกสิ่งในเมืองจะถูกอุทิศแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าให้พินาศโดยสิ้นเชิง มีเพียงราหับหญิงโสเภณีและทุกคนที่อยู่กับนางในบ้านเท่านั้นที่จะรอดชีวิต เพราะนางได้ซ่อนผู้สอดแนมที่พวกเราส่งไป

18แต่พวกเจ้าจงระวังตัวให้ห่างจากสิ่งที่ถูกอุทิศให้พินาศ มิฉะนั้นพวกเจ้าเองจะกลายเป็นผู้ที่ถูกอุทิศให้พินาศ ถ้าพวกเจ้าเอาของที่ถูกอุทิศ พวกเจ้าจะทำให้ค่ายของอิสราเอลถูกอุทิศให้พินาศ และจะนำความหายนะมาสู่ค่ายนั้น

19เงิน ทอง ภาชนะทองสัมฤทธิ์และเหล็กทั้งหมดเป็นของบริสุทธิ์แด่องค์พระผู้เป็นเจ้า จะต้องนำเข้าคลังขององค์พระผู้เป็นเจ้า”

20แล้วทหารก็โห่ร้อง และปุโรหิตเป่าแตร เมื่อทหารได้ยินเสียงแตร พวกเขาก็โห่ร้องเสียงดัง และกำแพงก็พังทลายลง แล้วทหารก็บุกขึ้นไปในเมือง แต่ละคนตรงเข้าไปในส่วนที่อยู่ตรงหน้า และพวกเขายึดเมืองได้

21พวกเขาทำลายล้างทุกสิ่งในเมืองด้วยคมดาบจนสิ้น ทั้งชายและหญิง คนหนุ่มสาวและคนชรา รวมทั้งวัว แกะ และลา

22ส่วนชายสองคนที่เคยสอดแนมดินแดนนั้น โยชูวาสั่งพวกเขาว่า “จงเข้าไปในบ้านของหญิงโสเภณีคนนั้น และพาหญิงคนนั้นพร้อมทุกคนที่เป็นของนางออกมา ตามที่พวกเจ้าได้สาบานไว้กับนาง”

23ชายหนุ่มที่เคยเป็นสายลับก็เข้าไปและพาราหับ บิดา มารดา พี่น้องชายของนาง และทุกคนที่เป็นของนางออกมา พวกเขานำคนในครอบครัวของนางทั้งหมดออกมา และให้พวกเขาตั้งหลักนอกค่ายของอิสราเอล

24พวกเขาเผาเมืองและทุกสิ่งในเมืองด้วยไฟ มีเพียงเงิน ทอง ภาชนะทองสัมฤทธิ์และเหล็กเท่านั้นที่พวกเขามอบไว้ในคลังพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า

25โยชูวาไว้ชีวิตราหับหญิงโสเภณี ครัวเรือนของบิดานาง และทุกคนที่เป็นของนาง เพราะนางได้ซ่อนผู้สอดแนมที่โยชูวาส่งไปสำรวจเยรีโค และนางได้อาศัยอยู่ในหมู่อิสราเอลจวบจนทุกวันนี้

26ในเวลานั้นโยชูวาได้ประกาศคำสาบานอันศักดิ์สิทธิ์ว่า “ขอให้ผู้ใดที่ลุกขึ้นและสร้างเมืองเยรีโคนี้ขึ้นใหม่ ถูกสาปแช่งต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า เขาจะวางรากฐานของเมืองด้วยชีวิตของบุตรหัวปี และจะติดตั้งประตูเมืองด้วยชีวิตของบุตรคนสุดท้อง”

27และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถิตกับโยชูวา และชื่อเสียงของเขาก็เลื่องลือไปทั่วแผ่นดิน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.