บทที่ 20

1ในฤดูใบไม้ผลิ ช่วงเวลาที่บรรดากษัตริย์ออกไปทำศึก โยอาบนำกองทัพออกไปทำลายล้างแผ่นดินของคนอัมโมน เขามาล้อมเมืองรับบาห์ ส่วนดาวิดยังคงประทับอยู่ในกรุงเยรูซาเล็ม โยอาบโจมตีเมืองรับบาห์และทำลายเสีย

2ดาวิดทรงถอดมงกุฎจากศีรษะของกษัตริย์ของพวกเขา ปรากฏว่ามงกุฎนั้นหนักหนึ่งตะลันต์ทองคำ ประดับด้วยอัญมณีล้ำค่า และมงกุฎนั้นก็ถูกสวมบนพระเศียรของดาวิด พระองค์ทรงริบของเชลยจำนวนมากจากเมืองนั้น

3ดาวิดทรงนำผู้คนที่อยู่ในเมืองนั้นออกมา และเกณฑ์ให้ทำงานด้วยเลื่อย จอบเหล็ก และขวาน พระองค์ทรงทำเช่นนี้กับทุกเมืองของคนอัมโมน แล้วดาวิดกับกองทัพทั้งหมดก็เสด็จกลับกรุงเยรูซาเล็ม

4ต่อมาเกิดสงครามกับชาวฟิลิสเตียที่เมืองเกเซอร์ ครั้งนั้นซิบเบไคชาวฮูชาห์ได้สังหารซิปปัยผู้สืบเชื้อสายจากพวกราฟา และชาวฟิลิสเตียก็ถูกปราบ

5เกิดสงครามกับชาวฟิลิสเตียอีกครั้ง และเอลฮานันบุตรของยาอีร์ได้สังหารลามีน้องชายของโกลิอัทชาวกัท ผู้มีด้ามหอกใหญ่เท่าไม้กระพั่นทอผ้า

6เกิดสงครามที่เมืองกัทอีก ที่นั่นมีชายร่างยักษ์คนหนึ่งซึ่งมีนิ้วมือข้างละหกนิ้วและนิ้วเท้าข้างละหกนิ้ว รวมเป็นยี่สิบสี่นิ้ว เขาก็เป็นเชื้อสายของราฟาด้วย

7เมื่อเขาเย้ยหยันอิสราเอล โยนาธานบุตรของชิเมอาพี่ชายของดาวิดก็สังหารเขา

8คนเหล่านี้เป็นเชื้อสายของราฟาในเมืองกัท และพวกเขาล้มลงด้วยมือของดาวิดและข้าราชการของพระองค์

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.