บทที่ 13

1ถ้าข้าพเจ้าพูดภาษาของมนุษย์และของทูตสวรรค์ได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็เป็นเหมือนฆ้องที่ส่งเสียงดัง หรือฉาบที่ส่งเสียงกึกก้อง

2และถ้าข้าพเจ้ามีของประทานในการพยากรณ์ และเข้าใจความล้ำลึกทุกอย่างและความรู้ทุกอย่าง และถ้าข้าพเจ้ามีความเชื่ออย่างเต็มเปี่ยมจนเคลื่อนภูเขาได้ แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็เป็นเพียงสิ่งที่ไม่มีค่าเลย

3และถ้าข้าพเจ้าให้ของทั้งหมดของข้าพเจ้าเลี้ยงดูคนยากจน และถ้าข้าพเจ้ามอบกายของข้าพเจ้าเพื่อจะถูกเผา แต่ไม่มีความรัก ข้าพเจ้าก็ไม่ได้รับประโยชน์อะไรเลย

4ความรักนั้นอดทนนาน ความรักประพฤติด้วยใจเอื้อเฟื้อ ความรักไม่อิจฉา ไม่อวด ไม่ลำพอง

5ไม่ทำสิ่งที่ไม่เหมาะสม ไม่แสวงหาประโยชน์ของตนเอง ไม่ถูกยั่วให้โกรธโดยง่าย ไม่จดจำความผิดของผู้อื่น

6ไม่ยินดีในความอธรรม แต่ชื่นชมยินดีในความจริง

7ปกป้องทุกสิ่ง เชื่อทุกสิ่ง หวังทุกสิ่ง อดทนต่อทุกสิ่ง

8ความรักไม่มีวันล้มเหลว แต่ถ้าเป็นการพยากรณ์ ก็จะสิ้นสุดลง ถ้าเป็นภาษาต่างๆ ก็จะหยุดลง ถ้าเป็นความรู้ ก็จะถูกทำให้สิ้นสภาพ

9เพราะเรารู้แต่เพียงเป็นบางส่วน และเราพยากรณ์แต่เพียงเป็นบางส่วน

10แต่เมื่อสิ่งที่สมบูรณ์มาถึง สิ่งที่เป็นเพียงบางส่วนก็จะถูกทำให้สิ้นสภาพ

11เมื่อข้าพเจ้ายังเป็นเด็ก ข้าพเจ้าก็พูดอย่างเด็ก คิดอย่างเด็ก ใช้เหตุผลอย่างเด็ก เมื่อข้าพเจ้าเป็นผู้ใหญ่แล้ว ข้าพเจ้าก็ละทิ้งสิ่งที่เป็นของเด็ก

12เพราะบัดนี้เรามองเห็นเหมือนภาพมัวๆ ในกระจก แต่ในเวลานั้นเราจะเห็นต่อหน้ากันจริงๆ บัดนี้ข้าพเจ้ารู้แต่เพียงเป็นบางส่วน แต่ในเวลานั้นข้าพเจ้าจะรู้อย่างสมบูรณ์ เหมือนที่ข้าพเจ้าก็ได้รับการรู้จักด้วยเช่นกัน

13บัดนี้ ความเชื่อ ความหวัง และความรัก สามสิ่งนี้ยังคงอยู่ แต่ในบรรดาสามสิ่งนี้ ความรักเป็นสิ่งที่ยิ่งใหญ่ที่สุด

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.