บทที่ 1

1มีชายคนหนึ่งจากเมืองรามาธาอิม-โซฟิม จากแดนเทือกเขาของเอฟราอิม และชื่อของเขาคือเอลคานาห์ บุตรเยโรฮัม บุตรเอลีฮู บุตรโทหุ บุตรซูฟ ชาวเอฟราอิม

2และเขามีภรรยาสองคน ชื่อของคนหนึ่งคือฮันนาห์ และชื่อของคนที่สองคือเปนินนาห์ และเปนินนาห์มีบุตรทั้งหลาย แต่ฮันนาห์ไม่มีบุตร

3และชายผู้นี้ขึ้นไปจากเมืองของเขาในแต่ละปีเพื่อนมัสการและถวายบูชาแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาที่ชิโลห์ และที่นั่นบุตรสองของเอลี โฮฟนีและฟีเนหัส เป็นปุโรหิตต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า

4และเป็นไปในวันที่เอลคานาห์ถวายบูชา และเขาก็ให้แก่เปนินนาห์ภรรยาของเขา และแก่บรรดาบุตรชายและบรรดาบุตรสาวของนาง เป็นส่วน ๆ

5และแก่ฮันนาห์เขาให้ส่วนหนึ่งที่เป็นสองเท่า เพราะเขารักฮันนาห์ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปิดครรภ์ของนาง

6และคู่อริของนางก็ยั่วเย้านางอย่างเจ็บแสบ เพื่อทำให้นางขุ่นเคือง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงปิดครรภ์ของนาง

7และเช่นนี้เขาทำปีแล้วปีเล่า ตามที่นางขึ้นไปที่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า ดังนั้นนางยั่วเย้านางเช่นนั้น และนางก็ร้องไห้และไม่กิน

8และเอลคานาห์สามีของนางก็พูดต่อนางว่า "ฮันนาห์ ทำไมเจ้าจึงร้องไห้ และทำไมเจ้าจึงไม่กิน และทำไมหัวใจของเจ้าจึงเจ็บปวด เราไม่ดีต่อเจ้ามากกว่าบุตรชายสิบคนหรือ"

9และฮันนาห์ลุกขึ้นหลังจากการกินที่ชิโลห์และหลังจากการดื่ม และเอลีปุโรหิตนั่งบนเก้าอี้ที่เสาประตูของพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า

10และนางมีจิตใจขมขื่น และนางได้อธิษฐานต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและร้องไห้อย่างมาก

11และนางสาบานคำสาบานและพูดว่า "องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา หากพระองค์ทรงทอดพระเนตรความทุกข์ของสาวใช้ของพระองค์ และระลึกถึงข้าพระองค์ และไม่ลืมสาวใช้ของพระองค์ และประทานเชื้อสายชายแก่สาวใช้ของพระองค์ ข้าพระองค์ก็จะให้เขาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้าตลอดวันแห่งชีวิตของเขา และมีดโกนจะไม่ขึ้นบนศีรษะของเขา"

12และเป็นไปที่นางอธิษฐานนานต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเอลีก็เฝ้าดูปากของนาง

13และฮันนาห์ — นางได้พูดในหัวใจของนาง เพียงริมฝีปากของนางขยับ และเสียงของนางไม่ได้ยิน และเอลีคิดว่านางเมา

14และเอลีพูดต่อนางว่า "เจ้าจะเมาอยู่อีกนานเท่าใด จงเอาเหล้าองุ่นของเจ้าออกไปจากเจ้า"

15และฮันนาห์ตอบและพูดว่า "ไม่หรอก นายของข้า ดิฉันเป็นหญิงที่ใจหนักหนัก ดิฉันไม่ได้ดื่มเหล้าองุ่นหรือเครื่องดื่มแรงใด ๆ แต่ดิฉันได้เทจิตใจของดิฉันต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

16อย่าให้สาวใช้ของท่านเป็นบุตรของเบลีอัล เพราะจากความล้นหลามของความเศร้าและความขุ่นเคืองของข้า ข้าได้พูดมาจนถึงบัดนี้"

17และเอลีตอบและพูดว่า "จงไปด้วยสันติสุข และพระเจ้าแห่งอิสราเอลจะทรงประทานคำขอของเจ้าซึ่งเจ้าได้ขอจากพระองค์"

18และนางพูดว่า "ขอให้สาวใช้ของท่านได้รับความโปรดปรานในตาของท่าน" และหญิงนั้นก็ไปทางของนาง และนางได้กิน และใบหน้าของนางไม่เป็นเช่นเดิมอีกต่อไป

19และพวกเขาตื่นแต่เช้าและนมัสการต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพวกเขากลับและมาสู่บ้านของพวกเขาที่รามาห์ และเอลคานาห์รู้จักฮันนาห์ภรรยาของเขา และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงระลึกถึงนาง

20และเป็นไปในเวลารอบของวันทั้งหลาย และฮันนาห์ได้ตั้งครรภ์และคลอดบุตรชาย และนางเรียกชื่อของเขาว่าซามูเอล กล่าวว่า "เพราะข้าได้ขอเขามาจากองค์พระผู้เป็นเจ้า"

21และชายเอลคานาห์และบ้านทั้งหมดของเขาขึ้นไปเพื่อจะถวายบูชาประจำปีต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าและคำสาบานของเขา

22และฮันนาห์ไม่ได้ขึ้นไป เพราะนางพูดต่อสามีของนางว่า "จนกว่าเด็กจะหย่านม ข้าก็จะนำเขาไปและเขาจะปรากฏต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และเขาจะอยู่ที่นั่นจนถึงนิรันดร์"

23และเอลคานาห์สามีของนางพูดต่อนางว่า "จงทำสิ่งที่ดีในตาของเจ้า จงอยู่จนกว่าเจ้าจะหย่านมเขา เพียงแต่ขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสถาปนาคำของพระองค์" และหญิงนั้นก็อยู่ และนางได้ให้นมบุตรของนางจนกว่านางจะหย่านมเขา

24และนางขึ้นไปกับเขาตามที่นางหย่านมเขา พร้อมกับโคหนุ่มอายุสามปี เอฟาหนึ่งของแป้ง และถุงหนังของเหล้าองุ่น และนางนำเขามาสู่พระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ชิโลห์ และเด็กยังเล็กอยู่

25และพวกเขาฆ่าโคและนำเด็กไปยังเอลี

26และนางพูดว่า "ขอประทานอภัย นายของข้า ขอชีวิตของท่านอยู่จริง นายของข้า ข้าพเจ้าคือหญิงที่ยืนกับท่านที่นี่อธิษฐานต่อพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า

27ข้าได้อธิษฐานเพื่อเด็กนี้ และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงประทานคำขอของข้าที่ข้าได้ขอจากพระองค์

28และข้าด้วยก็ให้ยืมเขาแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า ตลอดวันที่เขาอยู่ เขาเป็นผู้ที่ถูกขอแก่องค์พระผู้เป็นเจ้า" และเขาก็นมัสการที่นั่นต่อองค์พระผู้เป็นเจ้า

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.