บทที่ 2

1พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านเองทราบดีว่าการที่เราได้เข้ามาในหมู่พวกท่านนั้นไม่ได้สูญเปล่า

2แต่ดังที่พวกท่านทราบดีว่า แม้เราได้ทนทุกข์และถูกดูหมิ่นที่เมืองฟีลิปปีมาก่อนแล้ว เราก็ยังกล้าหาญในพระเจ้าของเราที่จะประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่าน ท่ามกลางการต่อต้านอันใหญ่หลวง

3เพราะคำเรียกร้องของพวกเราไม่ได้มาจากความหลงผิด ไม่ได้มาจากแรงจูงใจที่ไม่บริสุทธิ์ และไม่ได้กระทำด้วยอุบายลวง

4แต่ตรงกันข้าม เนื่องจากเราได้รับการรับรองจากพระเจ้าให้ได้รับมอบหมายข่าวประเสริฐ เราจึงประกาศเช่นนั้น ไม่ได้ทำเพื่อเอาใจมนุษย์ แต่เพื่อพระเจ้า ผู้ทรงตรวจสอบจิตใจของเรา

5เพราะดังที่พวกท่านทราบดี เราไม่เคยใช้ถ้อยคำประจบสอพลอ และไม่เคยอ้างหน้ากากเพื่อความโลภ พระเจ้าทรงเป็นพยาน

6และเราไม่ได้แสวงหาเกียรติจากมนุษย์ ไม่ว่าจะจากพวกท่านหรือจากผู้อื่น

7ในฐานะอัครทูตของพระคริสต์ เราสามารถเรียกร้องเกียรติยศได้ แต่เราก็ได้กลายเป็นผู้อ่อนโยนในหมู่พวกท่าน เหมือนแม่ที่กำลังเลี้ยงดูลูกของตนด้วยความทะนุถนอม

8ด้วยความรักใคร่เช่นนั้น เราจึงปรารถนาที่จะมอบให้พวกท่าน ไม่เพียงแต่ข่าวประเสริฐของพระเจ้าเท่านั้น แต่ชีวิตของพวกเราเองด้วย เพราะพวกท่านเป็นที่รักของเราอย่างยิ่ง

9พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านย่อมระลึกถึงการตรากตรำและความเหน็ดเหนื่อยของพวกเรา เราทำงานทั้งกลางคืนและกลางวัน เพื่อจะไม่เป็นภาระแก่ผู้ใดในพวกท่าน ในขณะที่เราได้ประกาศข่าวประเสริฐของพระเจ้าแก่พวกท่าน

10พวกท่านเป็นพยาน และพระเจ้าก็ทรงเป็นพยานด้วย ว่าเราได้ประพฤติต่อพวกท่านที่เป็นผู้เชื่ออย่างบริสุทธิ์ ชอบธรรม และไม่มีตำหนิ

11ดังที่พวกท่านทราบแล้วว่า เราได้ปฏิบัติต่อพวกท่านแต่ละคน ดุจบิดาที่ปฏิบัติต่อลูกของตน

12เราได้หนุนใจ ปลอบโยน และวิงวอนให้พวกท่านดำเนินชีวิตอย่างสมควรแก่พระเจ้า ผู้ทรงเรียกพวกท่านเข้าสู่อาณาจักรและพระสิริของพระองค์

13และเพราะเหตุนี้พวกเราจึงขอบพระคุณพระเจ้าอย่างไม่หยุดยั้ง คือเมื่อพวกท่านได้รับพระวจนะของพระเจ้าจากเราแล้ว ท่านก็ได้รับเอาไว้ไม่ใช่ในฐานะถ้อยคำของมนุษย์ แต่ในฐานะพระวจนะของพระเจ้าตามที่เป็นจริง ซึ่งกำลังทำกิจอยู่ในพวกท่านที่เชื่อด้วย

14พี่น้องทั้งหลาย พวกท่านได้กลายเป็นผู้ตามแบบอย่างของคริสตจักรทั้งหลายของพระเจ้าในแคว้นยูเดียซึ่งอยู่ในพระเยซูคริสต์ เพราะพวกท่านเองได้ทนทุกข์จากพี่น้องร่วมชาติของพวกท่าน เช่นเดียวกับที่ผู้เชื่อในยูเดียได้ทนทุกข์จากชาวยิว

15ผู้ที่ได้ฆ่าทั้งพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าและบรรดาผู้เผยพระวจนะ และได้ขับไล่พวกเราออกไป พวกเขาไม่เป็นที่พอพระทัยพระเจ้า และเป็นปฏิปักษ์ต่อมนุษย์ทั้งปวง

16พวกเขาขัดขวางพวกเราไม่ให้กล่าวกับคนต่างชาติเพื่อให้คนเหล่านั้นรอด เป็นผลให้ความบาปของพวกเขาเต็มเปี่ยมตลอดเวลา และพระพิโรธก็ได้มาถึงพวกเขาในขั้นสุด

17พี่น้องทั้งหลาย แม้พวกเราจะถูกพรากจากท่านไปเพียงชั่วระยะเวลาหนึ่ง คือทางกายแต่ไม่ใช่ทางใจ พวกเราก็ได้พยายามอย่างยิ่งที่จะเห็นหน้าพวกท่านอีก ด้วยความปรารถนาอันใหญ่หลวง

18เพราะเราปรารถนาที่จะมาหาพวกท่าน โดยเฉพาะข้าพเจ้าเปาโลเอง ทั้งครั้งหนึ่งและสองครั้ง แต่ซาตานได้ขัดขวางเราไว้

19เพราะใครเล่าคือความหวัง ความยินดี และมงกุฎแห่งความภูมิใจของพวกเรา ถ้าไม่ใช่พวกท่านเอง ที่จะอยู่ต่อพระพักตร์พระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเราในการเสด็จมาของพระองค์?

20เพราะพวกท่านนั่นแหละเป็นพระสิริและความยินดีของพวกเรา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.