บทที่ 14Chapter 14
อาสาครองราชย์ในยูดาห์Asa Reigns in Judah
1อาบียาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในนครดาวิด และอาสาราชโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน ในรัชสมัยของพระองค์ แผ่นดินก็สงบสุขเป็นเวลาสิบปี
2อาสาทรงทำสิ่งที่ดีและถูกต้องในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ 3พระองค์ทรงรื้อแท่นบูชาของต่างชาติและสถานสูงทั้งหลาย ทรงทุบเสาศักดิ์สิทธิ์ให้แตก และทรงโค่นเสาอาเชราห์ลง 4และทรงบัญชาให้ยูดาห์แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของบรรพบุรุษของตน และให้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติและพระบัญญัติ 5พระองค์ยังทรงรื้อสถานสูงและแท่นเผาเครื่องหอมออกจากทุกเมืองของยูดาห์ และราชอาณาจักรก็สงบสุขภายใต้การปกครองของพระองค์
6พระองค์ทรงสร้างเมืองป้อมปราการในยูดาห์ เพราะแผ่นดินสงบสุข ในปีเหล่านั้นพระองค์ไม่มีศึกสงคราม เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานความสงบสุขแก่พระองค์ 7พระองค์ตรัสกับยูดาห์ว่า “ให้เราสร้างเมืองเหล่านี้ ล้อมด้วยกำแพง หอคอย ประตู และดาน แผ่นดินยังเป็นของเรา เพราะเราได้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา เราได้แสวงหาพระองค์ และพระองค์ประทานความสงบสุขแก่เราทุกด้าน” พวกเขาจึงก่อสร้างและเจริญรุ่งเรือง
8อาสาทรงมีกองทัพจากยูดาห์สามแสนคน ถือโล่ใหญ่และหอก และจากเบนยามินสองแสนแปดหมื่นคน ถือโล่เล็กและโก่งธนู ทั้งหมดเป็นนักรบกล้าหาญ
9เศราห์ชาวคูชยกทัพออกมาต่อสู้พวกเขา ด้วยกองทัพหนึ่งล้านคนและรถม้าศึกสามร้อยคัน และมาจนถึงมาเรชาห์ 10อาสาทรงยกออกไปสู้กับเขา และทั้งสองฝ่ายตั้งทัพประจัญกันในหุบเขาเศฟาธาห์ที่มาเรชาห์
11อาสาทรงร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่มีผู้ใดอื่นนอกจากพระองค์ที่จะช่วยผู้อ่อนกำลังให้ต่อสู้กับผู้มีกำลังมากได้ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายพึ่งพาพระองค์ และเข้ามาต่อสู้กองทัพมหึมานี้ในพระนามของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขออย่าให้มนุษย์ชนะพระองค์ได้”
12องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงทำให้ชาวคูชพ่ายแพ้ต่อหน้าอาสาและยูดาห์ และชาวคูชก็หนีไป 13อาสาและพลที่อยู่กับพระองค์ก็ไล่ตามพวกเขาไปจนถึงเกราร์ ชาวคูชล้มตายจนไม่มีผู้ใดรอดชีวิต เพราะพวกเขาถูกบดขยี้ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าและกองทัพของพระองค์ และพวกเขาริบของเชลยไปมากมาย 14พวกเขาโจมตีเมืองทั้งหมดรอบเกราร์ เพราะความเกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าตกอยู่เหนือเมืองเหล่านั้น พวกเขาปล้นเมืองทั้งสิ้น เพราะมีของเชลยมากมายในเมืองเหล่านั้น 15พวกเขายังโจมตีเต็นท์ของคนเลี้ยงสัตว์ และต้อนแกะและอูฐไปเป็นจำนวนมาก แล้วก็กลับไปยังเยรูซาเล็ม
อาสาครองราชย์ในยูดาห์Asa Reigns in Judah
1อาบียาห์ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้ในนครดาวิด และอาสาราชโอรสของพระองค์ขึ้นครองราชย์แทน ในรัชสมัยของพระองค์ แผ่นดินก็สงบสุขเป็นเวลาสิบปี
2อาสาทรงทำสิ่งที่ดีและถูกต้องในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์
3พระองค์ทรงรื้อแท่นบูชาของต่างชาติและสถานสูงทั้งหลาย ทรงทุบเสาศักดิ์สิทธิ์ให้แตก และทรงโค่นเสาอาเชราห์ลง
4และทรงบัญชาให้ยูดาห์แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของบรรพบุรุษของตน และให้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติและพระบัญญัติ
5พระองค์ยังทรงรื้อสถานสูงและแท่นเผาเครื่องหอมออกจากทุกเมืองของยูดาห์ และราชอาณาจักรก็สงบสุขภายใต้การปกครองของพระองค์
6พระองค์ทรงสร้างเมืองป้อมปราการในยูดาห์ เพราะแผ่นดินสงบสุข ในปีเหล่านั้นพระองค์ไม่มีศึกสงคราม เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าประทานความสงบสุขแก่พระองค์
7พระองค์ตรัสกับยูดาห์ว่า “ให้เราสร้างเมืองเหล่านี้ ล้อมด้วยกำแพง หอคอย ประตู และดาน แผ่นดินยังเป็นของเรา เพราะเราได้แสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา เราได้แสวงหาพระองค์ และพระองค์ประทานความสงบสุขแก่เราทุกด้าน” พวกเขาจึงก่อสร้างและเจริญรุ่งเรือง
8อาสาทรงมีกองทัพจากยูดาห์สามแสนคน ถือโล่ใหญ่และหอก และจากเบนยามินสองแสนแปดหมื่นคน ถือโล่เล็กและโก่งธนู ทั้งหมดเป็นนักรบกล้าหาญ
9เศราห์ชาวคูชยกทัพออกมาต่อสู้พวกเขา ด้วยกองทัพหนึ่งล้านคนและรถม้าศึกสามร้อยคัน และมาจนถึงมาเรชาห์
10อาสาทรงยกออกไปสู้กับเขา และทั้งสองฝ่ายตั้งทัพประจัญกันในหุบเขาเศฟาธาห์ที่มาเรชาห์
11อาสาทรงร้องทูลต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ไม่มีผู้ใดอื่นนอกจากพระองค์ที่จะช่วยผู้อ่อนกำลังให้ต่อสู้กับผู้มีกำลังมากได้ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขอทรงช่วยข้าพระองค์ทั้งหลาย เพราะข้าพระองค์ทั้งหลายพึ่งพาพระองค์ และเข้ามาต่อสู้กองทัพมหึมานี้ในพระนามของพระองค์ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระเจ้าของข้าพระองค์ทั้งหลาย ขออย่าให้มนุษย์ชนะพระองค์ได้”
12องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงทำให้ชาวคูชพ่ายแพ้ต่อหน้าอาสาและยูดาห์ และชาวคูชก็หนีไป
13อาสาและพลที่อยู่กับพระองค์ก็ไล่ตามพวกเขาไปจนถึงเกราร์ ชาวคูชล้มตายจนไม่มีผู้ใดรอดชีวิต เพราะพวกเขาถูกบดขยี้ต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าและกองทัพของพระองค์ และพวกเขาริบของเชลยไปมากมาย
14พวกเขาโจมตีเมืองทั้งหมดรอบเกราร์ เพราะความเกรงกลัวองค์พระผู้เป็นเจ้าตกอยู่เหนือเมืองเหล่านั้น พวกเขาปล้นเมืองทั้งสิ้น เพราะมีของเชลยมากมายในเมืองเหล่านั้น
15พวกเขายังโจมตีเต็นท์ของคนเลี้ยงสัตว์ และต้อนแกะและอูฐไปเป็นจำนวนมาก แล้วก็กลับไปยังเยรูซาเล็ม
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.