เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 พงศาวดาร · 2 Chronicles

บทที่ 16

1ในปีที่สามสิบหกแห่งรัชกาลอาสา บาอาชากษัตริย์ของอิสราเอลยกทัพมาสู้ยูดาห์ และเสริมป้อมเมืองรามาห์ เพื่อปิดกั้นมิให้ผู้ใดเข้าออกเขตแดนของอาสากษัตริย์ของยูดาห์ 2อาสาจึงทรงนำเงินและทองคำออกจากคลังของพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและของพระราชวัง ส่งไปยังเบนฮาดัดกษัตริย์ของอารัมซึ่งครองอยู่ที่ดามัสกัส พร้อมกับข้อความว่า 3“ขอให้มีพันธไมตรีระหว่างเรากับท่าน เหมือนที่มีระหว่างพระราชบิดาของเรากับบิดาของท่าน ดูเถิด เราได้ส่งเงินและทองคำมาให้ท่าน ขอท่านไปยกเลิกพันธไมตรีกับบาอาชากษัตริย์ของอิสราเอลเสีย เพื่อเขาจะถอยทัพไปจากเรา” 4เบนฮาดัดก็ฟังกษัตริย์อาสา และส่งบรรดาผู้บัญชาการกองทัพไปโจมตีหัวเมืองของอิสราเอล พวกเขายึดเมืองอิโยน ดาน อาเบลมาอิม และเมืองคลังทั้งหมดของนัฟทาลี 5เมื่อบาอาชาทราบเรื่องนี้ ก็หยุดเสริมป้อมเมืองรามาห์ และเลิกงานของตน 6แล้วกษัตริย์อาสาทรงเกณฑ์คนยูดาห์ทั้งหมด พวกเขาก็ขนหินและไม้ของเมืองรามาห์ที่บาอาชาใช้ก่อสร้างไป และพระองค์ทรงใช้วัสดุเหล่านั้นสร้างเมืองเกบาและมิสปาห์ 7ครั้งนั้น ฮานานีผู้ทำนายมาเข้าเฝ้าอาสากษัตริย์ของยูดาห์ และทูลพระองค์ว่า “เพราะพระองค์ทรงพึ่งพากษัตริย์ของอารัม และมิได้พึ่งพาองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพระองค์ กองทัพของกษัตริย์อารัมจึงรอดพ้นจากพระหัตถ์ของพระองค์ไป 8ชาวคูชและชาวลิเบียเป็นกองทัพมหึมา มีรถม้าศึกและพลม้ามากมายมิใช่หรือ? แต่เพราะพระองค์ทรงพึ่งพาองค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์จึงทรงมอบพวกเขาไว้ในพระหัตถ์ของพระองค์ 9เพราะพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้ากวาดมองไปทั่วแผ่นดินโลก เพื่อสำแดงพระกำลังของพระองค์เพื่อผู้ที่มีใจภักดีต่อพระองค์อย่างสมบูรณ์ ในเรื่องนี้พระองค์ทรงกระทำอย่างโง่เขลา ตั้งแต่นี้ไปพระองค์จะมีศึกสงคราม” 10อาสาทรงพระพิโรธต่อผู้ทำนาย และทรงจับเขาขังคุก เพราะทรงกริ้วเขาในเรื่องนี้ ในเวลาเดียวกันอาสาก็ทรงข่มเหงประชาชนบางคนด้วย 11ดูเถิด พระราชกิจของอาสา ตั้งแต่ต้นจนจบ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศ์กษัตริย์แห่งยูดาห์และอิสราเอล 12ในปีที่สามสิบเก้าแห่งรัชกาลของพระองค์ อาสาทรงพระประชวรเป็นโรคที่พระบาท และพระอาการก็กำเริบหนักขึ้น แต่ถึงกระนั้น แม้ในยามประชวร พระองค์ก็มิได้ทรงแสวงหาองค์พระผู้เป็นเจ้า กลับทรงหาแต่แพทย์ 13อาสาทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ สิ้นพระชนม์ในปีที่สี่สิบเอ็ดแห่งรัชกาลของพระองค์ 14เขาทั้งหลายฝังพระองค์ไว้ในอุโมงค์ที่พระองค์ทรงสกัดไว้สำหรับพระองค์เองในนครดาวิด และวางพระศพไว้บนแท่นที่เต็มไปด้วยเครื่องเทศและเครื่องหอมนานาชนิดที่ปรุงด้วยฝีมือช่าง แล้วก่อไฟกองใหญ่เป็นเกียรติแก่พระองค์
← บทที่ 15บทที่ 17 →