2 โครินธ์ 1 · Eremos Thai Bible

1เปาโล อัครทูตของพระเยซูคริสต์โดยพระประสงค์ของพระเจ้า และทิโมธีพี่น้องของเรา เรียน คริสตจักรของพระเจ้าซึ่งอยู่ในเมืองโครินธ์ พร้อมด้วยธรรมิกชนทั้งสิ้นที่อยู่ทั่วแคว้นอาคายา 2ขอพระคุณและสันติสุขจากพระเจ้าพระบิดาของเรา และจากพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า จงดำรงอยู่กับพวกท่านทั้งหลาย 3ขอถวายพระพรแด่พระเจ้าและพระบิดาแห่งพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา ผู้ทรงเป็นพระบิดาแห่งบรรดาพระเมตตาและพระเจ้าแห่งการหนุนใจทั้งสิ้น 4ผู้ทรงหนุนใจเราในความทุกข์ลำบากทั้งสิ้นของเรา เพื่อให้เราสามารถหนุนใจคนทั้งหลายที่อยู่ในความทุกข์ลำบากนานาประการ ด้วยการหนุนใจที่เราเองได้รับจากพระเจ้า 5เพราะเช่นเดียวกับที่ความทุกข์ของพระคริสต์ล้นเหลือมาถึงเรา การหนุนใจของเราก็ล้นเหลือเช่นเดียวกันโดยทางพระคริสต์ 6หากเราถูกบีบคั้นด้วยความทุกข์ลำบาก ก็เป็นไปเพื่อการหนุนใจและความรอดของพวกท่าน หากเราได้รับการหนุนใจ ก็เป็นไปเพื่อการหนุนใจของพวกท่าน ซึ่งเกิดผลในการอดทนต่อความทุกข์เดียวกันที่เราเองก็ทนรับ 7และความหวังของเราเกี่ยวกับพวกท่านก็มั่นคง เพราะเรารู้ว่าตามที่พวกท่านมีส่วนร่วมในความทุกข์ทั้งหลาย พวกท่านก็จะมีส่วนร่วมในการหนุนใจเช่นเดียวกัน 8พี่น้องทั้งหลาย เราไม่อยากให้พวกท่านไม่ทราบเรื่องความทุกข์ลำบากที่เราประสบในแคว้นเอเชีย ว่าเราถูกกดทับอย่างหนักเกินกำลังที่จะทนได้ จนเราถึงกับสิ้นหวังแม้แต่ในการมีชีวิตอยู่ 9แท้จริงแล้วในตัวเราเองนั้น เราได้รับคำตัดสินถึงความตาย เพื่อเราจะไม่วางใจในตนเอง แต่วางใจในพระเจ้าผู้ทรงให้คนตายเป็นขึ้น 10พระองค์ทรงช่วยเราให้พ้นจากภัยถึงตายอันใหญ่หลวงเช่นนี้ และจะทรงช่วยเราต่อไป เราได้วางความหวังในพระองค์ว่าพระองค์จะทรงช่วยเราอีก 11โดยที่พวกท่านก็ร่วมกันช่วยเราด้วยคำอธิษฐาน เพื่อว่าของประทานแห่งพระคุณซึ่งประทานแก่เราโดยอาศัยคำอธิษฐานของคนเป็นจำนวนมาก จะเป็นเหตุให้คนหลายคนถวายขอบพระคุณเพื่อพวกเรา 12เพราะว่าสิ่งที่เราภาคภูมิใจคือสิ่งนี้ คือคำพยานของมโนธรรมของเรา ที่ว่าเราได้ดำเนินชีวิตในโลก โดยเฉพาะอย่างยิ่งต่อพวกท่าน ด้วยความบริสุทธิ์และความจริงใจที่มาจากพระเจ้า ไม่ใช่ด้วยสติปัญญาฝ่ายเนื้อหนัง แต่ด้วยพระคุณของพระเจ้า 13เพราะเราไม่ได้เขียนสิ่งใดถึงพวกท่านนอกจากสิ่งที่พวกท่านอ่านและเข้าใจได้ และข้าพเจ้าหวังว่าพวกท่านจะเข้าใจอย่างครบถ้วนจนถึงที่สุด 14เช่นเดียวกับที่พวกท่านได้เข้าใจเราอยู่บ้างแล้วว่า เราเป็นเหตุที่พวกท่านภูมิใจ และพวกท่านก็เป็นเหตุที่เราภูมิใจในวันแห่งพระเยซูองค์พระผู้เป็นเจ้าของเรา 15และด้วยความมั่นใจนี้ ข้าพเจ้าตั้งใจไว้ก่อนแล้วว่าจะมาหาพวกท่าน เพื่อพวกท่านจะได้รับพระคุณเป็นครั้งที่สอง 16คือผ่านพวกท่านไปยังแคว้นมาซิโดเนีย แล้วกลับจากแคว้นมาซิโดเนียมาหาพวกท่านอีก แล้วให้พวกท่านส่งข้าพเจ้าต่อไปยังแคว้นยูเดีย 17ดังนั้น เมื่อข้าพเจ้าตั้งใจเช่นนี้ ข้าพเจ้าได้กระทำอย่างเลื่อนลอยหรือ? หรือว่าสิ่งที่ข้าพเจ้าวางแผนนั้น ข้าพเจ้าวางแผนตามเนื้อหนัง จนกระทั่งในตัวข้าพเจ้ามีทั้ง ‘ใช่ ใช่’ และ ‘ไม่ ไม่’? 18แต่ตามที่พระเจ้าทรงสัตย์ซื่อนั้น ถ้อยคำของเราที่ถึงพวกท่านไม่ใช่ทั้ง ‘ใช่’ และ ‘ไม่’ ในคราวเดียวกัน 19เพราะพระบุตรของพระเจ้า คือพระเยซูคริสต์ ผู้ซึ่งข้าพเจ้า สิลวานัส และทิโมธี ได้ประกาศท่ามกลางพวกท่านนั้น มิได้ทรงเป็นทั้ง ‘ใช่’ และ ‘ไม่’ แต่ ‘ใช่’ ได้สำเร็จในพระองค์ 20เพราะบรรดาพระสัญญาของพระเจ้านั้น ‘ใช่’ ในพระองค์ ดังนั้น โดยพระองค์เราจึงกล่าว ‘อาเมน’ แด่พระเจ้าเพื่อพระเกียรติสิริของพระองค์ 21พระเจ้าผู้ทรงทำให้เราพร้อมกับพวกท่านมั่นคงในพระคริสต์ และทรงเจิมเราไว้ 22พระองค์ได้ทรงประทับตราเราไว้ และทรงประทานพระวิญญาณเป็นมัดจำในใจของเรา 23ส่วนข้าพเจ้าขอเรียกพระเจ้าเป็นพยานต่อชีวิตของข้าพเจ้าว่า เพราะปรารถนาจะไว้ชีวิตพวกท่าน ข้าพเจ้าจึงยังไม่ได้กลับไปยังเมืองโครินธ์ 24ไม่ใช่ว่าเราเป็นนายเหนือความเชื่อของพวกท่าน แต่เราเป็นผู้ร่วมงานเพื่อความปีติยินดีของพวกท่าน เพราะพวกท่านยืนหยัดมั่นคงด้วยความเชื่อ

บทที่ 1