2 พงศ์กษัตริย์ 1

1หลังจากที่อาหับสิ้นชีวิตแล้ว โมอาบก็กบฏต่ออิสราเอล 2ฝ่ายอาหัสยาห์พลัดตกลงมาจากช่องตาข่ายที่ห้องชั้นบนของเขาในสะมาเรีย จนบาดเจ็บ จึงส่งผู้ส่งสารไป สั่งพวกเขาว่า “จงไปสอบถามพระบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน ว่าเราจะหายจากอาการบาดเจ็บนี้หรือไม่” 3แต่ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่เอลียาห์ชาวทิชบีว่า “จงลุกขึ้นไปพบผู้ส่งสารของกษัตริย์แห่งสะมาเรีย และกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘เพราะในอิสราเอลไม่มีพระเจ้าหรือ พวกเจ้าจึงจะไปสอบถามพระบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน? 4เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เจ้าจะไม่ได้ลุกจากเตียงที่เจ้าขึ้นไปนอนนั้น แต่เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน’ ” แล้วเอลียาห์ก็จากไป 5เมื่อพวกผู้ส่งสารกลับมาหากษัตริย์ กษัตริย์ก็ถามว่า “ทำไมพวกเจ้าจึงกลับมา?” 6พวกเขาทูลว่า “มีชายคนหนึ่งขึ้นมาพบพวกข้าพระองค์และสั่งว่า ‘จงกลับไปหากษัตริย์ผู้ส่งพวกเจ้ามา และบอกท่านว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะในอิสราเอลไม่มีพระเจ้าหรือ เจ้าจึงส่งคนไปสอบถามพระบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน? เพราะฉะนั้นเจ้าจะไม่ได้ลุกจากเตียงที่เจ้าขึ้นไปนอนนั้น แต่เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน’ ” 7กษัตริย์ถามพวกเขาว่า “ชายที่ขึ้นมาพบพวกเจ้าและกล่าวถ้อยคำเหล่านี้ มีลักษณะอย่างไร?” 8พวกเขาทูลว่า “เป็นชายที่มีขนดก มีเข็มขัดหนังคาดเอว” กษัตริย์จึงกล่าวว่า “เป็นเอลียาห์ชาวทิชบีนั่นเอง” 9แล้วกษัตริย์ก็ส่งนายทหารคุมกองห้าสิบพร้อมทหารห้าสิบคนไปหาเอลียาห์ นายทหารนั้นขึ้นไปหาเอลียาห์ซึ่งนั่งอยู่บนยอดเนินเขา และพูดกับเขาว่า “ข้าแต่คนของพระเจ้า กษัตริย์รับสั่งว่า ‘จงลงมา’ ” 10เอลียาห์ตอบนายทหารคุมกองห้าสิบนั้นว่า “ถ้าข้าเป็นคนของพระเจ้า ก็ขอให้ไฟตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเจ้าและทหารห้าสิบคนของเจ้าเสีย” แล้วไฟก็ตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเขากับทหารห้าสิบคนของเขา 11กษัตริย์จึงส่งนายทหารคุมกองห้าสิบอีกคนหนึ่งพร้อมทหารห้าสิบคนไปหาเอลียาห์ นายทหารนั้นพูดกับเขาว่า “ข้าแต่คนของพระเจ้า กษัตริย์รับสั่งว่า ‘จงรีบลงมาเดี๋ยวนี้’ ” 12เอลียาห์ตอบพวกเขาว่า “ถ้าข้าเป็นคนของพระเจ้า ก็ขอให้ไฟตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเจ้าและทหารห้าสิบคนของเจ้าเสีย” แล้วไฟของพระเจ้าก็ตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญเขากับทหารห้าสิบคนของเขา 13กษัตริย์ยังส่งนายทหารคุมกองห้าสิบคนที่สามพร้อมทหารห้าสิบคนไปอีก นายทหารคนที่สามนี้ขึ้นไปคุกเข่าลงต่อหน้าเอลียาห์ วิงวอนเขาว่า “ข้าแต่คนของพระเจ้า ขอชีวิตของข้าพเจ้าและชีวิตของผู้รับใช้ของท่านทั้งห้าสิบคนนี้ เป็นที่ล้ำค่าในสายตาของท่านเถิด 14ดูเถิด ไฟได้ตกลงมาจากฟ้าสวรรค์เผาผลาญนายทหารคุมกองห้าสิบสองคนแรกกับทหารของเขาทั้งหมดแล้ว แต่บัดนี้ขอชีวิตของข้าพเจ้าเป็นที่ล้ำค่าในสายตาของท่านเถิด” 15ทูตสวรรค์ขององค์พระผู้เป็นเจ้ากล่าวแก่เอลียาห์ว่า “จงลงไปกับเขาเถิด อย่ากลัวเขาเลย” เอลียาห์จึงลุกขึ้นลงไปกับนายทหารนั้นเพื่อเข้าเฝ้ากษัตริย์ 16เอลียาห์กล่าวกับกษัตริย์ว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าได้ส่งผู้ส่งสารไปสอบถามพระบาอัลเซบูบ เทพเจ้าแห่งเอโครน — ในอิสราเอลไม่มีพระเจ้าให้ทูลถามพระวจนะของพระองค์หรือ? เพราะฉะนั้น เจ้าจะไม่ได้ลุกจากเตียงที่เจ้าขึ้นไปนอนนั้น แต่เจ้าจะต้องตายอย่างแน่นอน” 17อาหัสยาห์ก็สิ้นชีวิตตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่เอลียาห์ได้กล่าวไว้ และเยโฮรัมขึ้นครองราชย์แทน ในปีที่สองแห่งรัชกาลเยโฮรัมโอรสของเยโฮชาฟัทกษัตริย์แห่งยูดาห์ เพราะอาหัสยาห์ไม่มีบุตรชาย 18ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของอาหัสยาห์ที่ทรงทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งอิสราเอลมิใช่หรือ?

บทที่ 1