เอเรโมส · Eremos Thai Bible

2 พงศ์กษัตริย์ · 2 Kings

บทที่ 24

1ในรัชสมัยของเยโฮยาคิม เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงยกทัพมา เยโฮยาคิมจึงเป็นข้าขึ้นต่อพระองค์อยู่สามปี แล้วทรงหันกลับมากบฏต่อเนบูคัดเนสซาร์ 2องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งกองโจรชาวเคลเดีย ชาวอารัม ชาวโมอับ และชาวอัมโมนมาต่อสู้เยโฮยาคิม พระองค์ทรงส่งพวกเขามาต่อสู้ยูดาห์เพื่อทำลายเสีย ตามพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่ตรัสไว้ผ่านบรรดาผู้เผยพระวจนะผู้รับใช้ของพระองค์ 3แท้จริง เหตุการณ์นี้เกิดแก่ยูดาห์ตามพระบัญชาขององค์พระผู้เป็นเจ้า เพื่อกำจัดพวกเขาไปให้พ้นพระพักตร์พระองค์ เพราะบาปทั้งสิ้นของมนัสเสห์ที่ได้กระทำ 4และเพราะโลหิตของผู้บริสุทธิ์ที่มนัสเสห์ทรงทำให้หลั่ง ทรงทำให้กรุงเยรูซาเล็มเต็มไปด้วยโลหิตของผู้บริสุทธิ์ องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงไม่ทรงประสงค์จะอภัยโทษ 5ส่วนพระราชกิจอื่นๆ ของเยโฮยาคิม และทุกสิ่งที่ทรงกระทำ ก็บันทึกไว้ในจดหมายเหตุกษัตริย์แห่งยูดาห์ไม่ใช่หรือ? 6แล้วเยโฮยาคิมก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และเยโฮยาคีนราชโอรสขึ้นครองราชย์แทน 7กษัตริย์แห่งอียิปต์ไม่ได้ยกออกจากแผ่นดินของพระองค์อีกเลย เพราะกษัตริย์แห่งบาบิโลนได้ยึดดินแดนทั้งหมดที่เคยเป็นของกษัตริย์แห่งอียิปต์ ตั้งแต่ลำธารอียิปต์จนถึงแม่น้ำยูเฟรติส 8เยโฮยาคีนมีพระชนมายุสิบแปดพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสามเดือน พระมารดาทรงพระนามว่าเนหุชทาธิดาของเอลนาธันชาวเยรูซาเล็ม 9และพระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนอย่างที่ราชบิดาได้ทำทุกประการ 10ครั้งนั้น ข้าราชการของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนยกขึ้นมายังกรุงเยรูซาเล็ม และเมืองก็ถูกล้อมไว้ 11และเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์แห่งบาบิโลนเสด็จมาถึงเมืองนั้น ขณะที่ข้าราชการของพระองค์กำลังล้อมเมืองอยู่ 12เยโฮยาคีนกษัตริย์แห่งยูดาห์จึงเสด็จออกไปยอมจำนนต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลน ทั้งพระองค์ พระราชมารดา ข้าราชการ บรรดาขุนนาง และข้าราชสำนักของพระองค์ และกษัตริย์แห่งบาบิโลนก็ทรงจับพระองค์เป็นเชลยในปีที่แปดแห่งรัชกาลของกษัตริย์บาบิโลน 13เนบูคัดเนสซาร์ทรงขนสมบัติทั้งหมดจากพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าและท้องพระคลังของราชวังออกไปจากที่นั่น และทรงตัดทำลายภาชนะทองคำทั้งหมดที่โซโลมอนกษัตริย์แห่งอิสราเอลทำไว้ในพระวิหารขององค์พระผู้เป็นเจ้า ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้ 14พระองค์ทรงกวาดต้อนชาวเยรูซาเล็มทั้งหมดไปเป็นเชลย คือบรรดาขุนนางและนักรบกล้าหาญทั้งปวง รวมหนึ่งหมื่นคน ทั้งช่างฝีมือและช่างเหล็กทั้งหมด ไม่มีใครเหลืออยู่เลยนอกจากราษฎรที่ยากจนที่สุดของแผ่นดิน 15เนบูคัดเนสซาร์ทรงกวาดต้อนเยโฮยาคีนไปยังบาบิโลน ทั้งพระราชมารดา บรรดาพระมเหสี ข้าราชสำนัก และผู้นำของแผ่นดิน พระองค์ทรงนำพวกเขาไปเป็นเชลยจากกรุงเยรูซาเล็มสู่บาบิโลน 16กษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงนำคนเหล่านี้ไปเป็นเชลยยังบาบิโลน คือทแกล้วทหารเจ็ดพันคน ช่างฝีมือและช่างเหล็กหนึ่งพันคน ล้วนเป็นชายฉกรรจ์ที่ชำนาญการรบ 17แล้วกษัตริย์แห่งบาบิโลนทรงตั้งมัทธานิยาห์ผู้เป็นพระปิตุลาของเยโฮยาคีนขึ้นเป็นกษัตริย์แทน และทรงเปลี่ยนพระนามของท่านเป็นเศเดคียาห์ 18เศเดคียาห์มีพระชนมายุยี่สิบเอ็ดพรรษาเมื่อขึ้นครองราชย์ และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มสิบเอ็ดปี พระมารดาทรงพระนามว่าฮามูทัลธิดาของเยเรมีย์ชาวเมืองลิบนาห์ 19และเศเดคียาห์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า เหมือนอย่างที่เยโฮยาคิมได้ทำทุกประการ 20เพราะพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า เหตุการณ์ทั้งสิ้นนี้จึงเกิดขึ้นในกรุงเยรูซาเล็มและยูดาห์ จนพระองค์ทรงเหวี่ยงเขาทั้งหลายไปเสียจากพระพักตร์ของพระองค์ ส่วนเศเดคียาห์ก็กบฏต่อกษัตริย์แห่งบาบิโลน
← บทที่ 23บทที่ 25 →