บทที่ 8

1เอลีชาได้กล่าวกับหญิงที่เขาชุบบุตรชายให้คืนชีวิตว่า “จงลุกขึ้น พาครอบครัวของเจ้าไปอาศัยอยู่ที่ไหนก็ได้ตามแต่จะอาศัยได้ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้เกิดการกันดารอาหารในแผ่นดินนี้เจ็ดปี” 2หญิงนั้นก็ทำตามที่คนของพระเจ้าบอก นางกับครอบครัวไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี 3พอครบเจ็ดปี หญิงนั้นก็กลับจากแผ่นดินฟีลิสเตีย แล้วไปทูลกษัตริย์เพื่อขอบ้านและที่ดินของนางคืน 4ขณะนั้นกษัตริย์กำลังตรัสกับเกหะซีคนรับใช้ของคนของพระเจ้าว่า “จงเล่าให้เราฟังถึงสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งปวงที่เอลีชาได้ทำ” 5ขณะที่เกหะซีกำลังเล่าถึงการที่เอลีชาชุบคนตายให้เป็น ดูเถิด หญิงที่เอลีชาชุบบุตรชายให้คืนชีวิตก็มาทูลกษัตริย์ขอบ้านและที่ดินคืนพอดี เกหะซีจึงทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ นี่คือหญิงคนนั้น และนี่คือบุตรชายที่เอลีชาชุบให้คืนชีวิต” 6เมื่อกษัตริย์ถามหญิงนั้น นางก็ยืนยัน กษัตริย์จึงสั่งข้าราชการคนหนึ่งให้ดูแลนาง ตรัสว่า “จงคืนทุกสิ่งที่เป็นของนาง พร้อมกับผลผลิตทั้งหมดจากที่ดินตั้งแต่วันที่นางจากแผ่นดินนี้ไปจนถึงบัดนี้” 7เอลีชาไปยังเมืองดามัสกัส ขณะที่เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งอารัมประชวรอยู่ มีคนทูลกษัตริย์ว่า “คนของพระเจ้ามาที่นี่แล้ว” 8กษัตริย์จึงกล่าวกับฮาซาเอลว่า “จงนำของกำนัลไปพบคนของพระเจ้า และทูลถามองค์พระผู้เป็นเจ้าผ่านเขาว่า ‘เราจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่?’” 9ฮาซาเอลจึงไปพบเอลีชา นำของกำนัลทุกอย่างที่ดีของเมืองดามัสกัสบรรทุกอูฐสี่สิบตัวไปด้วย เขาเข้าไปยืนต่อหน้าเอลีชาและกล่าวว่า “เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งอารัมบุตรของท่านใช้ข้ามาถามว่า ‘ข้าจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่?’” 10เอลีชาตอบว่า “จงไปบอกเขาว่า ‘ท่านจะหายแน่’ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าว่าที่จริงเขาจะตาย” 11เอลีชาจ้องมองฮาซาเอลนิ่งอยู่จนเขากระอักกระอ่วน แล้วคนของพระเจ้าก็ร้องไห้ 12ฮาซาเอลถามว่า “เหตุใดเจ้านายของข้าจึงร้องไห้?” เอลีชาตอบว่า “เพราะข้ารู้ถึงความชั่วร้ายที่เจ้าจะทำต่อชนอิสราเอล เจ้าจะเผาป้อมปราการของพวกเขา ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบ จับเด็กเล็กฟาดให้แหลก และผ่าท้องหญิงมีครรภ์” 13ฮาซาเอลกล่าวว่า “ผู้รับใช้ของท่านเป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่ง จะทำเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ได้อย่างไร?” เอลีชาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์เหนืออารัม” 14ฮาซาเอลก็จากเอลีชากลับไปหาเจ้านายของตน เบนฮาดัดถามว่า “เอลีชาบอกอะไรเจ้าบ้าง?” เขาตอบว่า “เขาบอกข้าว่าท่านจะหายแน่” 15แต่วันรุ่งขึ้น ฮาซาเอลเอาผ้าหนาชุบน้ำคลุมพระพักตร์ของกษัตริย์ เบนฮาดัดก็สิ้นชีวิต และฮาซาเอลขึ้นครองราชย์แทน 16ในปีที่ห้าแห่งรัชกาลเยโฮรัมโอรสของอาหับกษัตริย์อิสราเอล เยโฮรัมโอรสของเยโฮชาฟัทก็ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ 17เมื่อเยโฮรัมขึ้นครองราชย์ พระชนมายุสามสิบสองพรรษา และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มแปดปี 18เยโฮรัมทรงดำเนินตามทางของบรรดากษัตริย์อิสราเอล เหมือนอย่างราชวงศ์อาหับได้ทำ เพราะทรงอภิเษกกับธิดาของอาหับ พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า 19ถึงกระนั้น เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ไม่ทรงประสงค์จะทำลายยูดาห์ เพราะทรงสัญญาว่าจะให้ดวงประทีปแก่ดาวิดและเชื้อสายของเขาตลอดไป 20ในรัชกาลของเยโฮรัม เอโดมกบฏต่ออำนาจของยูดาห์ และตั้งกษัตริย์ของตนเอง 21เยโฮรัมจึงเสด็จข้ามไปยังเมืองศาอีร์พร้อมรถรบทั้งหมด เมื่อชาวเอโดมล้อมพระองค์กับนายทหารรถรบ พระองค์ก็ทรงลุกขึ้นโจมตีในเวลากลางคืน แต่กองทัพของพระองค์กลับหนีกลับบ้าน 22ดังนั้นเอโดมจึงกบฏต่ออำนาจของยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้ ในเวลาเดียวกันนั้นเมืองลิบนาห์ก็กบฏด้วย 23ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของเยโฮรัมและทุกสิ่งที่ทรงทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งยูดาห์มิใช่หรือ? 24เยโฮรัมก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด และอาหัสยาห์โอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์ 25ในปีที่สิบสองแห่งรัชกาลเยโฮรัมโอรสของอาหับกษัตริย์อิสราเอล อาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมก็ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์ 26เมื่ออาหัสยาห์ขึ้นครองราชย์ พระชนมายุยี่สิบสองพรรษา และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มหนึ่งปี พระมารดาทรงพระนามว่าอาธาลิยาห์ พระนัดดาของอมรีกษัตริย์อิสราเอล 27อาหัสยาห์ทรงดำเนินตามทางของราชวงศ์อาหับ และทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนราชวงศ์อาหับ เพราะทรงเป็นพระชามาดาของราชวงศ์อาหับ 28อาหัสยาห์เสด็จไปร่วมกับเยโฮรัมโอรสของอาหับเพื่อทำสงครามกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งอารัมที่ราโมท-กิเลอาด และชาวอารัมทำให้เยโฮรัมบาดเจ็บ 29เยโฮรัมจึงเสด็จกลับไปรักษาพระองค์ที่เมืองยิสเรเอล จากบาดแผลที่ชาวอารัมทำแก่พระองค์ที่เมืองรามาห์เมื่อทรงสู้รบกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งอารัม แล้วอาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ก็เสด็จลงไปเยี่ยมเยโฮรัมโอรสของอาหับที่ยิสเรเอล เพราะเยโฮรัมทรงบาดเจ็บ

2หญิงนั้นก็ทำตามที่คนของพระเจ้าบอก นางกับครอบครัวไปอาศัยอยู่ในแผ่นดินฟีลิสเตียเจ็ดปี

3พอครบเจ็ดปี หญิงนั้นก็กลับจากแผ่นดินฟีลิสเตีย แล้วไปทูลกษัตริย์เพื่อขอบ้านและที่ดินของนางคืน

4ขณะนั้นกษัตริย์กำลังตรัสกับเกหะซีคนรับใช้ของคนของพระเจ้าว่า “จงเล่าให้เราฟังถึงสิ่งยิ่งใหญ่ทั้งปวงที่เอลีชาได้ทำ”

5ขณะที่เกหะซีกำลังเล่าถึงการที่เอลีชาชุบคนตายให้เป็น ดูเถิด หญิงที่เอลีชาชุบบุตรชายให้คืนชีวิตก็มาทูลกษัตริย์ขอบ้านและที่ดินคืนพอดี เกหะซีจึงทูลว่า “ข้าแต่กษัตริย์เจ้านายของข้าพระองค์ นี่คือหญิงคนนั้น และนี่คือบุตรชายที่เอลีชาชุบให้คืนชีวิต”

6เมื่อกษัตริย์ถามหญิงนั้น นางก็ยืนยัน กษัตริย์จึงสั่งข้าราชการคนหนึ่งให้ดูแลนาง ตรัสว่า “จงคืนทุกสิ่งที่เป็นของนาง พร้อมกับผลผลิตทั้งหมดจากที่ดินตั้งแต่วันที่นางจากแผ่นดินนี้ไปจนถึงบัดนี้”

7เอลีชาไปยังเมืองดามัสกัส ขณะที่เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งอารัมประชวรอยู่ มีคนทูลกษัตริย์ว่า “คนของพระเจ้ามาที่นี่แล้ว”

8กษัตริย์จึงกล่าวกับฮาซาเอลว่า “จงนำของกำนัลไปพบคนของพระเจ้า และทูลถามองค์พระผู้เป็นเจ้าผ่านเขาว่า ‘เราจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่?’”

9ฮาซาเอลจึงไปพบเอลีชา นำของกำนัลทุกอย่างที่ดีของเมืองดามัสกัสบรรทุกอูฐสี่สิบตัวไปด้วย เขาเข้าไปยืนต่อหน้าเอลีชาและกล่าวว่า “เบนฮาดัดกษัตริย์แห่งอารัมบุตรของท่านใช้ข้ามาถามว่า ‘ข้าจะหายจากความเจ็บป่วยนี้หรือไม่?’”

10เอลีชาตอบว่า “จงไปบอกเขาว่า ‘ท่านจะหายแน่’ แต่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าว่าที่จริงเขาจะตาย”

11เอลีชาจ้องมองฮาซาเอลนิ่งอยู่จนเขากระอักกระอ่วน แล้วคนของพระเจ้าก็ร้องไห้

12ฮาซาเอลถามว่า “เหตุใดเจ้านายของข้าจึงร้องไห้?” เอลีชาตอบว่า “เพราะข้ารู้ถึงความชั่วร้ายที่เจ้าจะทำต่อชนอิสราเอล เจ้าจะเผาป้อมปราการของพวกเขา ฆ่าชายหนุ่มด้วยดาบ จับเด็กเล็กฟาดให้แหลก และผ่าท้องหญิงมีครรภ์”

13ฮาซาเอลกล่าวว่า “ผู้รับใช้ของท่านเป็นเพียงสุนัขตัวหนึ่ง จะทำเรื่องใหญ่โตเช่นนี้ได้อย่างไร?” เอลีชาตอบว่า “องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงสำแดงแก่ข้าว่าเจ้าจะได้เป็นกษัตริย์เหนืออารัม”

14ฮาซาเอลก็จากเอลีชากลับไปหาเจ้านายของตน เบนฮาดัดถามว่า “เอลีชาบอกอะไรเจ้าบ้าง?” เขาตอบว่า “เขาบอกข้าว่าท่านจะหายแน่”

15แต่วันรุ่งขึ้น ฮาซาเอลเอาผ้าหนาชุบน้ำคลุมพระพักตร์ของกษัตริย์ เบนฮาดัดก็สิ้นชีวิต และฮาซาเอลขึ้นครองราชย์แทน

16ในปีที่ห้าแห่งรัชกาลเยโฮรัมโอรสของอาหับกษัตริย์อิสราเอล เยโฮรัมโอรสของเยโฮชาฟัทก็ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์

17เมื่อเยโฮรัมขึ้นครองราชย์ พระชนมายุสามสิบสองพรรษา และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มแปดปี

18เยโฮรัมทรงดำเนินตามทางของบรรดากษัตริย์อิสราเอล เหมือนอย่างราชวงศ์อาหับได้ทำ เพราะทรงอภิเษกกับธิดาของอาหับ พระองค์ทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้า

19ถึงกระนั้น เพราะเห็นแก่ดาวิดผู้รับใช้ของพระองค์ องค์พระผู้เป็นเจ้าก็ไม่ทรงประสงค์จะทำลายยูดาห์ เพราะทรงสัญญาว่าจะให้ดวงประทีปแก่ดาวิดและเชื้อสายของเขาตลอดไป

20ในรัชกาลของเยโฮรัม เอโดมกบฏต่ออำนาจของยูดาห์ และตั้งกษัตริย์ของตนเอง

21เยโฮรัมจึงเสด็จข้ามไปยังเมืองศาอีร์พร้อมรถรบทั้งหมด เมื่อชาวเอโดมล้อมพระองค์กับนายทหารรถรบ พระองค์ก็ทรงลุกขึ้นโจมตีในเวลากลางคืน แต่กองทัพของพระองค์กลับหนีกลับบ้าน

22ดังนั้นเอโดมจึงกบฏต่ออำนาจของยูดาห์มาจนถึงทุกวันนี้ ในเวลาเดียวกันนั้นเมืองลิบนาห์ก็กบฏด้วย

23ส่วนพระราชกิจอื่น ๆ ของเยโฮรัมและทุกสิ่งที่ทรงทำ ได้บันทึกไว้ในหนังสือพงศาวดารของกษัตริย์แห่งยูดาห์มิใช่หรือ?

24เยโฮรัมก็ทรงล่วงหลับไปอยู่กับบรรพบุรุษ และถูกฝังไว้กับบรรพบุรุษในนครดาวิด และอาหัสยาห์โอรสขึ้นครองราชย์แทนพระองค์

25ในปีที่สิบสองแห่งรัชกาลเยโฮรัมโอรสของอาหับกษัตริย์อิสราเอล อาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมก็ขึ้นครองราชย์เป็นกษัตริย์แห่งยูดาห์

26เมื่ออาหัสยาห์ขึ้นครองราชย์ พระชนมายุยี่สิบสองพรรษา และทรงครองราชย์ในกรุงเยรูซาเล็มหนึ่งปี พระมารดาทรงพระนามว่าอาธาลิยาห์ พระนัดดาของอมรีกษัตริย์อิสราเอล

27อาหัสยาห์ทรงดำเนินตามทางของราชวงศ์อาหับ และทรงทำสิ่งชั่วร้ายในสายพระเนตรขององค์พระผู้เป็นเจ้าเหมือนราชวงศ์อาหับ เพราะทรงเป็นพระชามาดาของราชวงศ์อาหับ

28อาหัสยาห์เสด็จไปร่วมกับเยโฮรัมโอรสของอาหับเพื่อทำสงครามกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งอารัมที่ราโมท-กิเลอาด และชาวอารัมทำให้เยโฮรัมบาดเจ็บ

29เยโฮรัมจึงเสด็จกลับไปรักษาพระองค์ที่เมืองยิสเรเอล จากบาดแผลที่ชาวอารัมทำแก่พระองค์ที่เมืองรามาห์เมื่อทรงสู้รบกับฮาซาเอลกษัตริย์แห่งอารัม แล้วอาหัสยาห์โอรสของเยโฮรัมกษัตริย์แห่งยูดาห์ก็เสด็จลงไปเยี่ยมเยโฮรัมโอรสของอาหับที่ยิสเรเอล เพราะเยโฮรัมทรงบาดเจ็บ

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.