2 เปโตร 2 · Eremos Thai Bible

1แต่ก็มีผู้เผยพระวจนะเท็จเกิดขึ้นในหมู่ประชาชน เช่นเดียวกับที่จะมีครูสอนเท็จอยู่ในหมู่พวกท่าน ผู้ซึ่งจะแอบนำลัทธินอกรีตอันนำไปสู่ความพินาศเข้ามา และปฏิเสธองค์เจ้านายผู้ทรงไถ่พวกเขาไว้ นำความพินาศอันรวดเร็วมาสู่ตนเอง 2และคนเป็นจำนวนมากจะทำตามความเสเพลของพวกเขา เพราะคนเหล่านั้น ทางแห่งความจริงจะถูกหมิ่นประมาท 3ด้วยความโลภ พวกเขาจะใช้ถ้อยคำที่ปลอมแปลงเพื่อแสวงประโยชน์จากท่าน การพิพากษาที่กำหนดไว้แต่นานมาแล้วต่อพวกเขาก็ไม่ได้หยุดยั้ง และความพินาศของพวกเขาก็ไม่หลับใหล 4เพราะถ้าพระเจ้าไม่ทรงละเว้นบรรดาทูตสวรรค์เมื่อพวกเขาทำบาป แต่ทรงโยนพวกเขาลงในนรกขุมลึกที่สุด ทรงล่ามไว้ในโซ่แห่งความมืดเพื่อรอการพิพากษา 5และทรงไม่ละเว้นโลกในยุคโบราณ แต่ทรงปกป้องโนอาห์ ผู้ประกาศความชอบธรรม กับอีกเจ็ดคน เมื่อพระองค์ทรงนำน้ำท่วมมาเหนือโลกของคนอธรรม 6และทรงพิพากษาเมืองโสโดมและโกโมราห์ให้พินาศ ทรงเผาเมืองเหล่านั้นเป็นเถ้าถ่าน ทรงทำให้เป็นตัวอย่างของสิ่งที่จะเกิดขึ้นแก่คนอธรรมในภายภาคหน้า 7และทรงช่วยโลทผู้ชอบธรรมให้รอด ผู้ซึ่งทุกข์ทรมานจากความประพฤติเสเพลของพวกคนนอกกฎหมาย 8เพราะผู้ชอบธรรมท่านนั้นซึ่งอาศัยอยู่ท่ามกลางพวกเขา ทุกวันได้ทรมานจิตวิญญาณอันชอบธรรมของตนเพราะการกระทำที่ไร้กฎหมายซึ่งท่านเห็นและได้ยิน 9องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงรู้วิธีช่วยผู้เคร่งในพระเจ้าให้รอดพ้นจากการทดลอง และทรงรู้วิธีกักขังคนอธรรมไว้รอการลงโทษในวันแห่งการพิพากษา 10โดยเฉพาะอย่างยิ่งคนเหล่านั้นที่ดำเนินตามเนื้อหนัง ในตัณหาแห่งความเสื่อมทราม และดูหมิ่นอำนาจ พวกเขาเป็นคนกล้าหาญในทางชั่ว เป็นคนถือทิฐิ ไม่เกรงกลัวที่จะดูหมิ่นเหล่าผู้ทรงสง่าราศี 11ในขณะที่แม้แต่บรรดาทูตสวรรค์ที่มีกำลังและฤทธานุภาพมากกว่า ก็ไม่กล่าวคำพิพากษาเชิงดูหมิ่นต่อพวกเขาต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า 12แต่คนเหล่านี้เป็นเหมือนสัตว์ป่าที่ปราศจากเหตุผล สัตว์ที่กำเนิดมาด้วยสัญชาตญาณเพื่อให้ถูกจับและทำลาย พวกเขาดูหมิ่นในสิ่งที่ตนไม่เข้าใจ และจะถูกทำลายในความเสื่อมทรามของตน 13พวกเขาจะได้รับค่าจ้างแห่งความอธรรมเป็นความชั่วที่กลับมาทำร้ายตน พวกเขาถือว่าการสำเริงสำราญในเวลากลางวันเป็นความสนุก เป็นรอยด่างและตำหนิ ปล่อยตัวในความสนุกอย่างฟุ่มเฟือยขณะที่พวกเขาร่วมรับประทานอาหารกับท่านด้วยความหลอกลวง 14ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยการล่วงประเวณี และไม่หยุดทำบาป พวกเขาล่อจิตวิญญาณที่ไม่มั่นคง มีใจที่ถูกฝึกให้โลภ เป็นบุตรแห่งคำสาปแช่ง 15พวกเขาได้ละทิ้งทางตรง และหลงทางไปทำตามทางของบาลาอัมบุตรของเบโอร์ ผู้ซึ่งรักค่าจ้างแห่งความอธรรม 16แต่เขาก็ได้ถูกตำหนิเรื่องการละเมิดของตน — ลาที่ไม่มีเสียงพูดได้กล่าวด้วยเสียงมนุษย์ และยับยั้งความบ้าคลั่งของผู้พยากรณ์ผู้นี้ไว้ 17คนเหล่านี้เป็นบ่อน้ำพุที่ไม่มีน้ำ และเป็นหมอกที่ถูกพายุพัดไป ความมืดมิดที่ดำสนิทถูกสงวนไว้สำหรับพวกเขา 18เพราะพวกเขากล่าวถ้อยคำที่อวดโอ่อันว่างเปล่า ล่อด้วยตัณหาแห่งเนื้อหนังและความเสเพล ดักจับคนที่เพิ่งหลีกเลี่ยงจากผู้ที่ดำเนินชีวิตในความหลงผิด 19พวกเขาสัญญาว่าจะให้เสรีภาพแก่คนเหล่านั้น แต่ตัวพวกเขาเองเป็นทาสของความเสื่อมทราม เพราะผู้ใดถูกสิ่งใดเอาชนะ ผู้นั้นก็ตกเป็นทาสของสิ่งนั้น 20เพราะถ้าเมื่อพวกเขาได้หลีกเลี่ยงความเสื่อมทรามของโลกโดยทางความรู้ที่แท้จริงของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้าและพระผู้ช่วยให้รอดของเรา แล้วก็กลับเข้าไปพัวพันและถูกเอาชนะอีกครั้ง สภาพสุดท้ายของพวกเขาก็เลวร้ายกว่าสภาพแรก 21เพราะการที่พวกเขาไม่รู้จักทางแห่งความชอบธรรมเลยก็ดีกว่าการที่พวกเขาได้รู้จักแล้วหันกลับจากพระบัญญัติบริสุทธิ์ที่ทรงมอบให้แก่พวกเขา 22สิ่งที่เกิดขึ้นกับพวกเขาเป็นจริงตามสุภาษิตที่ว่า “สุนัขกลับไปกินสิ่งที่มันสำรอกเอง” และ “สุกรที่ล้างแล้วก็กลับไปเกลือกกลั้วในโคลนตม”

บทที่ 2