1ครั้นพวกเรารอดอย่างปลอดภัยถึงฝั่งแล้ว จึงทราบว่าเกาะนั้นมีชื่อเรียกว่าเกาะมอลตา
2ชาวเกาะพื้นเมืองได้แสดงความเมตตาแก่พวกเราอย่างไม่ธรรมดา ด้วยพวกเขาก่อกองไฟขึ้นและต้อนรับพวกเราทุกคน เนื่องจากฝนกำลังตกและอากาศหนาว
3เมื่อเปาโลเก็บฟืนกองหนึ่งวางลงบนกองไฟ งูพิษตัวหนึ่งก็เลื้อยออกมาเพราะความร้อน แล้วฉกเข้าที่มือของท่าน
4เมื่อชาวเกาะพื้นเมืองเห็นสัตว์ร้ายห้อยอยู่ที่มือของท่าน พวกเขาก็พูดต่อกันและกันว่า “ชายคนนี้ต้องเป็นฆาตกรอย่างแน่นอน แม้เขาจะรอดจากทะเลมาแล้ว แต่เทพีแห่งความยุติธรรมก็ไม่ยอมให้เขามีชีวิตอยู่”
5แต่ท่านสะบัดสัตว์ร้ายนั้นทิ้งลงไปในกองไฟ และไม่ได้รับอันตรายใด ๆ เลย
6พวกเขาคาดว่าเปาโลจะเริ่มมีอาการบวมหรือล้มลงตายในทันใด แต่เมื่อพวกเขารอคอยอยู่นาน และเห็นว่าไม่มีสิ่งผิดปกติใด ๆ เกิดขึ้นกับท่าน พวกเขาก็เปลี่ยนใจ และพากันพูดว่าท่านเป็นเทพเจ้าองค์หนึ่ง
7ในละแวกใกล้ที่นั้น มีที่ดินของบุคคลผู้เป็นหัวหน้าของเกาะ ชื่อปูบลีอัส ผู้ซึ่งได้ต้อนรับและเลี้ยงดูพวกเราอย่างมีไมตรีจิตเป็นเวลาสามวัน
8บัดนั้น บิดาของปูบลีอัสนอนป่วยอยู่ด้วยไข้และโรคบิด เปาโลจึงเข้าไปเยี่ยมท่าน อธิษฐาน วางมือบนตัวท่าน และรักษาท่านให้หาย
9เมื่อสิ่งนี้เกิดขึ้นแล้ว คนอื่น ๆ บนเกาะที่ป่วยเป็นโรคต่าง ๆ ก็ทยอยกันเข้ามาหาเปาโล และได้รับการรักษาให้หายด้วย
10พวกเขายกย่องพวกเราด้วยเกียรติและของกำนัลเป็นอันมาก และเมื่อพวกเราเตรียมจะออกเรือ พวกเขาก็จัดเสบียงตามที่พวกเราต้องการ
11หลังจากสามเดือนผ่านไป พวกเราก็ลงเรือลำหนึ่งซึ่งจอดค้างฤดูหนาวอยู่ที่เกาะนั้น เป็นเรือจากเมืองอเล็กซานเดรีย มีรูปฝาแฝดดิออสคูรีเป็นเครื่องหมายที่หัวเรือ
12พวกเราจอดเทียบท่าที่เมืองซีรากิวส์ และพักอยู่ที่นั่นสามวัน
13จากที่นั่น พวกเราถอนสมอแล่นเรือต่อไป จนถึงเมืองเรกิอุม ครั้นวันรุ่งขึ้นมีลมใต้พัดมา ในวันที่สองพวกเราก็มาถึงเมืองปูเตโอลี
14ที่นั่นพวกเราพบพี่น้องผู้เชื่อ พวกเขาขอร้องให้พวกเราพักอยู่ด้วยเป็นเวลาเจ็ดวัน แล้วโดยอย่างนั้น พวกเราจึงมาถึงกรุงโรม
15พี่น้องผู้เชื่อจากกรุงโรม เมื่อได้ยินข่าวเกี่ยวกับพวกเราก็ออกมาต้อนรับ เดินทางไกลจนถึงตลาดอัปปิอัสและที่พักสามแห่ง เมื่อเปาโลเห็นพวกเขา ท่านก็ขอบพระคุณพระเจ้าและมีกำลังใจขึ้น
16เมื่อพวกเราเข้าไปยังกรุงโรม เปาโลก็ได้รับอนุญาตให้พักอยู่ตามลำพัง โดยมีทหารคนหนึ่งคุ้มกันอยู่ด้วย
17หลังจากสามวันผ่านไป เปาโลจึงเรียกประชุมหัวหน้าชาวยิวในกรุงโรม เมื่อพวกเขามาประชุมพร้อมกันแล้ว ท่านก็กล่าวแก่พวกเขาว่า “ท่านพี่น้องทั้งหลาย ข้าพเจ้าไม่ได้กระทำสิ่งใดเป็นปฏิปักษ์ต่อชนชาติของเรา หรือต่อขนบธรรมเนียมของบรรพบุรุษเลย แต่ก็ได้ถูกจับเป็นนักโทษที่กรุงเยรูซาเล็ม และถูกส่งมอบเข้าในมือของชาวโรม
18เมื่อพวกเขาไต่สวนข้าพเจ้าแล้ว ก็อยากจะปล่อยข้าพเจ้าไป เพราะไม่มีเหตุอันใดที่ข้าพเจ้าสมควรได้รับโทษถึงตาย
19แต่เมื่อชาวยิวคัดค้าน ข้าพเจ้าจึงจำเป็นต้องอุทธรณ์ต่อซีซาร์ มิใช่ว่าข้าพเจ้ามีข้อกล่าวหาอันใดต่อชนชาติของข้าพเจ้า
20ดังนั้น เพราะเหตุนี้ ข้าพเจ้าจึงเชิญพวกท่านมาพบและสนทนากัน เพราะข้าพเจ้าถูกล่ามด้วยโซ่นี้ก็เนื่องด้วยความหวังของอิสราเอล”
21พวกเขาตอบเปาโลว่า “พวกเรามิได้รับจดหมายเกี่ยวกับท่านจากแคว้นยูเดีย และไม่มีพี่น้องคนใดจากที่นั่นมารายงานหรือกล่าวร้ายอันใดเกี่ยวกับท่านเลย
22แต่พวกเราเห็นสมควรที่จะฟังท่านว่าท่านคิดอย่างไร เพราะเรื่องนิกายนี้ พวกเรารู้ดีว่าผู้คนทุกแห่งก็พากันคัดค้านต่อต้าน”
23ครั้นเมื่อพวกเขานัดวันกับเปาโลแล้ว ก็มีผู้คนเป็นจำนวนมากกว่าครั้งแรกมาหาท่านที่ที่พัก ท่านก็อธิบายเป็นพยานเรื่องอาณาจักรของพระเจ้าให้พวกเขาฟัง และชักชวนให้พวกเขาเชื่อในพระเยซู โดยอ้างจากธรรมบัญญัติของโมเสสและจากคำของเหล่าผู้เผยพระวจนะ ตั้งแต่เช้าจนเย็น
24บางคนก็เชื่อในสิ่งที่ท่านกล่าว แต่บางคนก็ไม่เชื่อ
25พวกเขาไม่อาจตกลงกันได้ จึงเริ่มทยอยจากไป หลังจากที่เปาโลได้กล่าวคำพูดสุดท้ายว่า “พระวิญญาณบริสุทธิ์ทรงตรัสไว้อย่างถูกต้องแล้ว ผ่านทางอิสยาห์ผู้เผยพระวจนะ ที่กล่าวกับบรรพบุรุษของพวกท่าน
26ที่ตรัสว่า ‘จงไปบอกชนชาตินี้ว่า พวกเจ้าจะฟังแล้วฟังเล่า แต่จะไม่เข้าใจ และจะดูแล้วดูเล่า แต่จะไม่มองเห็น’
27เพราะใจของชนชาตินี้กระด้างไป และหูของพวกเขาฟังได้ยินยาก และพวกเขาปิดตาของตน เกรงว่าพวกเขาจะมองเห็นด้วยตา ฟังด้วยหู เข้าใจด้วยใจ แล้วหันกลับมา และเราจะรักษาพวกเขาให้หาย’”
28เพราะฉะนั้น พวกท่านจงทราบเถิดว่า ความรอดของพระเจ้านี้ได้ถูกส่งไปยังคนต่างชาติแล้ว พวกเขาจะรับฟังอีกด้วย”
30เปาโลพักอยู่ที่นั่นเต็มสองปีในบ้านที่ท่านเช่าเอง และต้อนรับทุกคนที่มาเยี่ยมท่าน
31ท่านประกาศเรื่องอาณาจักรของพระเจ้า และสอนเรื่องของพระเยซูคริสต์องค์พระผู้เป็นเจ้า ด้วยความกล้าหาญทั้งสิ้น โดยไม่มีผู้ใดขัดขวาง
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.