ปัญญาจารย์ 10

1แมลงวันตายทำให้น้ำมันหอมของช่างปรุงเหม็นบูดฉันใด ความโง่เขลาเพียงเล็กน้อยก็มีน้ำหนักยิ่งกว่าปัญญาและเกียรติยศฉันนั้น 2ใจของคนมีปัญญาเอียงไปทางขวา แต่ใจของคนโง่เอียงไปทางซ้าย 3แม้เมื่อคนโง่เดินไปตามทาง สามัญสำนึกของเขาก็ขาดอยู่ และเขาก็สำแดงแก่ทุกคนว่าตนเป็นคนโง่ 4ถ้าผู้ครอบครองเกิดโทสะต่อเจ้า อย่าละทิ้งที่ของเจ้า เพราะความสงบเยือกเย็นระงับความผิดใหญ่หลวงได้ 5มีความเลวร้ายอย่างหนึ่งที่ข้าพเจ้าเห็นภายใต้ดวงอาทิตย์ เป็นดั่งความพลั้งเผลอที่ออกมาจากผู้มีอำนาจ 6คนโง่เขลาถูกตั้งไว้ในตำแหน่งสูงมากมาย ขณะที่คนมั่งมีนั่งอยู่ในที่ต่ำต้อย 7ข้าพเจ้าเห็นทาสขี่ม้า ขณะที่เจ้านายเดินดินเหมือนทาส 8ผู้ขุดหลุมพรางอาจตกลงไปในหลุมนั้น ผู้พังรั้วอาจถูกงูกัด 9ผู้สกัดหินอาจบาดเจ็บเพราะหิน ผู้ผ่าฟืนอาจเป็นอันตรายเพราะฟืนนั้น 10ถ้าขวานทื่อและไม่ได้ลับคมไว้ ก็ต้องออกแรงมากขึ้น แต่ปัญญามีประโยชน์นำสู่ความสำเร็จ 11ถ้างูกัดเสียก่อนถูกสะกด หมองูก็ไม่ได้ประโยชน์อะไร 12ถ้อยคำจากปากของคนมีปัญญานำความโปรดปรานมา แต่ริมฝีปากของคนโง่กลืนกินตัวเขาเอง 13ถ้อยคำจากปากของเขาเริ่มต้นด้วยความโง่เขลา และจบลงด้วยความบ้าคลั่งอันชั่วร้าย 14คนโง่ยังพูดมากขึ้นอีก มนุษย์ไม่รู้ว่าอะไรจะเกิดขึ้น ใครเล่าจะบอกเขาได้ว่าอะไรจะเกิดขึ้นภายหลังเขา 15การตรากตรำของคนโง่ทำให้เขาเหนื่อยหน่าย จนเขาไม่รู้แม้แต่ทางที่จะเข้าเมือง 16วิบัติแก่เจ้า แผ่นดินที่มีกษัตริย์เป็นเด็ก และเจ้านายของเจ้ากินเลี้ยงกันแต่เช้า 17ความสุขมีแก่เจ้า แผ่นดินที่มีกษัตริย์เป็นบุตรของผู้สูงศักดิ์ และเจ้านายของเจ้ากินเลี้ยงตามวาระอันควร เพื่อเสริมกำลัง ไม่ใช่เพื่อความมึนเมา 18เพราะความเกียจคร้าน หลังคาก็ทรุดลง และเพราะมือที่เฉื่อยชา เรือนก็รั่ว 19งานเลี้ยงจัดขึ้นเพื่อเสียงหัวเราะ เหล้าองุ่นทำให้ชีวิตรื่นเริง และเงินตอบสนองทุกสิ่ง 20อย่าแช่งด่ากษัตริย์แม้ในความคิดของเจ้า และอย่าแช่งด่าคนมั่งมีแม้ในห้องนอนของเจ้า เพราะนกในอากาศอาจคาบเสียงนั้นไป และสิ่งมีปีกอาจรายงานถ้อยคำนั้น

บทที่ 10