บทที่ 7

1ชื่อเสียงดีก็ดีกว่าน้ำมันหอมอย่างดี และวันตายก็ดีกว่าวันเกิด 2ไปเรือนไว้ทุกข์ก็ดีกว่าไปเรือนเลี้ยงฉลอง เพราะความตายเป็นจุดจบของมนุษย์ทุกคน และคนเป็นควรเก็บเรื่องนี้ใส่ใจ 3ความโทมนัสดีกว่าการหัวเราะ เพราะใบหน้าที่เศร้าทำให้ใจดีขึ้น 4ใจของคนมีปัญญาอยู่ในเรือนไว้ทุกข์ แต่ใจของคนโง่อยู่ในเรือนแห่งความสนุกสนาน 5ฟังคำตักเตือนของคนมีปัญญา ก็ดีกว่าฟังเพลงของคนโง่ 6เพราะเสียงหัวเราะของคนโง่ก็เหมือนเสียงหนามลุกไหม้อยู่ใต้หม้อ นี่ก็ไร้แก่นสารเช่นกัน 7แท้จริง การบีบบังคับทำให้คนมีปัญญากลายเป็นคนบ้าคลั่ง และสินบนทำให้ใจเสื่อมทราม 8ที่สุดปลายของสิ่งใดก็ดีกว่าที่เริ่มต้นของมัน ใจอดกลั้นก็ดีกว่าใจเย่อหยิ่ง 9อย่าให้จิตใจของเจ้าด่วนโกรธ เพราะความโกรธพักอยู่ในทรวงอกของคนโง่ 10อย่าพูดว่า “ทำไมวันเวลาเก่าก่อนจึงดีกว่าวันเวลาเหล่านี้” เพราะที่เจ้าถามเช่นนี้ไม่ได้ถามด้วยปัญญา 11ปัญญาพร้อมกับมรดกก็เป็นสิ่งดี และเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่เห็นดวงอาทิตย์ 12เพราะปัญญาเป็นร่มเงา เช่นเดียวกับเงินก็เป็นร่มเงา แต่ประโยชน์ของความรู้คือ ปัญญารักษาชีวิตของเจ้าของ 13จงพิจารณาพระราชกิจของพระเจ้า ใครเล่าจะเหยียดสิ่งที่พระองค์ทรงทำให้คดได้ 14ในวันแห่งความเจริญ จงชื่นชมยินดี แต่ในวันแห่งความทุกข์ร้าย จงพิจารณาว่า พระเจ้าทรงทำวันหนึ่งคู่กับอีกวันหนึ่งไว้ เพื่อมนุษย์จะค้นไม่พบสิ่งใดที่จะเกิดขึ้นภายหลังเขา 15ในวันคืนอันไร้แก่นสารของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด มีคนชอบธรรมพินาศในความชอบธรรมของตน และมีคนชั่วร้ายอายุยืนในความชั่วร้ายของตน 16อย่าเป็นคนชอบธรรมเกินไป และอย่าทำตนฉลาดเกินเหตุ เหตุใดเจ้าจะทำลายตนเองเล่า 17อย่าชั่วร้ายเกินไป และอย่าเป็นคนโง่ เหตุใดเจ้าจะตายก่อนวาระของเจ้าเล่า 18ยึดสิ่งหนึ่งไว้ก็ดี และอย่าปล่อยมือจากอีกสิ่งหนึ่ง เพราะผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าจะปฏิบัติตามทั้งสองอย่าง 19ปัญญาทำให้คนมีปัญญาเข้มแข็งยิ่งกว่าผู้ครอบครองสิบคนที่อยู่ในเมือง 20แท้จริง ไม่มีคนชอบธรรมสักคนบนแผ่นดินโลก ที่ทำแต่ความดีและไม่เคยทำบาปเลย 21อย่าใส่ใจทุกถ้อยคำที่ผู้คนพูดกัน เกรงว่าเจ้าจะได้ยินคนรับใช้ของเจ้าแช่งด่าเจ้า 22เพราะใจของเจ้าก็รู้อยู่ว่า หลายครั้งเจ้าเองก็เคยแช่งด่าผู้อื่นเช่นกัน 23ทั้งหมดนี้ข้าพเจ้าได้ทดสอบด้วยปัญญา ข้าพเจ้ากล่าวว่า “เราจะเป็นคนมีปัญญาให้ได้” แต่มันก็อยู่ไกลเกินข้าพเจ้า 24สิ่งที่เป็นอยู่ก็อยู่ห่างไกล ทั้งลึกแสนลึก ใครเล่าจะค้นพบได้ 25ข้าพเจ้าหันมาทุ่มเทใจเพื่อจะรู้ เพื่อสำรวจ และแสวงหาปัญญาและเหตุผลของสิ่งทั้งปวง และเพื่อจะรู้ว่าความชั่วร้ายคือความโง่เขลา และความโง่เขลาคือความบ้าคลั่ง 26และข้าพเจ้าพบว่า สิ่งที่ขมขื่นยิ่งกว่าความตายคือผู้หญิงที่ใจของนางเป็นบ่วงแร้วและตาข่าย และมือของนางเป็นโซ่ตรวน ผู้ที่พระเจ้าพอพระทัยจะหนีพ้นจากนาง แต่คนบาปจะถูกนางจับไว้ 27ปัญญาจารย์กล่าวว่า “ดูเถิด สิ่งนี้คือสิ่งที่ข้าพเจ้าค้นพบ เมื่อนับสิ่งหนึ่งรวมกับอีกสิ่งหนึ่งเพื่อหาเหตุผล 28สิ่งที่จิตใจของข้าพเจ้ายังคงแสวงหาแต่ไม่พบคือ ในพันคนข้าพเจ้าพบชายเที่ยงตรงคนหนึ่ง แต่ในคนทั้งปวงเหล่านี้ ข้าพเจ้าไม่พบหญิงสักคน 29มีเพียงสิ่งนี้ที่ข้าพเจ้าค้นพบ คือพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ให้เที่ยงตรง แต่พวกเขากลับแสวงหากลอุบายมากมาย”

1ชื่อเสียงดีก็ดีกว่าน้ำมันหอมอย่างดี และวันตายก็ดีกว่าวันเกิด

2ไปเรือนไว้ทุกข์ก็ดีกว่าไปเรือนเลี้ยงฉลอง เพราะความตายเป็นจุดจบของมนุษย์ทุกคน และคนเป็นควรเก็บเรื่องนี้ใส่ใจ

3ความโทมนัสดีกว่าการหัวเราะ เพราะใบหน้าที่เศร้าทำให้ใจดีขึ้น

4ใจของคนมีปัญญาอยู่ในเรือนไว้ทุกข์ แต่ใจของคนโง่อยู่ในเรือนแห่งความสนุกสนาน

5ฟังคำตักเตือนของคนมีปัญญา ก็ดีกว่าฟังเพลงของคนโง่

6เพราะเสียงหัวเราะของคนโง่ก็เหมือนเสียงหนามลุกไหม้อยู่ใต้หม้อ นี่ก็ไร้แก่นสารเช่นกัน

7แท้จริง การบีบบังคับทำให้คนมีปัญญากลายเป็นคนบ้าคลั่ง และสินบนทำให้ใจเสื่อมทราม

8ที่สุดปลายของสิ่งใดก็ดีกว่าที่เริ่มต้นของมัน ใจอดกลั้นก็ดีกว่าใจเย่อหยิ่ง

9อย่าให้จิตใจของเจ้าด่วนโกรธ เพราะความโกรธพักอยู่ในทรวงอกของคนโง่

10อย่าพูดว่า “ทำไมวันเวลาเก่าก่อนจึงดีกว่าวันเวลาเหล่านี้” เพราะที่เจ้าถามเช่นนี้ไม่ได้ถามด้วยปัญญา

11ปัญญาพร้อมกับมรดกก็เป็นสิ่งดี และเป็นประโยชน์แก่ผู้ที่เห็นดวงอาทิตย์

12เพราะปัญญาเป็นร่มเงา เช่นเดียวกับเงินก็เป็นร่มเงา แต่ประโยชน์ของความรู้คือ ปัญญารักษาชีวิตของเจ้าของ

13จงพิจารณาพระราชกิจของพระเจ้า ใครเล่าจะเหยียดสิ่งที่พระองค์ทรงทำให้คดได้

14ในวันแห่งความเจริญ จงชื่นชมยินดี แต่ในวันแห่งความทุกข์ร้าย จงพิจารณาว่า พระเจ้าทรงทำวันหนึ่งคู่กับอีกวันหนึ่งไว้ เพื่อมนุษย์จะค้นไม่พบสิ่งใดที่จะเกิดขึ้นภายหลังเขา

15ในวันคืนอันไร้แก่นสารของข้าพเจ้า ข้าพเจ้าได้เห็นสิ่งเหล่านี้ทั้งหมด มีคนชอบธรรมพินาศในความชอบธรรมของตน และมีคนชั่วร้ายอายุยืนในความชั่วร้ายของตน

16อย่าเป็นคนชอบธรรมเกินไป และอย่าทำตนฉลาดเกินเหตุ เหตุใดเจ้าจะทำลายตนเองเล่า

17อย่าชั่วร้ายเกินไป และอย่าเป็นคนโง่ เหตุใดเจ้าจะตายก่อนวาระของเจ้าเล่า

18ยึดสิ่งหนึ่งไว้ก็ดี และอย่าปล่อยมือจากอีกสิ่งหนึ่ง เพราะผู้ที่ยำเกรงพระเจ้าจะปฏิบัติตามทั้งสองอย่าง

19ปัญญาทำให้คนมีปัญญาเข้มแข็งยิ่งกว่าผู้ครอบครองสิบคนที่อยู่ในเมือง

20แท้จริง ไม่มีคนชอบธรรมสักคนบนแผ่นดินโลก ที่ทำแต่ความดีและไม่เคยทำบาปเลย

21อย่าใส่ใจทุกถ้อยคำที่ผู้คนพูดกัน เกรงว่าเจ้าจะได้ยินคนรับใช้ของเจ้าแช่งด่าเจ้า

22เพราะใจของเจ้าก็รู้อยู่ว่า หลายครั้งเจ้าเองก็เคยแช่งด่าผู้อื่นเช่นกัน

23ทั้งหมดนี้ข้าพเจ้าได้ทดสอบด้วยปัญญา ข้าพเจ้ากล่าวว่า “เราจะเป็นคนมีปัญญาให้ได้” แต่มันก็อยู่ไกลเกินข้าพเจ้า

24สิ่งที่เป็นอยู่ก็อยู่ห่างไกล ทั้งลึกแสนลึก ใครเล่าจะค้นพบได้

25ข้าพเจ้าหันมาทุ่มเทใจเพื่อจะรู้ เพื่อสำรวจ และแสวงหาปัญญาและเหตุผลของสิ่งทั้งปวง และเพื่อจะรู้ว่าความชั่วร้ายคือความโง่เขลา และความโง่เขลาคือความบ้าคลั่ง

26และข้าพเจ้าพบว่า สิ่งที่ขมขื่นยิ่งกว่าความตายคือผู้หญิงที่ใจของนางเป็นบ่วงแร้วและตาข่าย และมือของนางเป็นโซ่ตรวน ผู้ที่พระเจ้าพอพระทัยจะหนีพ้นจากนาง แต่คนบาปจะถูกนางจับไว้

27ปัญญาจารย์กล่าวว่า “ดูเถิด สิ่งนี้คือสิ่งที่ข้าพเจ้าค้นพบ เมื่อนับสิ่งหนึ่งรวมกับอีกสิ่งหนึ่งเพื่อหาเหตุผล

28สิ่งที่จิตใจของข้าพเจ้ายังคงแสวงหาแต่ไม่พบคือ ในพันคนข้าพเจ้าพบชายเที่ยงตรงคนหนึ่ง แต่ในคนทั้งปวงเหล่านี้ ข้าพเจ้าไม่พบหญิงสักคน

29มีเพียงสิ่งนี้ที่ข้าพเจ้าค้นพบ คือพระเจ้าทรงสร้างมนุษย์ให้เที่ยงตรง แต่พวกเขากลับแสวงหากลอุบายมากมาย”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.