เอเรโมส · Eremos Thai Bible

เอสเธอร์ · Esther

บทที่ 4

1เมื่อโมรเดคัยทราบทุกสิ่งที่เกิดขึ้น เขาก็ฉีกเสื้อผ้าของตน สวมผ้ากระสอบและคลุกขี้เถ้า แล้วออกไปกลางเมือง ร้องไห้คร่ำครวญด้วยเสียงดังและขมขื่น 2เขามาได้เพียงหน้าประตูพระราชวัง เพราะมีกฎห้ามผู้ใดสวมผ้ากระสอบเข้าประตูพระราชวัง 3ในทุกมณฑลที่พระราชโองการและพระราชกฤษฎีกาของกษัตริย์ไปถึง ก็เกิดการไว้ทุกข์ครั้งใหญ่ในหมู่ชาวยิว มีการอดอาหาร ร้องไห้ และคร่ำครวญ หลายคนนอนคลุกผ้ากระสอบและขี้เถ้า 4เมื่อสาวใช้และขันทีของเอสเธอร์มาทูลเรื่องนี้แก่พระนาง พระราชินีก็ทรงเป็นทุกข์ยิ่งนัก จึงทรงส่งเสื้อผ้าไปให้โมรเดคัยสวมแทนผ้ากระสอบ แต่เขาไม่ยอมรับ 5พระนางเอสเธอร์จึงทรงเรียกฮาธาค ขันทีคนหนึ่งของกษัตริย์ซึ่งได้รับมอบหมายให้คอยรับใช้พระนาง แล้วทรงสั่งให้ไปหาโมรเดคัย เพื่อสืบให้รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นและเพราะเหตุใด 6ฮาธาคจึงออกไปหาโมรเดคัยที่ลานเมืองหน้าประตูพระราชวัง 7โมรเดคัยก็เล่าให้เขาฟังทุกสิ่งที่เกิดขึ้นกับตน รวมทั้งจำนวนเงินที่แน่นอนซึ่งฮามานสัญญาว่าจะชั่งเข้าสู่พระคลังหลวงเพื่อแลกกับการทำลายล้างชาวยิว 8อีกทั้งมอบสำเนาพระราชกฤษฎีกาที่ออกในสุสาเพื่อทำลายล้างชาวยิวให้แก่ฮาธาค เพื่อนำไปให้พระนางเอสเธอร์ดูและอธิบายแก่พระนาง และกำชับให้พระนางเข้าเฝ้ากษัตริย์เพื่อทูลวิงวอนขอพระเมตตา และทูลขอเพื่อชนชาติของพระนาง 9ฮาธาคก็กลับมาทูลถ้อยคำของโมรเดคัยแก่พระนางเอสเธอร์ 10พระนางเอสเธอร์ตรัสแก่ฮาธาค และทรงสั่งให้ไปบอกโมรเดคัยว่า 11“บรรดาข้าราชบริพารของกษัตริย์และราษฎรในมณฑลต่าง ๆ ของกษัตริย์ต่างทราบกันว่า ชายหรือหญิงคนใดที่เข้าเฝ้ากษัตริย์ในพระลานชั้นในโดยมิได้รับการเรียกตัว ก็มีกฎหมายอยู่ข้อเดียว คือต้องถูกประหารชีวิต เว้นแต่กษัตริย์จะทรงยื่นคทาทองคำออกมา ผู้นั้นจึงจะรอดชีวิต ส่วนข้าพเจ้าก็ไม่ได้ถูกเรียกให้เข้าเฝ้ากษัตริย์มาสามสิบวันแล้ว” 12เมื่อมีผู้นำถ้อยคำของพระนางเอสเธอร์ไปบอกโมรเดคัย 13โมรเดคัยจึงให้นำคำตอบไปยังพระนางเอสเธอร์ว่า “อย่าคิดว่าเจ้าจะรอดพ้นยิ่งกว่าชาวยิวทั้งปวง เพียงเพราะเจ้าอยู่ในพระราชวัง 14เพราะหากเจ้านิ่งเงียบเสียในเวลาเช่นนี้ ความบรรเทาและการช่วยกู้สำหรับชาวยิวก็จะมาจากที่อื่น แต่เจ้ากับวงศ์ตระกูลบิดาของเจ้าจะพินาศ และใครจะรู้ได้ว่า บางทีเจ้าอาจได้มาถึงตำแหน่งราชินีก็เพื่อยามเช่นนี้ก็เป็นได้” 15พระนางเอสเธอร์ก็ตรัสตอบไปยังโมรเดคัยว่า 16“จงไปรวบรวมชาวยิวทั้งหมดที่อยู่ในสุสา แล้วถืออดอาหารเพื่อข้าพเจ้า อย่ากินอย่าดื่มตลอดสามวันสามคืน ข้าพเจ้ากับสาวใช้ก็จะอดอาหารเช่นกัน แล้วข้าพเจ้าจะเข้าเฝ้ากษัตริย์ ทั้งที่ผิดต่อกฎหมาย หากข้าพเจ้าจะต้องพินาศ ข้าพเจ้าก็ยอมพินาศ” 17โมรเดคัยจึงไปกระทำตามทุกสิ่งที่พระนางเอสเธอร์ทรงบัญชาแก่เขา
← บทที่ 3บทที่ 5 →