บทที่ 32
1เมื่อชนชาตินั้นเห็นว่าโมเสสล่าช้าในการลงมาจากภูเขา พวกเขาก็มาชุมนุมรอบอาโรนและกล่าวกับเขาว่า “จงลุกขึ้นมาทำพระสำหรับเรา ผู้จะนำหน้าเราไป สำหรับโมเสสผู้ที่นำเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา”
2อาโรนจึงกล่าวกับพวกเขาว่า “จงถอดต่างหูทองที่อยู่ในหูของภรรยา บุตรชาย และบุตรสาวของพวกท่าน แล้วนำมาให้ข้าพเจ้า”
3ชนชาติทั้งหมดจึงถอดต่างหูทองและนำไปให้อาโรน
4เขารับทองจากมือของพวกเขา และใช้เครื่องมือสลักทำเป็นรูปวัวหล่อ พวกเขากล่าวว่า “อิสราเอลเอ๋ย เหล่านี้คือพระของท่าน ผู้ที่นำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์”
5เมื่ออาโรนเห็นสิ่งนี้ เขาก็สร้างแท่นบูชาตรงหน้าลูกวัวและประกาศว่า “พรุ่งนี้จะเป็นเทศกาลแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า”
6วันรุ่งขึ้น พวกเขาตื่นแต่เช้า ถวายเครื่องบูชาเผาทั้งตัวและถวายเครื่องสันติบูชา แล้วชนชาตินั้นนั่งลงกินและดื่ม และลุกขึ้นเริงเล่นอย่างเหลือล้น
7องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสว่า “จงลงไปทันที เพราะชนชาติของเจ้าที่เจ้านำขึ้นมาจากแผ่นดินอียิปต์ทำตัวเสื่อมทรามแล้ว
8พวกเขาหันออกจากทางที่เราบัญชาอย่างรวดเร็ว! พวกเขาทำลูกวัวหล่อสำหรับตนเองและก้มกราบ ถวายเครื่องบูชาให้มัน และกล่าวว่า ‘อิสราเอลเอ๋ย เหล่านี้คือพระของท่าน ผู้นำท่านออกจากแผ่นดินอียิปต์’”
9องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับโมเสสด้วยว่า “เราได้เห็นชนชาตินี้แล้ว แท้จริงพวกเขาเป็นชนชาติคอแข็ง
10บัดนี้ จงปล่อยเราไว้คนเดียว เพื่อความโกรธของเราจะลุกขึ้นต่อพวกเขาและทำลายพวกเขา แล้วเราจะทำให้เจ้าเป็นชนชาติใหญ่”
11แต่โมเสสทูลขอความเมตตาของพระเจ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าของเขาว่า “ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ทำไมพระพิโรธของพระองค์จึงลุกขึ้นต่อชนชาติของพระองค์ ผู้ที่พระองค์ทรงนำออกจากแผ่นดินอียิปต์ด้วยฤทธิ์อำนาจอันยิ่งใหญ่และพระหัตถ์อันเข้มแข็ง
12ทำไมชาวอียิปต์จะพูดว่า ‘พระองค์ทรงนำพวกเขาออกมาด้วยเจตนาชั่วร้าย เพื่อฆ่าพวกเขาบนภูเขาและกวาดล้างจากหน้าแผ่นดิน’ ขอทรงหันจากพระพิโรธอันร้อนแรงของพระองค์และทรงเปลี่ยนพระทัยไม่นำภัยมาสู่ชนชาติของพระองค์
13ขอทรงระลึกถึงผู้รับใช้ของพระองค์ คืออับราฮัม อิสอัค และอิสราเอล (ยาโคบ) ผู้ที่พระองค์ทรงสาบานต่อโดยพระองค์เองว่า ‘เราจะทำให้เชื้อสายของพวกเจ้ามากมายเหมือนดวงดาวในท้องฟ้า และเราจะให้แผ่นดินทั้งสิ้นนี้ที่เราได้สัญญาแก่เชื้อสายของพวกเจ้า และจะเป็นมรดกของพวกเขาตลอดไป’”
14องค์พระผู้เป็นเจ้าจึงทรงเปลี่ยนพระทัยจากภัยพิบัติที่พระองค์ตรัสว่าจะนำมาสู่ชนชาติของพระองค์
15โมเสสหันกลับและลงจากภูเขาพร้อมแผ่นพระโอวาทสองแผ่นในมือ แผ่นเหล่านั้นถูกสลักทั้งสองด้าน ด้านหน้าและด้านหลัง
16แผ่นศิลาเป็นงานของพระเจ้า และคำที่จารึกเป็นคำจารึกของพระเจ้า สลักบนแผ่นศิลา
17เมื่อโยชูวาได้ยินเสียงของชนชาตินั้นที่ตะโกน เขากล่าวกับโมเสสว่า “เสียงสงครามในค่าย”
18แต่โมเสสตอบว่า “นี่ไม่ใช่เสียงของชัยชนะ และไม่ใช่เสียงของความพ่ายแพ้ ข้าพเจ้าได้ยินเสียงของการร้องเพลง”
19เมื่อโมเสสเข้าใกล้ค่ายและเห็นลูกวัวกับการเต้นรำ เขาก็เดือดด้วยความโกรธและขว้างแผ่นศิลาจากมือลงทุบให้แตกที่เชิงภูเขา
20เขาเอาลูกวัวที่พวกเขาทำไว้มาเผาในไฟ บดให้เป็นผงและโรยผงนั้นลงบนผิวน้ำ แล้วบังคับให้บุตรอิสราเอลดื่ม
21โมเสสถามอาโรนว่า “ชนชาตินี้ทำอะไรกับท่าน ที่ท่านนำพวกเขาไปสู่ความบาปอันยิ่งใหญ่เช่นนี้”
22อาโรนตอบว่า “อย่าทรงพระพิโรธเลย นายของข้าพเจ้า ท่านเองรู้ดีว่าชนชาตินี้มุ่งทำชั่ว
23พวกเขาบอกข้าพเจ้าว่า ‘จงทำพระสำหรับเรา ผู้จะนำหน้าเราไป สำหรับโมเสสผู้ที่นำเราออกจากแผ่นดินอียิปต์ เราไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้นกับเขา’
24ดังนั้นข้าพเจ้าจึงกล่าวกับพวกเขาว่า ‘ใครที่มีทอง ให้ถอดออก’ และพวกเขามอบให้ข้าพเจ้า เมื่อข้าพเจ้าโยนลงในไฟ ลูกวัวตัวนี้ก็ออกมา”
25โมเสสเห็นว่าชนชาตินั้นไม่อยู่ในการควบคุม เพราะอาโรนปล่อยให้พวกเขาวุ่นวายและกลายเป็นที่หัวเราะของศัตรู
26โมเสสยืนที่ทางเข้าค่ายและกล่าวว่า “ใครที่อยู่ฝ่ายองค์พระผู้เป็นเจ้า จงมาหาเรา” และคนเลวีทั้งหมดมาชุมนุมรอบเขา
27เขากล่าวกับพวกเขาว่า “นี่คือสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของอิสราเอลตรัส ‘ชายแต่ละคนจงคาดดาบที่ข้าง เดินขึ้นลงในค่ายจากประตูถึงประตู และฆ่าพี่น้อง เพื่อน และคนใกล้ชิดของตน’”
28คนเลวีก็ทำตามที่โมเสสบัญชา ในวันนั้นชนชาติประมาณสามพันคนล้มตาย
29หลังจากนั้น โมเสสกล่าวว่า “วันนี้พวกท่านได้รับการแต่งตั้งเพื่อรับใช้องค์พระผู้เป็นเจ้า เพราะแต่ละคนต่อสู้กับบุตรชายและพี่น้องของตน ดังนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ประทานพรแก่พวกท่านในวันนี้”
30วันรุ่งขึ้น โมเสสกล่าวกับชนชาตินั้นว่า “พวกเจ้าได้ทำบาปอันใหญ่หลวง บัดนี้ข้าพเจ้าจะขึ้นไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้า บางทีข้าพเจ้าอาจลบบาปแทนพวกเจ้าได้”
31โมเสสกลับไปหาองค์พระผู้เป็นเจ้าและกล่าวว่า “โอ ชนชาตินี้ได้ทำบาปอันใหญ่หลวงเพียงใด พวกเขาได้ทำพระทองสำหรับตนเอง
32บัดนี้ ถ้าพระองค์จะทรงยกโทษบาปของพวกเขา.... แต่ถ้าไม่ทรงยกโทษ ขอทรงลบข้าพระองค์ออกจากหนังสือที่พระองค์ได้ทรงเขียน”
33องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสตอบโมเสสว่า “ผู้ใดได้ทำบาปต่อเรา เราจะลบออกจากหนังสือของเรา
34บัดนี้ จงไป นำชนชาตินั้นไปยังที่ที่เราบอกไว้ ดูเถิด ทูตสวรรค์ของเราจะไปต่อหน้าเจ้า แต่ในวันที่เราทำการนับบัญชี เราจะลงโทษพวกเขาเพราะบาปของพวกเขา”
35และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงนำภัยพิบัติมาสู่ชนชาตินั้นเพราะสิ่งที่พวกเขาทำกับลูกวัวที่อาโรนทำ
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.