บทที่ 15

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย ไม้เถาองุ่นดีเด่นกว่าไม้อื่นใด คือกิ่งไม้ที่อยู่ท่ามกลางต้นไม้ในป่าอย่างไรหรือ

3จะเอาไม้จากมันไปทำสิ่งที่ใช้การได้หรือ หรือจะเอาไปทำเป็นหมุดสำหรับแขวนภาชนะได้หรือ

4ดูเถิด มันถูกโยนเข้าไฟเป็นเชื้อเพลิง ไฟก็เผาผลาญทั้งสองปลาย และตรงกลางก็ไหม้เกรียม มันจะใช้การได้หรือ

5ดูเถิด แม้เมื่อยังอยู่ครบบริบูรณ์ มันก็ทำให้ใช้การไม่ได้อยู่แล้ว ยิ่งเมื่อไฟเผาผลาญจนไหม้เกรียมแล้ว จะใช้การได้น้อยยิ่งกว่านั้นสักเท่าใด

6เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ‘เหมือนไม้เถาองุ่นท่ามกลางต้นไม้ในป่า ซึ่งเราได้มอบให้เป็นเชื้อเพลิงแก่ไฟ เราก็จะมอบชาวกรุงเยรูซาเล็มเช่นนั้น

7เราจะหันหน้าของเราเข้าต่อสู้พวกเขา แม้พวกเขาจะหนีรอดจากไฟไปได้ ไฟก็ยังจะเผาผลาญพวกเขา และเมื่อเราหันหน้าของเราเข้าต่อสู้พวกเขา เจ้าทั้งหลายจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

8เราจะทำให้แผ่นดินนั้นเป็นที่ร้างเปล่า เพราะพวกเขาได้ทรยศ องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้’”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.