บทที่ 19
1“ส่วนเจ้า จงยกบทคร่ำครวญขึ้นไว้อาลัยบรรดาเจ้านายแห่งอิสราเอล
2จงกล่าวว่า ‘มารดาของเจ้าเป็นอะไรหนอ นางเป็นดั่งนางสิงห์ท่ามกลางเหล่าสิงโต นางหมอบอยู่ท่ามกลางสิงโตหนุ่ม เลี้ยงดูลูกของนาง
3นางเลี้ยงลูกตัวหนึ่งจนเติบโตเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้ที่จะฉีกเหยื่อ และกินคน
4บรรดาประชาชาติได้ยินเรื่องของมัน มันก็ถูกจับในหลุมพรางของพวกเขา พวกเขาใช้ขอเกี่ยวลากมันไปยังแผ่นดินอียิปต์
5เมื่อนางเห็นว่าตนรอคอยเสียเปล่า ความหวังของนางก็สิ้นไป นางจึงเอาลูกอีกตัวหนึ่งมาเลี้ยงให้เป็นสิงโตหนุ่ม
6มันเที่ยวไปท่ามกลางเหล่าสิงโต กลายเป็นสิงโตหนุ่ม มันเรียนรู้ที่จะฉีกเหยื่อ และกินคน
7มันทำลายป้อมปราการของพวกเขา และทำให้เมืองของพวกเขาร้างเปล่า แผ่นดินกับสรรพสิ่งในนั้นก็หวาดหวั่นเพราะเสียงคำรามของมัน
8แล้วบรรดาประชาชาติจากแว่นแคว้นโดยรอบก็ยกมาต่อสู้มัน พวกเขากางตาข่ายคลุมมัน มันก็ถูกจับในหลุมพรางของพวกเขา
9พวกเขาเอาขอเกี่ยวลากมันใส่กรงขัง แล้วนำไปยังกษัตริย์บาบิโลน พาไปขังไว้ในที่คุมขัง เพื่อไม่ให้ได้ยินเสียงคำรามของมันบนภูเขาแห่งอิสราเอลอีกต่อไป
10มารดาของเจ้าเป็นดั่งเถาองุ่นในสวนองุ่นของเจ้า ปลูกไว้ริมน้ำ เกิดผลและมีกิ่งก้านมากมายเพราะน้ำบริบูรณ์
11เถานั้นมีกิ่งที่แข็งแรงเหมาะจะเป็นคทาของผู้ครอบครอง มันสูงตระหง่านเหนือกิ่งหนาทึบ เด่นสง่าด้วยความสูงและกิ่งก้านอันดกหนา
12แต่เถานั้นถูกถอนรากด้วยความพิโรธ ถูกเหวี่ยงลงดิน ลมตะวันออกพัดให้ผลของมันเหี่ยวแห้ง กิ่งที่แข็งแรงก็ถูกหักออกและเหี่ยวเฉา ไฟก็เผาผลาญมันเสีย
13บัดนี้มันถูกย้ายไปปลูกในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินที่แห้งแล้งและกระหายน้ำ
14ไฟได้ลามออกจากกิ่งใหญ่ของมัน เผาผลาญผลของมันเสีย จนไม่มีกิ่งที่แข็งแรงเหลืออยู่เลยที่จะเป็นคทาของผู้ครอบครอง นี่แหละเป็นบทคร่ำครวญ และจะใช้เป็นบทคร่ำครวญ”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.