บทที่ 2

1พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงลุกขึ้นยืน แล้วเราจะพูดกับเจ้า”

2เมื่อพระองค์ตรัสนั้น พระวิญญาณก็เสด็จเข้ามาในข้าพเจ้าและทรงตั้งข้าพเจ้าให้ยืนขึ้น และข้าพเจ้าได้ยินพระองค์ผู้ตรัสกับข้าพเจ้า

3พระองค์ตรัสกับข้าพเจ้าว่า “บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เราจะส่งเจ้าไปยังชนอิสราเอล ไปยังบรรดาประชาชาติที่ชอบกบฏ ผู้ได้กบฏต่อเรา ทั้งพวกเขาและบรรพบุรุษของเขาได้ละเมิดต่อเรามาจนถึงทุกวันนี้

4พวกเขาเป็นลูกหลานที่หน้าด้านและใจแข็งกระด้าง เราจะส่งเจ้าไปหาพวกเขา และเจ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า’

5และไม่ว่าพวกเขาจะฟังหรือไม่ฟังก็ตาม เพราะพวกเขาเป็นวงศ์วานที่ชอบกบฏ พวกเขาก็จะรู้ว่ามีผู้เผยพระวจนะอยู่ท่ามกลางพวกเขาแล้ว

6ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย อย่ากลัวพวกเขาหรือถ้อยคำของพวกเขาเลย แม้เจ้าจะอยู่ท่ามกลางหนามและพงหนาม และอาศัยอยู่ท่ามกลางแมงป่อง ก็อย่ากลัวถ้อยคำของพวกเขา และอย่าขยาดต่อหน้าพวกเขาเลย เพราะพวกเขาเป็นวงศ์วานที่ชอบกบฏ

7เจ้าจงกล่าวถ้อยคำของเราแก่พวกเขา ไม่ว่าพวกเขาจะฟังหรือไม่ฟังก็ตาม เพราะพวกเขาเป็นพวกที่ชอบกบฏ

8ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงฟังสิ่งที่เราพูดกับเจ้า อย่าเป็นพวกกบฏเหมือนวงศ์วานที่ชอบกบฏนั้น จงอ้าปากของเจ้าและกินสิ่งที่เราจะให้แก่เจ้า”

9แล้วข้าพเจ้ามองดู และดูเถิด มีพระหัตถ์เหยียดออกมายังข้าพเจ้า และในพระหัตถ์นั้นมีหนังสือม้วนหนึ่ง

10พระองค์ทรงคลี่หนังสือม้วนนั้นออกต่อหน้าข้าพเจ้า มีตัวอักษรเขียนไว้ทั้งด้านหน้าและด้านหลัง และสิ่งที่เขียนไว้นั้นคือคำคร่ำครวญ การร่ำไห้ และความวิบัติ

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.