บทที่ 22

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 2“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าจะพิพากษาหรือ เจ้าจะพิพากษาเมืองที่นองเลือดนี้หรือ ถ้าเช่นนั้น จงแจ้งให้เมืองนั้นรู้ถึงสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของมัน 3จงกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า โอ เมืองที่ทำให้ถึงเวลาวิบัติของตนเองด้วยการทำให้โลหิตไหลนองในท่ามกลางเจ้า และทำรูปเคารพขึ้นเพื่อทำให้ตนเองเป็นมลทิน 4เจ้ามีความผิดเพราะโลหิตที่เจ้าทำให้ไหลนอง และเจ้าเป็นมลทินเพราะรูปเคารพที่เจ้าสร้างขึ้น เจ้าได้นำวันเวลาของเจ้ามาใกล้ และมาถึงปลายปีทั้งหลายของเจ้าแล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงทำให้เจ้าเป็นที่ตำหนิแก่บรรดาประชาชาติ และเป็นที่เยาะเย้ยแก่ทุกแผ่นดิน 5ทั้งผู้ที่อยู่ใกล้และผู้ที่อยู่ไกลจากเจ้าจะเยาะเย้ยเจ้า โอ เมืองที่มีชื่อเสียและเต็มไปด้วยความโกลาหล 6ดูเถิด บรรดาเจ้านายของอิสราเอลที่อยู่ในเจ้า ต่างก็ใช้อำนาจของตนเพื่อทำให้โลหิตไหลนอง 7ในเจ้า เขาดูหมิ่นบิดามารดา ในเจ้า เขากดขี่คนต่างด้าว และข่มเหงลูกกำพร้ากับหญิงม่าย 8เจ้าได้ดูหมิ่นสิ่งบริสุทธิ์ของเรา และลบหลู่วันสะบาโตทั้งหลายของเรา 9ในเจ้ามีคนใส่ร้ายป้ายสีที่มุ่งทำให้โลหิตไหลนอง ในเจ้ามีคนที่กินเครื่องบูชาบนภูเขา และทำสิ่งลามกในท่ามกลางเจ้า 10ในเจ้า เขาเปิดสิ่งที่ควรปกปิดของบิดา ในเจ้า เขาข่มเหงหญิงที่มีมลทินขณะมีระดู 11คนหนึ่งทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนกับภรรยาของเพื่อนบ้าน อีกคนหนึ่งทำให้ลูกสะใภ้ของตนเป็นมลทินด้วยความลามก และอีกคนหนึ่งข่มเหงน้องสาวของตน คือบุตรสาวของบิดาของเขาเอง 12ในเจ้า เขารับสินบนเพื่อทำให้โลหิตไหลนอง เจ้าเก็บดอกเบี้ยและกินกำไรเกินควร และขูดรีดเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยการกดขี่ และเจ้าได้ลืมเราเสีย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 13ดูเถิด เราจึงตบมือของเราเข้าด้วยกันด้วยความเดือดดาลต่อกำไรอันไม่ชอบธรรมที่เจ้าได้มา และต่อโลหิตที่ไหลนองอยู่ในท่ามกลางเจ้า 14ใจของเจ้าจะทนได้หรือ มือของเจ้าจะแข็งแรงอยู่ได้หรือ ในวันที่เราจะจัดการกับเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำตามนั้น 15เราจะทำให้เจ้ากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และทำให้เจ้าฟุ้งกระจายไปตามแผ่นดินต่าง ๆ และเราจะขจัดมลทินของเจ้าให้หมดสิ้นไปจากเจ้า 16เจ้าจะเป็นมลทินในตัวเจ้าเองต่อหน้าบรรดาประชาชาติ แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า” 17แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 18“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย พงศ์พันธุ์อิสราเอลกลายเป็นขี้แร่สำหรับเราแล้ว พวกเขาทั้งหมดเป็นทองสัมฤทธิ์ ดีบุก เหล็ก และตะกั่วอยู่ในเตาหลอม เป็นเพียงขี้แร่ของเงิน 19เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะพวกเจ้าทั้งหมดได้กลายเป็นขี้แร่ ดูเถิด เราจะรวบรวมพวกเจ้าไว้ในกรุงเยรูซาเล็ม 20ช่างรวบรวมเงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ตะกั่ว และดีบุกไว้ในเตาหลอม เพื่อเป่าไฟใส่ให้หลอมละลายฉันใด เราก็จะรวบรวมพวกเจ้าด้วยความโกรธและพระพิโรธของเรา เราจะวางพวกเจ้าไว้ที่นั่นและหลอมพวกเจ้าฉันนั้น 21เราจะรวบรวมพวกเจ้าไว้ด้วยกัน และเป่าไฟแห่งพระพิโรธของเราใส่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกหลอมละลายอยู่ในนั้น 22เงินถูกหลอมละลายในเตาหลอมฉันใด พวกเจ้าก็จะถูกหลอมละลายอยู่ในนั้นฉันนั้น แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้เทพระพิโรธของเราลงเหนือพวกเจ้า” 23แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 24“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่แผ่นดินนั้นว่า เจ้าเป็นแผ่นดินที่ยังไม่ได้รับการชำระให้สะอาด เป็นแผ่นดินที่ไม่มีฝนตกลงมาในวันแห่งความกริ้ว 25บรรดาผู้เผยพระวจนะของแผ่นดินนั้นคบคิดกันอยู่ในท่ามกลางมัน ดุจสิงโตคำรามที่ฉีกเหยื่อ พวกเขาขย้ำกินชีวิตคน ริบเอาทรัพย์สมบัติและของมีค่า และทำให้หญิงม่ายทวีจำนวนขึ้นในท่ามกลางมัน 26บรรดาปุโรหิตของแผ่นดินนั้นละเมิดธรรมบัญญัติของเรา และลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์ของเรา พวกเขาไม่แยกแยะระหว่างสิ่งบริสุทธิ์กับสิ่งสามัญ และไม่ชี้แจงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นมลทินกับสิ่งที่สะอาด พวกเขาปิดตาไม่ดูวันสะบาโตทั้งหลายของเรา เราจึงถูกลบหลู่ในท่ามกลางพวกเขา 27บรรดาเจ้าหน้าที่ของแผ่นดินนั้นที่อยู่ในท่ามกลางมัน เป็นเหมือนสุนัขป่าที่ฉีกเหยื่อ ทำให้โลหิตไหลนอง ทำลายชีวิตคน เพื่อหากำไรอันไม่ชอบธรรม 28บรรดาผู้เผยพระวจนะของแผ่นดินนั้นฉาบสิ่งเหล่านี้ไว้ด้วยปูนขาว ด้วยนิมิตเท็จและคำทำนายมุสาให้พวกเขา โดยกล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้’ ทั้งที่องค์พระผู้เป็นเจ้ามิได้ตรัสเลย 29ประชาชนของแผ่นดินนั้นใช้การขูดรีดและการปล้นชิง พวกเขาข่มเหงคนยากจนและคนขัดสน และกดขี่คนต่างด้าวอย่างไร้ความยุติธรรม 30เราเสาะหาชายคนหนึ่งในท่ามกลางพวกเขา ผู้ที่จะซ่อมกำแพงและยืนอยู่ในช่องโหว่ต่อหน้าเราเพื่อเห็นแก่แผ่นดินนั้น เพื่อเราจะไม่ทำลายมัน แต่เราก็ไม่พบสักคนเดียว 31เพราะฉะนั้น เราจึงเทความกริ้วของเราลงเหนือพวกเขา เราเผาผลาญพวกเขาด้วยไฟแห่งพระพิโรธของเรา เราได้นำวิถีทางของพวกเขากลับมาตกบนศีรษะของพวกเขาเอง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย เจ้าจะพิพากษาหรือ เจ้าจะพิพากษาเมืองที่นองเลือดนี้หรือ ถ้าเช่นนั้น จงแจ้งให้เมืองนั้นรู้ถึงสิ่งน่าสะอิดสะเอียนทั้งสิ้นของมัน

3จงกล่าวว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า โอ เมืองที่ทำให้ถึงเวลาวิบัติของตนเองด้วยการทำให้โลหิตไหลนองในท่ามกลางเจ้า และทำรูปเคารพขึ้นเพื่อทำให้ตนเองเป็นมลทิน

4เจ้ามีความผิดเพราะโลหิตที่เจ้าทำให้ไหลนอง และเจ้าเป็นมลทินเพราะรูปเคารพที่เจ้าสร้างขึ้น เจ้าได้นำวันเวลาของเจ้ามาใกล้ และมาถึงปลายปีทั้งหลายของเจ้าแล้ว เพราะฉะนั้น เราจึงทำให้เจ้าเป็นที่ตำหนิแก่บรรดาประชาชาติ และเป็นที่เยาะเย้ยแก่ทุกแผ่นดิน

5ทั้งผู้ที่อยู่ใกล้และผู้ที่อยู่ไกลจากเจ้าจะเยาะเย้ยเจ้า โอ เมืองที่มีชื่อเสียและเต็มไปด้วยความโกลาหล

6ดูเถิด บรรดาเจ้านายของอิสราเอลที่อยู่ในเจ้า ต่างก็ใช้อำนาจของตนเพื่อทำให้โลหิตไหลนอง

7ในเจ้า เขาดูหมิ่นบิดามารดา ในเจ้า เขากดขี่คนต่างด้าว และข่มเหงลูกกำพร้ากับหญิงม่าย

8เจ้าได้ดูหมิ่นสิ่งบริสุทธิ์ของเรา และลบหลู่วันสะบาโตทั้งหลายของเรา

9ในเจ้ามีคนใส่ร้ายป้ายสีที่มุ่งทำให้โลหิตไหลนอง ในเจ้ามีคนที่กินเครื่องบูชาบนภูเขา และทำสิ่งลามกในท่ามกลางเจ้า

10ในเจ้า เขาเปิดสิ่งที่ควรปกปิดของบิดา ในเจ้า เขาข่มเหงหญิงที่มีมลทินขณะมีระดู

11คนหนึ่งทำสิ่งน่าสะอิดสะเอียนกับภรรยาของเพื่อนบ้าน อีกคนหนึ่งทำให้ลูกสะใภ้ของตนเป็นมลทินด้วยความลามก และอีกคนหนึ่งข่มเหงน้องสาวของตน คือบุตรสาวของบิดาของเขาเอง

12ในเจ้า เขารับสินบนเพื่อทำให้โลหิตไหลนอง เจ้าเก็บดอกเบี้ยและกินกำไรเกินควร และขูดรีดเพื่อนบ้านของเจ้าด้วยการกดขี่ และเจ้าได้ลืมเราเสีย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้

13ดูเถิด เราจึงตบมือของเราเข้าด้วยกันด้วยความเดือดดาลต่อกำไรอันไม่ชอบธรรมที่เจ้าได้มา และต่อโลหิตที่ไหลนองอยู่ในท่ามกลางเจ้า

14ใจของเจ้าจะทนได้หรือ มือของเจ้าจะแข็งแรงอยู่ได้หรือ ในวันที่เราจะจัดการกับเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้ลั่นวาจาแล้ว และเราจะกระทำตามนั้น

15เราจะทำให้เจ้ากระจัดกระจายไปท่ามกลางบรรดาประชาชาติ และทำให้เจ้าฟุ้งกระจายไปตามแผ่นดินต่าง ๆ และเราจะขจัดมลทินของเจ้าให้หมดสิ้นไปจากเจ้า

16เจ้าจะเป็นมลทินในตัวเจ้าเองต่อหน้าบรรดาประชาชาติ แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

17แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

18“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย พงศ์พันธุ์อิสราเอลกลายเป็นขี้แร่สำหรับเราแล้ว พวกเขาทั้งหมดเป็นทองสัมฤทธิ์ ดีบุก เหล็ก และตะกั่วอยู่ในเตาหลอม เป็นเพียงขี้แร่ของเงิน

19เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะพวกเจ้าทั้งหมดได้กลายเป็นขี้แร่ ดูเถิด เราจะรวบรวมพวกเจ้าไว้ในกรุงเยรูซาเล็ม

20ช่างรวบรวมเงิน ทองสัมฤทธิ์ เหล็ก ตะกั่ว และดีบุกไว้ในเตาหลอม เพื่อเป่าไฟใส่ให้หลอมละลายฉันใด เราก็จะรวบรวมพวกเจ้าด้วยความโกรธและพระพิโรธของเรา เราจะวางพวกเจ้าไว้ที่นั่นและหลอมพวกเจ้าฉันนั้น

21เราจะรวบรวมพวกเจ้าไว้ด้วยกัน และเป่าไฟแห่งพระพิโรธของเราใส่พวกเจ้า และพวกเจ้าจะถูกหลอมละลายอยู่ในนั้น

22เงินถูกหลอมละลายในเตาหลอมฉันใด พวกเจ้าก็จะถูกหลอมละลายอยู่ในนั้นฉันนั้น แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าได้เทพระพิโรธของเราลงเหนือพวกเจ้า”

23แล้วพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

24“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงกล่าวแก่แผ่นดินนั้นว่า เจ้าเป็นแผ่นดินที่ยังไม่ได้รับการชำระให้สะอาด เป็นแผ่นดินที่ไม่มีฝนตกลงมาในวันแห่งความกริ้ว

25บรรดาผู้เผยพระวจนะของแผ่นดินนั้นคบคิดกันอยู่ในท่ามกลางมัน ดุจสิงโตคำรามที่ฉีกเหยื่อ พวกเขาขย้ำกินชีวิตคน ริบเอาทรัพย์สมบัติและของมีค่า และทำให้หญิงม่ายทวีจำนวนขึ้นในท่ามกลางมัน

26บรรดาปุโรหิตของแผ่นดินนั้นละเมิดธรรมบัญญัติของเรา และลบหลู่สิ่งบริสุทธิ์ของเรา พวกเขาไม่แยกแยะระหว่างสิ่งบริสุทธิ์กับสิ่งสามัญ และไม่ชี้แจงความแตกต่างระหว่างสิ่งที่เป็นมลทินกับสิ่งที่สะอาด พวกเขาปิดตาไม่ดูวันสะบาโตทั้งหลายของเรา เราจึงถูกลบหลู่ในท่ามกลางพวกเขา

27บรรดาเจ้าหน้าที่ของแผ่นดินนั้นที่อยู่ในท่ามกลางมัน เป็นเหมือนสุนัขป่าที่ฉีกเหยื่อ ทำให้โลหิตไหลนอง ทำลายชีวิตคน เพื่อหากำไรอันไม่ชอบธรรม

28บรรดาผู้เผยพระวจนะของแผ่นดินนั้นฉาบสิ่งเหล่านี้ไว้ด้วยปูนขาว ด้วยนิมิตเท็จและคำทำนายมุสาให้พวกเขา โดยกล่าวว่า ‘องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้’ ทั้งที่องค์พระผู้เป็นเจ้ามิได้ตรัสเลย

29ประชาชนของแผ่นดินนั้นใช้การขูดรีดและการปล้นชิง พวกเขาข่มเหงคนยากจนและคนขัดสน และกดขี่คนต่างด้าวอย่างไร้ความยุติธรรม

30เราเสาะหาชายคนหนึ่งในท่ามกลางพวกเขา ผู้ที่จะซ่อมกำแพงและยืนอยู่ในช่องโหว่ต่อหน้าเราเพื่อเห็นแก่แผ่นดินนั้น เพื่อเราจะไม่ทำลายมัน แต่เราก็ไม่พบสักคนเดียว

31เพราะฉะนั้น เราจึงเทความกริ้วของเราลงเหนือพวกเขา เราเผาผลาญพวกเขาด้วยไฟแห่งพระพิโรธของเรา เราได้นำวิถีทางของพวกเขากลับมาตกบนศีรษะของพวกเขาเอง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.