บทที่ 25
1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า
2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงตั้งหน้าของเจ้าไปทางชนอัมโมน และเผยพระวจนะกล่าวโทษพวกเขา
3จงกล่าวแก่ชนอัมโมนว่า จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าร้องว่า ‘อะฮ้า’ เยาะเย้ยสถานนมัสการของเราเมื่อมันถูกทำให้เป็นมลทิน เยาะเย้ยแผ่นดินอิสราเอลเมื่อมันถูกทำให้ร้างเปล่า และเยาะเย้ยพงศ์พันธุ์ยูดาห์เมื่อพวกเขาตกไปเป็นเชลย
4เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะมอบเจ้าให้แก่ชาวตะวันออกเป็นกรรมสิทธิ์ พวกเขาจะตั้งค่ายและกางเต็นท์ของพวกเขาในเจ้า พวกเขาจะกินผลไม้ของเจ้าและดื่มน้ำนมของเจ้า
5เราจะทำให้รับบาห์เป็นทุ่งหญ้าเลี้ยงอูฐ และให้ดินแดนของชนอัมโมนเป็นคอกแกะ แล้วพวกเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า’
6เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะเจ้าตบมือและกระทืบเท้า และเปรมปรีดิ์ด้วยใจที่ดูหมิ่นเหยียดหยามแผ่นดินอิสราเอล
7เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้เจ้า และมอบเจ้าให้เป็นของถูกปล้นแก่บรรดาประชาชาติ เราจะตัดเจ้าออกจากชนชาติทั้งหลาย และทำลายเจ้าให้สิ้นไปจากแผ่นดินทั้งปวง เราจะทำลายเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”
8องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะโมอับและเสอีร์กล่าวว่า ‘ดูเถิด พงศ์พันธุ์ยูดาห์ก็เป็นเหมือนประชาชาติอื่น ๆ ทั้งปวง’
9เพราะฉะนั้น ดูเถิด เราจะเปิดสีข้างของโมอับ คือบรรดาเมืองชายแดนของมัน อันเป็นศักดิ์ศรีของแผ่นดิน ได้แก่ เบธเยชิโมท บาอัลเมโอน และคีริยาธาอิม
10เราจะมอบโมอับให้แก่ชาวตะวันออกพร้อมกับชนอัมโมนเป็นกรรมสิทธิ์ เพื่อชนอัมโมนจะไม่เป็นที่ระลึกถึงในหมู่ประชาชาติอีกต่อไป
11ดังนั้น เราจะทำการพิพากษาเหนือโมอับ แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า’
12องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะเอโดมได้แก้แค้นพงศ์พันธุ์ยูดาห์ และโดยการกระทำเช่นนั้นจึงมีความผิดอย่างใหญ่หลวง
13เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้เอโดม และตัดทั้งคนและสัตว์ออกจากมัน เราจะทำให้มันเป็นที่ร้างเปล่า ตั้งแต่เทมานไปจนถึงเดดาน พวกเขาจะล้มลงด้วยดาบ
14เราจะวางการแก้แค้นของเราเหนือเอโดมด้วยมือของอิสราเอลประชากรของเรา และพวกเขาจะกระทำต่อเอโดมตามความโกรธและพระพิโรธของเรา แล้วพวกเขาจะรู้จักการแก้แค้นของเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้’
15องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เพราะชาวฟีลิสเตียได้กระทำการแก้แค้น คือแก้แค้นด้วยใจที่ดูหมิ่นเหยียดหยาม เพื่อทำลายล้างยูดาห์ด้วยความเป็นศัตรูตั้งแต่โบราณ
16เพราะฉะนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะเหยียดมือของเราออกต่อสู้ชาวฟีลิสเตีย เราจะตัดชาวเคเรธีออกเสีย และทำลายคนที่เหลืออยู่ตามชายฝั่งทะเล
17เราจะทำการแก้แค้นอันใหญ่หลวงเหนือพวกเขา ด้วยการลงโทษอย่างเกรี้ยวกราด แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเราวางการแก้แค้นของเราเหนือพวกเขา”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.