บทที่ 5

1“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเอาดาบคมเล่มหนึ่งมาใช้ต่างมีดโกนของช่างตัดผม โกนศีรษะและเคราของเจ้า แล้วเอาตราชั่งมาชั่งแบ่งผมนั้น

2เมื่อครบวันแห่งการล้อมเมืองแล้ว จงเผาผมหนึ่งในสามด้วยไฟกลางเมือง จงเอาอีกหนึ่งในสามมาฟันด้วยดาบรอบเมือง และอีกหนึ่งในสามจงโปรยให้ลมพัดไป เพราะเราจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา

3แต่จงเก็บผมจำนวนเล็กน้อยจากที่นั่น มัดไว้ในชายเสื้อของเจ้า

4แล้วจงเก็บผมเหล่านั้นบางส่วนมาโยนเข้าไปในไฟ เผามันเสีย จากที่นั่นไฟจะลามออกไปสู่วงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น”

5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “นี่คือกรุงเยรูซาเล็ม เราได้ตั้งเมืองนี้ไว้กลางบรรดาประชาชาติ มีดินแดนต่าง ๆ อยู่ล้อมรอบเมือง

6แต่เมืองนี้กลับกบฏต่อกฎหมายของเรายิ่งกว่าบรรดาประชาชาติ และกบฏต่อกฎเกณฑ์ของเรายิ่งกว่าดินแดนที่อยู่ล้อมรอบ เพราะเขาทั้งหลายปฏิเสธกฎหมายของเรา และไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา”

7ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “เพราะเจ้าวุ่นวายกบฏยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา ไม่ได้รักษากฎหมายของเรา และไม่ได้แม้แต่ทำตามกฎหมายของบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า”

8ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราเองเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้า กรุงเยรูซาเล็มเอ๋ย และเราจะลงโทษท่ามกลางเจ้าต่อหน้าบรรดาประชาชาติ

9เพราะการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราจะทำต่อเจ้าอย่างที่เราไม่เคยทำมาก่อน และจะไม่ทำเช่นนั้นอีกเลย

10เพราะฉะนั้น พ่อจะกินลูกท่ามกลางเจ้า และลูกจะกินพ่อ เราจะลงโทษเจ้า และจะกระจายคนที่เหลืออยู่ของเจ้าทั้งหมดไปตามลมทุกทิศ

11องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะเจ้าได้ทำให้สถานนมัสการของเราเป็นมลทินด้วยรูปเคารพอันน่าสะอิดสะเอียนและการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราเองก็จะตัดทอนเจ้าลง ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานีเลยฉันนั้น

12หนึ่งในสามของเจ้าจะตายด้วยโรคระบาดและถูกการกันดารอาหารผลาญท่ามกลางเจ้า อีกหนึ่งในสามจะล้มลงด้วยดาบที่รอบเจ้า และอีกหนึ่งในสามเราจะกระจายไปตามลมทุกทิศ และจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา

13แล้วความโกรธของเราจะสิ้นสุดลง เราจะระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหายแค้น และเมื่อเราได้ระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหมดแล้ว พวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า และว่าเราได้ลั่นวาจาด้วยความหวงแหนของเรา

14ยิ่งกว่านั้น เราจะทำให้เจ้าเป็นที่ปรักหักพังและเป็นที่เยาะเย้ยท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา

15เจ้าจะเป็นที่ดูหมิ่นและเยาะเย้ย เป็นคำเตือนและเป็นที่น่าสะพรึงกลัวแก่บรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า เมื่อเราลงโทษเจ้าด้วยความโกรธ ด้วยพระพิโรธ และด้วยการตำหนิอันเดือดดาล เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว

16เมื่อเรายิงลูกธนูแห่งการกันดารอาหารอันร้ายกาจใส่พวกเขา ลูกธนูที่นำความพินาศมา ซึ่งเราจะยิงเพื่อทำลายเจ้า เราจะทวีการกันดารอาหารให้หนักขึ้นแก่เจ้า และจะตัดการจัดหาอาหารของเจ้าเสีย

17เราจะส่งการกันดารอาหารและสัตว์ร้ายมาเหนือเจ้า ทำให้เจ้าไร้ลูก โรคระบาดและการนองเลือดจะกวาดผ่านเจ้า และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.