บทที่ 5Chapter 5
มีดโกนแห่งการพิพากษาThe Razor of Judgment
1“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเอาดาบคมเล่มหนึ่งมาใช้ต่างมีดโกนของช่างตัดผม โกนศีรษะและเคราของเจ้า แล้วเอาตราชั่งมาชั่งแบ่งผมนั้น 2เมื่อครบวันแห่งการล้อมเมืองแล้ว จงเผาผมหนึ่งในสามด้วยไฟกลางเมือง จงเอาอีกหนึ่งในสามมาฟันด้วยดาบรอบเมือง และอีกหนึ่งในสามจงโปรยให้ลมพัดไป เพราะเราจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา
3แต่จงเก็บผมจำนวนเล็กน้อยจากที่นั่น มัดไว้ในชายเสื้อของเจ้า 4แล้วจงเก็บผมเหล่านั้นบางส่วนมาโยนเข้าไปในไฟ เผามันเสีย จากที่นั่นไฟจะลามออกไปสู่วงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น”
5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “นี่คือกรุงเยรูซาเล็ม เราได้ตั้งเมืองนี้ไว้กลางบรรดาประชาชาติ มีดินแดนต่าง ๆ อยู่ล้อมรอบเมือง 6แต่เมืองนี้กลับกบฏต่อกฎหมายของเรายิ่งกว่าบรรดาประชาชาติ และกบฏต่อกฎเกณฑ์ของเรายิ่งกว่าดินแดนที่อยู่ล้อมรอบ เพราะเขาทั้งหลายปฏิเสธกฎหมายของเรา และไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา”
7ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “เพราะเจ้าวุ่นวายกบฏยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา ไม่ได้รักษากฎหมายของเรา และไม่ได้แม้แต่ทำตามกฎหมายของบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า”
8ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราเองเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้า กรุงเยรูซาเล็มเอ๋ย และเราจะลงโทษท่ามกลางเจ้าต่อหน้าบรรดาประชาชาติ 9เพราะการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราจะทำต่อเจ้าอย่างที่เราไม่เคยทำมาก่อน และจะไม่ทำเช่นนั้นอีกเลย 10เพราะฉะนั้น พ่อจะกินลูกท่ามกลางเจ้า และลูกจะกินพ่อ เราจะลงโทษเจ้า และจะกระจายคนที่เหลืออยู่ของเจ้าทั้งหมดไปตามลมทุกทิศ
การกันดารอาหาร ดาบ และการกระจัดกระจายFamine, Sword, and Dispersion
11องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะเจ้าได้ทำให้สถานนมัสการของเราเป็นมลทินด้วยรูปเคารพอันน่าสะอิดสะเอียนและการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราเองก็จะตัดทอนเจ้าลง ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานีเลยฉันนั้น
12หนึ่งในสามของเจ้าจะตายด้วยโรคระบาดและถูกการกันดารอาหารผลาญท่ามกลางเจ้า อีกหนึ่งในสามจะล้มลงด้วยดาบที่รอบเจ้า และอีกหนึ่งในสามเราจะกระจายไปตามลมทุกทิศ และจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา
13แล้วความโกรธของเราจะสิ้นสุดลง เราจะระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหายแค้น และเมื่อเราได้ระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหมดแล้ว พวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า และว่าเราได้ลั่นวาจาด้วยความหวงแหนของเรา
14ยิ่งกว่านั้น เราจะทำให้เจ้าเป็นที่ปรักหักพังและเป็นที่เยาะเย้ยท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา 15เจ้าจะเป็นที่ดูหมิ่นและเยาะเย้ย เป็นคำเตือนและเป็นที่น่าสะพรึงกลัวแก่บรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า เมื่อเราลงโทษเจ้าด้วยความโกรธ ด้วยพระพิโรธ และด้วยการตำหนิอันเดือดดาล เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว
16เมื่อเรายิงลูกธนูแห่งการกันดารอาหารอันร้ายกาจใส่พวกเขา ลูกธนูที่นำความพินาศมา ซึ่งเราจะยิงเพื่อทำลายเจ้า เราจะทวีการกันดารอาหารให้หนักขึ้นแก่เจ้า และจะตัดการจัดหาอาหารของเจ้าเสีย 17เราจะส่งการกันดารอาหารและสัตว์ร้ายมาเหนือเจ้า ทำให้เจ้าไร้ลูก โรคระบาดและการนองเลือดจะกวาดผ่านเจ้า และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว”
มีดโกนแห่งการพิพากษาThe Razor of Judgment
1“ส่วนเจ้า บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย จงเอาดาบคมเล่มหนึ่งมาใช้ต่างมีดโกนของช่างตัดผม โกนศีรษะและเคราของเจ้า แล้วเอาตราชั่งมาชั่งแบ่งผมนั้น
2เมื่อครบวันแห่งการล้อมเมืองแล้ว จงเผาผมหนึ่งในสามด้วยไฟกลางเมือง จงเอาอีกหนึ่งในสามมาฟันด้วยดาบรอบเมือง และอีกหนึ่งในสามจงโปรยให้ลมพัดไป เพราะเราจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา
3แต่จงเก็บผมจำนวนเล็กน้อยจากที่นั่น มัดไว้ในชายเสื้อของเจ้า
4แล้วจงเก็บผมเหล่านั้นบางส่วนมาโยนเข้าไปในไฟ เผามันเสีย จากที่นั่นไฟจะลามออกไปสู่วงศ์วานอิสราเอลทั้งสิ้น”
5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “นี่คือกรุงเยรูซาเล็ม เราได้ตั้งเมืองนี้ไว้กลางบรรดาประชาชาติ มีดินแดนต่าง ๆ อยู่ล้อมรอบเมือง
6แต่เมืองนี้กลับกบฏต่อกฎหมายของเรายิ่งกว่าบรรดาประชาชาติ และกบฏต่อกฎเกณฑ์ของเรายิ่งกว่าดินแดนที่อยู่ล้อมรอบ เพราะเขาทั้งหลายปฏิเสธกฎหมายของเรา และไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา”
7ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “เพราะเจ้าวุ่นวายกบฏยิ่งกว่าบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ไม่ได้ดำเนินตามกฎเกณฑ์ของเรา ไม่ได้รักษากฎหมายของเรา และไม่ได้แม้แต่ทำตามกฎหมายของบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า”
8ฉะนั้นองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า “ดูเถิด เราเองเป็นปฏิปักษ์ต่อเจ้า กรุงเยรูซาเล็มเอ๋ย และเราจะลงโทษท่ามกลางเจ้าต่อหน้าบรรดาประชาชาติ
9เพราะการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราจะทำต่อเจ้าอย่างที่เราไม่เคยทำมาก่อน และจะไม่ทำเช่นนั้นอีกเลย
10เพราะฉะนั้น พ่อจะกินลูกท่ามกลางเจ้า และลูกจะกินพ่อ เราจะลงโทษเจ้า และจะกระจายคนที่เหลืออยู่ของเจ้าทั้งหมดไปตามลมทุกทิศ
การกันดารอาหาร ดาบ และการกระจัดกระจายFamine, Sword, and Dispersion
11องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า เรามีชีวิตอยู่แน่ฉันใด เพราะเจ้าได้ทำให้สถานนมัสการของเราเป็นมลทินด้วยรูปเคารพอันน่าสะอิดสะเอียนและการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า เราเองก็จะตัดทอนเจ้าลง ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานีเลยฉันนั้น
12หนึ่งในสามของเจ้าจะตายด้วยโรคระบาดและถูกการกันดารอาหารผลาญท่ามกลางเจ้า อีกหนึ่งในสามจะล้มลงด้วยดาบที่รอบเจ้า และอีกหนึ่งในสามเราจะกระจายไปตามลมทุกทิศ และจะชักดาบออกไล่ตามพวกเขา
13แล้วความโกรธของเราจะสิ้นสุดลง เราจะระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหายแค้น และเมื่อเราได้ระบายพระพิโรธของเราใส่พวกเขาจนหมดแล้ว พวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า และว่าเราได้ลั่นวาจาด้วยความหวงแหนของเรา
14ยิ่งกว่านั้น เราจะทำให้เจ้าเป็นที่ปรักหักพังและเป็นที่เยาะเย้ยท่ามกลางบรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า ต่อหน้าทุกคนที่ผ่านไปมา
15เจ้าจะเป็นที่ดูหมิ่นและเยาะเย้ย เป็นคำเตือนและเป็นที่น่าสะพรึงกลัวแก่บรรดาประชาชาติที่อยู่ล้อมรอบเจ้า เมื่อเราลงโทษเจ้าด้วยความโกรธ ด้วยพระพิโรธ และด้วยการตำหนิอันเดือดดาล เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว
16เมื่อเรายิงลูกธนูแห่งการกันดารอาหารอันร้ายกาจใส่พวกเขา ลูกธนูที่นำความพินาศมา ซึ่งเราจะยิงเพื่อทำลายเจ้า เราจะทวีการกันดารอาหารให้หนักขึ้นแก่เจ้า และจะตัดการจัดหาอาหารของเจ้าเสีย
17เราจะส่งการกันดารอาหารและสัตว์ร้ายมาเหนือเจ้า ทำให้เจ้าไร้ลูก โรคระบาดและการนองเลือดจะกวาดผ่านเจ้า และเราจะนำดาบมาเหนือเจ้า เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า เราได้ลั่นวาจาแล้ว”
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.