บทที่ 7

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า 2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่แผ่นดินอิสราเอลดังนี้ว่า จุดจบมาแล้ว! จุดจบมาถึงสี่มุมของแผ่นดินแล้ว 3บัดนี้จุดจบมาถึงเจ้าแล้ว เราจะปล่อยความโกรธของเราใส่เจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และจะตอบสนองเจ้าตามการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า 4ตาของเราจะไม่เมตตาเจ้า และเราจะไม่ปรานี แต่เราจะลงโทษเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และการกระทำอันน่ารังเกียจของเจ้าจะตกอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า 5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า หายนะ! หายนะอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ดูเถิด มันกำลังมาถึงแล้ว 6จุดจบมาถึงแล้ว! จุดจบมาถึงแล้ว มันตื่นขึ้นต่อสู้เจ้า ดูเถิด มันมาถึงแล้ว 7ความหายนะมาถึงเจ้าแล้ว โอ ชาวแผ่นดินเอ๋ย เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว เป็นวันแห่งความโกลาหล ไม่ใช่วันแห่งเสียงโห่ร้องยินดีบนภูเขา 8บัดนี้ในไม่ช้า เราจะเทพระพิโรธของเราใส่เจ้า และระบายความโกรธของเราใส่เจ้าจนหมดสิ้น เราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และจะตอบสนองเจ้าตามการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า 9ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานี เราจะลงโทษเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และการกระทำอันน่ารังเกียจของเจ้าจะตกอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ลงโทษ 10ดูเถิด วันนั้น! ดูเถิด มันมาถึงแล้ว ความหายนะได้ออกมาแล้ว ไม้เรียวได้ผลิดอก ความเย่อหยิ่งได้บานสะพรั่ง 11ความทารุณได้เติบโตขึ้นเป็นไม้เรียวแห่งความชั่วร้าย จะไม่มีผู้ใดในพวกเขาเหลืออยู่เลย ทั้งฝูงชนของพวกเขา ทรัพย์สมบัติของพวกเขา และความโอ่อ่าของพวกเขาก็จะไม่เหลือ 12เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้นมาถึงแล้ว อย่าให้ผู้ซื้อยินดี และอย่าให้ผู้ขายโศกเศร้า เพราะพระพิโรธอันแรงกล้าตกเหนือฝูงชนทั้งหมด 13เพราะผู้ขายจะไม่ได้สิ่งที่ขายไปกลับคืนมาตราบที่ทั้งสองยังมีชีวิตอยู่ ด้วยว่านิมิตที่เกี่ยวกับฝูงชนทั้งหมดนั้นจะไม่ถูกยกเลิก และเพราะความผิดบาปของตน จะไม่มีผู้ใดรักษาชีวิตของตนไว้ได้ 14พวกเขาได้เป่าแตรและเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดออกไปสู้รบ เพราะพระพิโรธของเราตกเหนือฝูงชนทั้งหมด 15ดาบอยู่ภายนอก ส่วนโรคระบาดและการกันดารอาหารอยู่ภายใน ผู้ที่อยู่ในทุ่งนาจะตายด้วยดาบ ส่วนผู้ที่อยู่ในเมืองจะถูกการกันดารอาหารและโรคระบาดกลืนกิน 16ผู้ที่รอดชีวิตจะหนีไปอยู่บนภูเขา ส่งเสียงคร่ำครวญดุจนกพิราบแห่งหุบเขา แต่ละคนคร่ำครวญเพราะความผิดบาปของตน 17มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ย และเข่าทุกเข่าจะอ่อนปวกเปียกดุจน้ำ 18พวกเขาจะนุ่งห่มผ้ากระสอบ ความสยดสยองจะปกคลุมพวกเขา ความอับอายจะปรากฏบนใบหน้าทุกคน และศีรษะทุกศีรษะจะถูกโกนจนล้าน 19พวกเขาจะโยนเงินของตนทิ้งตามถนน และทองของพวกเขาจะกลายเป็นสิ่งมลทิน เงินและทองของพวกเขาจะไม่อาจช่วยพวกเขาให้รอดได้ในวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า มันไม่อาจระงับความหิวหรือเติมท้องของพวกเขาให้อิ่ม เพราะมันได้กลายเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาสะดุดล้มในความผิดบาป 20เครื่องประดับอันงดงามของพวกเขา พวกเขากลับใช้ด้วยความเย่อหยิ่ง และเอามาสร้างเป็นรูปจำลองอันน่ารังเกียจและรูปเคารพอันน่าสะอิดสะเอียนของตน เพราะฉะนั้นเราจะทำให้สิ่งเหล่านี้กลายเป็นสิ่งมลทินสำหรับพวกเขา 21เราจะมอบสิ่งเหล่านั้นให้เป็นของริบแก่คนต่างชาติ และเป็นของปล้นแก่คนชั่วร้ายแห่งแผ่นดินโลก และพวกเขาจะทำให้สิ่งเหล่านั้นเป็นมลทิน 22เราจะหันหน้าของเราไปจากพวกเขา และพวกเขาจะทำให้สถานล้ำค่าของเราเป็นมลทิน พวกโจรจะบุกเข้าไปในที่นั้นและทำให้เป็นมลทิน 23จงตีโซ่ตรวนขึ้นเถิด เพราะแผ่นดินเต็มไปด้วยคดีนองเลือด และเมืองก็เต็มไปด้วยความทารุณ 24เราจะนำชนชาติที่ชั่วร้ายที่สุดมายึดครองบ้านเรือนของพวกเขา เราจะยุติความเย่อหยิ่งของผู้มีกำลัง และสถานบริสุทธิ์ของพวกเขาจะถูกทำให้เป็นมลทิน 25ความหวาดหวั่นกำลังมาถึง พวกเขาจะแสวงหาสันติสุข แต่ไม่พบเลย 26หายนะจะมาซ้อนหายนะ และข่าวลือจะตามมาด้วยข่าวลือ พวกเขาจะแสวงหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะ แต่ธรรมบัญญัติจะสูญสิ้นไปจากปุโรหิต และคำปรึกษาจะสูญสิ้นไปจากผู้อาวุโส 27กษัตริย์จะโศกเศร้า เจ้านายจะนุ่งห่มด้วยความสิ้นหวัง และมือของราษฎรในแผ่นดินจะสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เราจะกระทำต่อพวกเขาตามวิถีทางของพวกเขา และจะพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้ามาถึงข้าพเจ้าว่า

2“บุตรแห่งมนุษย์เอ๋ย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่แผ่นดินอิสราเอลดังนี้ว่า จุดจบมาแล้ว! จุดจบมาถึงสี่มุมของแผ่นดินแล้ว

3บัดนี้จุดจบมาถึงเจ้าแล้ว เราจะปล่อยความโกรธของเราใส่เจ้า เราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และจะตอบสนองเจ้าตามการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า

4ตาของเราจะไม่เมตตาเจ้า และเราจะไม่ปรานี แต่เราจะลงโทษเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และการกระทำอันน่ารังเกียจของเจ้าจะตกอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า

5องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า หายนะ! หายนะอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน ดูเถิด มันกำลังมาถึงแล้ว

6จุดจบมาถึงแล้ว! จุดจบมาถึงแล้ว มันตื่นขึ้นต่อสู้เจ้า ดูเถิด มันมาถึงแล้ว

7ความหายนะมาถึงเจ้าแล้ว โอ ชาวแผ่นดินเอ๋ย เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้นใกล้เข้ามาแล้ว เป็นวันแห่งความโกลาหล ไม่ใช่วันแห่งเสียงโห่ร้องยินดีบนภูเขา

8บัดนี้ในไม่ช้า เราจะเทพระพิโรธของเราใส่เจ้า และระบายความโกรธของเราใส่เจ้าจนหมดสิ้น เราจะพิพากษาเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และจะตอบสนองเจ้าตามการกระทำอันน่ารังเกียจทั้งสิ้นของเจ้า

9ตาของเราจะไม่เมตตา และเราจะไม่ปรานี เราจะลงโทษเจ้าตามวิถีทางของเจ้า และการกระทำอันน่ารังเกียจของเจ้าจะตกอยู่ท่ามกลางเจ้า แล้วเจ้าจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าผู้ลงโทษ

10ดูเถิด วันนั้น! ดูเถิด มันมาถึงแล้ว ความหายนะได้ออกมาแล้ว ไม้เรียวได้ผลิดอก ความเย่อหยิ่งได้บานสะพรั่ง

11ความทารุณได้เติบโตขึ้นเป็นไม้เรียวแห่งความชั่วร้าย จะไม่มีผู้ใดในพวกเขาเหลืออยู่เลย ทั้งฝูงชนของพวกเขา ทรัพย์สมบัติของพวกเขา และความโอ่อ่าของพวกเขาก็จะไม่เหลือ

12เวลานั้นมาถึงแล้ว วันนั้นมาถึงแล้ว อย่าให้ผู้ซื้อยินดี และอย่าให้ผู้ขายโศกเศร้า เพราะพระพิโรธอันแรงกล้าตกเหนือฝูงชนทั้งหมด

13เพราะผู้ขายจะไม่ได้สิ่งที่ขายไปกลับคืนมาตราบที่ทั้งสองยังมีชีวิตอยู่ ด้วยว่านิมิตที่เกี่ยวกับฝูงชนทั้งหมดนั้นจะไม่ถูกยกเลิก และเพราะความผิดบาปของตน จะไม่มีผู้ใดรักษาชีวิตของตนไว้ได้

14พวกเขาได้เป่าแตรและเตรียมทุกอย่างพร้อมแล้ว แต่ไม่มีผู้ใดออกไปสู้รบ เพราะพระพิโรธของเราตกเหนือฝูงชนทั้งหมด

15ดาบอยู่ภายนอก ส่วนโรคระบาดและการกันดารอาหารอยู่ภายใน ผู้ที่อยู่ในทุ่งนาจะตายด้วยดาบ ส่วนผู้ที่อยู่ในเมืองจะถูกการกันดารอาหารและโรคระบาดกลืนกิน

16ผู้ที่รอดชีวิตจะหนีไปอยู่บนภูเขา ส่งเสียงคร่ำครวญดุจนกพิราบแห่งหุบเขา แต่ละคนคร่ำครวญเพราะความผิดบาปของตน

17มือทุกมือจะอ่อนเปลี้ย และเข่าทุกเข่าจะอ่อนปวกเปียกดุจน้ำ

18พวกเขาจะนุ่งห่มผ้ากระสอบ ความสยดสยองจะปกคลุมพวกเขา ความอับอายจะปรากฏบนใบหน้าทุกคน และศีรษะทุกศีรษะจะถูกโกนจนล้าน

19พวกเขาจะโยนเงินของตนทิ้งตามถนน และทองของพวกเขาจะกลายเป็นสิ่งมลทิน เงินและทองของพวกเขาจะไม่อาจช่วยพวกเขาให้รอดได้ในวันแห่งพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้า มันไม่อาจระงับความหิวหรือเติมท้องของพวกเขาให้อิ่ม เพราะมันได้กลายเป็นสิ่งที่ทำให้พวกเขาสะดุดล้มในความผิดบาป

20เครื่องประดับอันงดงามของพวกเขา พวกเขากลับใช้ด้วยความเย่อหยิ่ง และเอามาสร้างเป็นรูปจำลองอันน่ารังเกียจและรูปเคารพอันน่าสะอิดสะเอียนของตน เพราะฉะนั้นเราจะทำให้สิ่งเหล่านี้กลายเป็นสิ่งมลทินสำหรับพวกเขา

21เราจะมอบสิ่งเหล่านั้นให้เป็นของริบแก่คนต่างชาติ และเป็นของปล้นแก่คนชั่วร้ายแห่งแผ่นดินโลก และพวกเขาจะทำให้สิ่งเหล่านั้นเป็นมลทิน

22เราจะหันหน้าของเราไปจากพวกเขา และพวกเขาจะทำให้สถานล้ำค่าของเราเป็นมลทิน พวกโจรจะบุกเข้าไปในที่นั้นและทำให้เป็นมลทิน

23จงตีโซ่ตรวนขึ้นเถิด เพราะแผ่นดินเต็มไปด้วยคดีนองเลือด และเมืองก็เต็มไปด้วยความทารุณ

24เราจะนำชนชาติที่ชั่วร้ายที่สุดมายึดครองบ้านเรือนของพวกเขา เราจะยุติความเย่อหยิ่งของผู้มีกำลัง และสถานบริสุทธิ์ของพวกเขาจะถูกทำให้เป็นมลทิน

25ความหวาดหวั่นกำลังมาถึง พวกเขาจะแสวงหาสันติสุข แต่ไม่พบเลย

26หายนะจะมาซ้อนหายนะ และข่าวลือจะตามมาด้วยข่าวลือ พวกเขาจะแสวงหานิมิตจากผู้เผยพระวจนะ แต่ธรรมบัญญัติจะสูญสิ้นไปจากปุโรหิต และคำปรึกษาจะสูญสิ้นไปจากผู้อาวุโส

27กษัตริย์จะโศกเศร้า เจ้านายจะนุ่งห่มด้วยความสิ้นหวัง และมือของราษฎรในแผ่นดินจะสั่นเทาด้วยความหวาดกลัว เราจะกระทำต่อพวกเขาตามวิถีทางของพวกเขา และจะพิพากษาพวกเขาตามมาตรฐานของพวกเขาเอง แล้วพวกเขาจะรู้ว่าเราคือองค์พระผู้เป็นเจ้า”

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.