บทที่ 19

1ทูตสวรรค์สองตนมาถึงเมืองโสโดมในเวลาเย็น ขณะที่โลทนั่งอยู่ที่ประตูเมือง เมื่อโลทเห็นพวกท่าน ก็ลุกขึ้นต้อนรับและโน้มหน้าลงถึงพื้นดิน

2และกล่าวว่า “นายเจ้าข้าทั้งหลาย ขอท่านโปรดแวะมาที่บ้านของผู้รับใช้ของท่าน ล้างเท้าและพักค้างคืน แล้วท่านจะลุกขึ้นแต่เช้าเดินทางต่อไปได้” แต่พวกท่านตอบว่า “ไม่ พวกเราจะค้างคืนที่ลานเมือง”

3แต่โลทคะยั้นคะยอท่านอย่างยิ่ง พวกท่านจึงเลี้ยวไปกับเขาและเข้าไปในบ้านของเขา โลทจัดงานเลี้ยงและอบขนมปังไร้เชื้อให้พวกท่าน และพวกท่านก็รับประทาน

4ก่อนที่พวกท่านจะเข้านอน ผู้ชายในเมืองคือชาวโสโดมทั้งหนุ่มและแก่ คนทั้งเมืองจากทุกหัวมุม ก็มาล้อมบ้านนั้นไว้

5พวกเขาตะโกนถามโลทว่า “ผู้ชายที่เข้ามาหาเจ้าคืนนี้อยู่ที่ไหน เอาตัวออกมาให้เราเพื่อเราจะได้ร่วมประเวณีกับเขา”

6โลทออกไปพบพวกเขาที่ทางเข้าและปิดประตูข้างหลังเขา

7และพูดว่า “พี่น้องของข้าเอ๋ย ขออย่าทำสิ่งชั่วร้ายเช่นนี้เลย

8ดูเถิด ข้ามีลูกสาวสองคนที่ไม่เคยร่วมประเวณีกับผู้ชายเลย ขอให้ข้านำพวกเธอออกมาให้พวกเจ้า เจ้าจะทำกับพวกเธอตามที่เห็นชอบก็ได้ แต่อย่าทำสิ่งใดกับชายเหล่านี้ เพราะพวกเขาเข้ามาอาศัยอยู่ใต้ร่มหลังคาของข้า”

9พวกเขาตอบว่า “ถอยไป” และพูดต่อว่า “คนนี้มาอาศัยอยู่ในฐานะคนต่างด้าว แต่ก็มาทำตัวเป็นผู้พิพากษา บัดนี้เราจะทำกับเจ้าให้ร้ายกว่าพวกนั้น” แล้วก็เข้ามาดันโลทอย่างแรงและพยายามจะพังประตู

10แต่ชายที่อยู่ข้างในเอื้อมมือออกมาดึงโลทเข้าไปในบ้านกับพวกเขาและปิดประตู

11และทำให้พวกชายที่อยู่ที่ทางเข้าบ้านนั้น ทั้งเด็กและผู้ใหญ่ ตาบอด พวกเขาจึงพยายามหาทางเข้าจนเหนื่อยล้า

12ชายทั้งสองพูดกับโลทว่า “ที่นี่เจ้ายังมีใครอีกหรือไม่ ลูกเขย ลูกชาย ลูกสาวของเจ้า หรือใครก็ตามในเมืองที่เป็นของเจ้า จงพาออกไปจากที่นี่

13เพราะเราจะทำลายสถานที่นี้ เนื่องจากเสียงร้องต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้าใหญ่ยิ่งนัก และองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงส่งเรามาเพื่อทำลายเมืองนี้”

14โลทจึงออกไปพูดกับลูกเขยที่หมั้นกับลูกสาวของเขาว่า “ลุกขึ้นออกไปจากที่นี่ เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังจะทำลายเมือง” แต่ลูกเขยคิดว่าเขากำลังพูดเล่น

15พอรุ่งสาง ทูตสวรรค์ก็เร่งโลทว่า “ลุกขึ้น พาภรรยาและบุตรสาวสองคนของเจ้าที่อยู่ที่นี่ออกไป มิฉะนั้นเจ้าจะถูกกวาดล้างไปด้วยการลงโทษของเมือง”

16แต่เมื่อโลทยังลังเล ชายเหล่านั้นจึงคว้ามือของเขา มือของภรรยา และมือของบุตรสาวสองคน เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงเมตตาต่อเขา และนำเขาออกไปไว้นอกเมือง

17ทันทีที่นำพวกเขาออกมา ทูตคนหนึ่งสั่งว่า “จงหนีเอาชีวิตรอด อย่าหันหลังกลับมาดู และอย่าหยุดในที่ราบ จงหนีไปยังภูเขา มิฉะนั้นเจ้าจะถูกกวาดล้าง”

18แต่โลทตอบว่า “อย่าเลย องค์เจ้านาย โปรดเถิด

19ดูเถิด ผู้รับใช้ของพระองค์ได้รับความโปรดปรานต่อพระองค์ และพระองค์ทรงสำแดงพระกรุณาอันยิ่งใหญ่แก่ข้าพระองค์โดยช่วยชีวิตข้าไว้ แต่ข้าพระองค์ไม่สามารถหนีไปยังภูเขาได้ ภัยพิบัติจะตามทันและข้าพระองค์จะตาย

20ดูเถิด มีเมืองหนึ่งอยู่ใกล้ที่ข้าพระองค์จะหนีไปได้ และเป็นเมืองเล็ก ขอให้ข้าพระองค์หนีไปที่นั่นเถิด มันเป็นเมืองเล็กไม่ใช่หรือ ชีวิตของข้าก็จะรอด”

21ทูตตอบว่า “ก็ได้ เราจะให้คำขอนี้ของเจ้าด้วย เราจะไม่ทำลายเมืองที่เจ้าพูดถึง

22รีบหนีไปที่นั่นเถิด เพราะเราจะทำอะไรไม่ได้จนกว่าเจ้าจะถึงที่นั่น” เพราะเหตุนี้เมืองนั้นจึงได้ชื่อว่า 'โซอาร์'

23เมื่อดวงอาทิตย์ขึ้นเหนือแผ่นดิน โลทก็ถึงโซอาร์แล้ว

24แล้วองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงให้กำมะถันและไฟตกลงมาบนโสโดมและโกโมราห์ — จากองค์พระผู้เป็นเจ้าออกมาจากฟ้าสวรรค์

25พระองค์ทรงคว่ำเมืองเหล่านี้ ที่ราบทั้งสิ้น ผู้คนทุกคนที่อาศัยอยู่ในเมือง และพืชที่งอกขึ้นบนแผ่นดิน

26แต่ภรรยาของโลทเหลียวหลังกลับไปดู เธอจึงกลายเป็นเสาเกลือ

27วันรุ่งขึ้นแต่เช้า อับราฮัมลุกขึ้นไปยังสถานที่ที่เขาเคยยืนต่อหน้าองค์พระผู้เป็นเจ้า

28เขามองลงไปทางโสโดมและโกโมราห์ และทั่วแผ่นดินของที่ราบ เห็นว่าควันลอยขึ้นจากแผ่นดินเหมือนควันจากเตาเผา

29ดังนั้น เมื่อพระเจ้าทรงทำลายเมืองในที่ราบ พระองค์ทรงระลึกถึงอับราฮัม และทรงนำโลทออกจากภัยพิบัติที่ทำลายเมืองที่โลทเคยอาศัยอยู่

30โลทกับบุตรสาวสองคนออกจากโซอาร์ขึ้นไปอาศัยอยู่ที่ภูเขา เพราะเขากลัวที่จะอยู่ในโซอาร์ ทั้งสามจึงอาศัยในถ้ำ

31วันหนึ่งบุตรสาวคนโตพูดกับน้องว่า “พ่อของเราแก่แล้ว และไม่มีผู้ชายในแผ่นดินที่จะมาหลับนอนกับเราตามธรรมเนียมของทั้งโลก

32มาเถิด ให้เราให้พ่อของเราดื่มเหล้าองุ่นจนเมา แล้วเราจะหลับนอนกับพ่อ เพื่อรักษาเชื้อสายของพ่อไว้”

33คืนนั้นพวกเธอจึงให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นจนเมา และคนโตเข้าไปหลับนอนกับพ่อของเธอ พ่อไม่รู้สึกเลยทั้งตอนที่เธอนอนลงและตอนที่เธอลุกขึ้น

34วันรุ่งขึ้น คนโตพูดกับน้องว่า “ดูสิ คืนวานนี้ฉันได้หลับนอนกับพ่อแล้ว คืนนี้ให้เราให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นจนเมาอีก แล้วเจ้าก็เข้าไปหลับนอนกับพ่อ เพื่อรักษาเชื้อสายของพ่อเราไว้”

35คืนนั้นพวกเธอจึงให้พ่อดื่มเหล้าองุ่นจนเมาอีกครั้ง และคนน้องลุกขึ้นไปหลับนอนกับพ่อ พ่อไม่รู้สึกเลยทั้งตอนที่เธอนอนลงและตอนที่เธอลุกขึ้น

36ดังนั้น บุตรสาวทั้งสองของโลทตั้งครรภ์โดยพ่อของพวกเธอ

37คนโตคลอดบุตรชายคนหนึ่งและตั้งชื่อว่า 'โมอับ' เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวโมอับมาจนถึงทุกวันนี้

38คนน้องก็คลอดบุตรชายคนหนึ่งเช่นกันและตั้งชื่อว่า 'เบ็นอัมมี' เขาเป็นบรรพบุรุษของชาวอัมโมนมาจนถึงทุกวันนี้

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.