บทที่ 5

1เพราะว่ามหาปุโรหิตทุกคนซึ่งถูกเลือกจากในหมู่มนุษย์ ก็ถูกแต่งตั้งขึ้นเพื่อมนุษย์ในกิจการที่เกี่ยวกับพระเจ้า เพื่อจะถวายของถวายและเครื่องบูชาเพื่อบาป

2ผู้สามารถปฏิบัติด้วยความอ่อนโยนต่อคนเขลาและคนหลงผิด เพราะตัวเขาเองก็ถูกห่อหุ้มด้วยความอ่อนแอ

3เพราะเหตุนั้น เขาจึงต้องถวายเครื่องบูชาเพื่อบาปของตัวเอง เช่นเดียวกับที่ถวายเพื่อประชาชน

4และไม่มีผู้ใดรับเกียรตินี้ด้วยตนเอง แต่ผู้ที่พระเจ้าทรงเรียก เช่นเดียวกับที่ทรงเรียกอาโรน

5เช่นเดียวกัน พระคริสต์ก็มิได้ทรงเชิดชูพระองค์เองที่จะเป็นมหาปุโรหิต แต่พระองค์ผู้ตรัสกับพระบุตรว่า “เจ้าเป็นบุตรของเรา วันนี้เราได้ให้กำเนิดเจ้า”

6และในข้ออื่นพระเจ้าตรัสว่า “เจ้าเป็นปุโรหิตตลอดไปเป็นนิตย์ ตามแบบของเมลคีเซเดค”

7ในวันแห่งเนื้อหนังของพระองค์ พระองค์ได้ทรงถวายคำอธิษฐานและคำวิงวอน ต่อผู้ที่สามารถช่วยพระองค์จากความตาย ด้วยเสียงร้องอันดังและด้วยน้ำตา และทรงได้รับการสดับฟังเพราะความยำเกรง

8ถึงแม้ว่าทรงเป็นพระบุตร พระองค์ก็ทรงเรียนรู้การเชื่อฟังจากสิ่งที่ได้ทรงทนทุกข์ทรมาน

9และเมื่อพระองค์ทรงบรรลุความสมบูรณ์แล้ว พระองค์ก็ทรงเป็นบ่อเกิดแห่งความรอดนิรันดร์สำหรับทุกคนที่เชื่อฟังพระองค์

10พระเจ้าทรงประกาศพระนามของพระองค์ว่าเป็นมหาปุโรหิตตามแบบของเมลคีเซเดค

11เรามีเรื่องมากมายที่จะกล่าวเกี่ยวกับเรื่องนี้ และยากที่จะอธิบาย เพราะท่านทั้งหลายได้กลายเป็นคนหูหนักในการฟัง

12เพราะตามเวลาที่ผ่านไป ท่านทั้งหลายควรจะเป็นครูได้แล้ว แต่ท่านยังต้องให้ผู้อื่นสอนหลักเบื้องต้นแห่งพระวจนะของพระเจ้าแก่ท่านอีก และท่านได้กลายเป็นผู้ที่ต้องการน้ำนม ไม่ใช่อาหารแข็ง

13เพราะทุกคนที่ยังต้องดื่มน้ำนมก็ยังไม่มีประสบการณ์ในถ้อยคำแห่งความชอบธรรม เพราะเขายังเป็นทารก

14แต่อาหารแข็งสำหรับผู้ใหญ่ ผู้ซึ่งโดยความเคยชินได้ฝึกประสาทสัมผัสของตนให้แยกแยะระหว่างความดีกับความชั่ว

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.