บทที่ 13

1เมื่อเอฟราอิมพูด ผู้คนก็หวาดกลัวจนตัวสั่น เขาเคยเป็นใหญ่ในอิสราเอล แต่เขาได้ทำผิดด้วยเรื่องพระบาอัลและถึงแก่ความตาย

2บัดนี้พวกเขายิ่งทำบาปมากขึ้น พวกเขาหล่อรูปเคารพจากเงินของตน เป็นรูปปั้นที่ช่างประดิษฐ์ขึ้นอย่างชำนาญ ล้วนเป็นฝีมือของช่างทั้งสิ้น ผู้คนพูดกันว่า ‘ให้คนที่ถวายเครื่องบูชาจุมพิตลูกวัวเถิด’

3เพราะฉะนั้นพวกเขาจะเป็นเหมือนหมอกยามเช้า เหมือนน้ำค้างที่หายไปแต่เช้าตรู่ เหมือนแกลบที่ถูกพัดปลิวไปจากลานนวดข้าว และเหมือนควันที่ลอยออกจากช่องลม

4แต่เราคือองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า ตั้งแต่เจ้าอยู่ในแผ่นดินอียิปต์ เจ้าจะไม่รู้จักพระอื่นใดนอกจากเรา และไม่มีพระผู้ช่วยให้รอดอื่นใดนอกจากเรา

5เราเองที่รู้จักเจ้าในถิ่นทุรกันดาร ในแผ่นดินที่แห้งแล้งกันดาร

6เมื่อพวกเขามีทุ่งหญ้า พวกเขาก็อิ่มหนำ เมื่ออิ่มหนำแล้ว ใจของพวกเขาก็ผยอง เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงลืมเรา

7ดังนั้นเราจะเป็นเหมือนสิงโตต่อพวกเขา เราจะหมอบคอยอยู่ริมทางเหมือนเสือดาว

8เราจะเข้าจู่โจมพวกเขาเหมือนแม่หมีที่ถูกพรากลูกไป เราจะฉีกอกของพวกเขาออก เราจะขย้ำกินพวกเขาที่นั่นเหมือนสิงโต และสัตว์ป่าจะฉีกพวกเขาเป็นชิ้น ๆ

9อิสราเอลเอ๋ย เจ้าถูกทำลายแล้ว เพราะเจ้าต่อต้านเรา ต่อต้านผู้ที่ช่วยเหลือเจ้า

10บัดนี้กษัตริย์ของเจ้าอยู่ที่ไหน ที่จะช่วยเจ้าให้รอดในทุกเมืองของเจ้า และบรรดาผู้ปกครองของเจ้าอยู่ที่ไหน คือผู้ที่เจ้าเคยทูลขอว่า ‘ขอตั้งกษัตริย์และเจ้านายให้แก่ข้าพระองค์เถิด’

11เราจึงประทานกษัตริย์แก่เจ้าด้วยความโกรธของเรา และเราก็เอาเขาไปเสียด้วยความพิโรธของเรา

12ความชั่วช้าของเอฟราอิมถูกมัดเก็บไว้ บาปของเขาถูกสะสมเก็บไว้

13ความเจ็บปวดดุจหญิงคลอดบุตรจะมาถึงเขา แต่เขาเป็นบุตรที่ไม่ฉลาด เพราะเมื่อถึงเวลา เขาก็ไม่ยอมออกมาจากครรภ์

14เราจะไถ่พวกเขาจากอำนาจของแดนคนตาย เราจะช่วยพวกเขาให้พ้นจากความตาย ความตายเอ๋ย ภัยพิบัติของเจ้าอยู่ที่ไหน แดนคนตายเอ๋ย พลังทำลายล้างของเจ้าอยู่ที่ไหน ความสงสารถูกซ่อนไว้พ้นจากสายตาของเรา

15ถึงแม้เขาจะเจริญงอกงามอยู่ท่ามกลางพี่น้องของตน แต่ลมตะวันออกจะพัดมา คือลมขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่พัดขึ้นมาจากถิ่นทุรกันดาร แหล่งน้ำของเขาจะแห้งเหือด และน้ำพุของเขาจะเหือดแห้งไป ลมนั้นจะปล้นเอาทรัพย์สมบัติและของมีค่าทุกชิ้นไปจากคลังของเขา

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.