1นิมิตของอิสยาห์บุตรของอาโมศ ซึ่งท่านได้เห็นเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม ในรัชสมัยของอุสซียาห์ โยธาม อาหัส และเฮเซคียาห์ บรรดากษัตริย์แห่งยูดาห์
2ฟ้าสวรรค์เอ๋ย จงฟัง แผ่นดินโลกเอ๋ย จงเงี่ยหูฟัง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแล้วว่า “เราได้เลี้ยงดูบุตรทั้งหลายให้เติบใหญ่และยกชูพวกเขาขึ้น แต่พวกเขากลับกบฏต่อเรา
3โคยังรู้จักเจ้าของของมัน และลาก็รู้จักรางหญ้าของนายมัน แต่อิสราเอลไม่รู้จัก ประชากรของเราไม่เข้าใจ”
4โอ้ ชนชาติที่บาปหนา ประชาชนที่หนักอึ้งด้วยความชั่วช้า เผ่าพันธุ์ของผู้กระทำชั่วร้าย บุตรทั้งหลายผู้ประพฤติเสื่อมทราม! พวกเขาได้ละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้า ได้ดูหมิ่นองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล และหันหลังออกห่างจากพระองค์
5ทำไมพวกเจ้าจึงจะถูกโบยตีอีก? ทำไมจึงยังเพิ่มการดื้อกบฏต่อไป? ศีรษะก็เจ็บป่วยไปทั้งหมด หัวใจก็อ่อนระโหยไปทั้งดวง
6ตั้งแต่ฝ่าเท้าจนถึงศีรษะไม่มีส่วนใดปกติดีเลย มีแต่บาดแผล รอยฟกช้ำ และแผลสดเปิด ที่ไม่ได้บีบล้าง ไม่ได้พันผ้า และไม่ได้ชโลมด้วยน้ำมันให้ผ่อนคลาย
7แผ่นดินของพวกเจ้าร้างเปล่า เมืองทั้งหลายของพวกเจ้าถูกเผาด้วยไฟ ที่ดินของพวกเจ้านั้น คนต่างชาติกลืนกินต่อหน้าต่อตาพวกเจ้า มันร้างเปล่าดั่งถูกคนต่างชาติคว่ำทลาย
8ธิดาแห่งศิโยนถูกทิ้งให้เหลืออยู่ดั่งเพิงในสวนองุ่น ดั่งกระท่อมเฝ้ายามในไร่แตงกวา ดั่งเมืองที่ถูกล้อม
9หากองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาไม่ได้ทรงเหลือผู้รอดชีวิตไว้ให้เราบ้างเล็กน้อย เราคงกลายเป็นดั่งโสโดม คงเป็นเหมือนโกโมราห์ไปแล้ว
10บรรดาผู้นำแห่งโสโดมเอ๋ย จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้า ประชาชนแห่งโกโมราห์เอ๋ย จงเงี่ยหูฟังธรรมบัญญัติของพระเจ้าของเรา
11“เครื่องบูชามากมายของพวกเจ้านั้นมีความหมายอะไรแก่เรา?” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส “เราอิ่มหนำกับเครื่องเผาบูชาแกะตัวผู้และไขมันสัตว์อ้วนพีแล้ว เราไม่พอใจในเลือดวัวหนุ่ม ลูกแกะ หรือแพะตัวผู้
12เมื่อพวกเจ้าเข้ามาปรากฏต่อหน้าเรา ผู้ใดหรือที่เรียกร้องสิ่งนี้จากมือของพวกเจ้า ให้มาเหยียบย่ำลานพระนิเวศของเรา?
13อย่านำเครื่องบูชาธัญพืชอันไร้ค่ามาอีกเลย เครื่องหอมของพวกเจ้าเป็นสิ่งน่าสะอิดสะเอียนแก่เรา วันต้นเดือน สะบาโต และการเรียกประชุมศักดิ์สิทธิ์ — เราทนไม่ได้ที่ความชั่วช้ามาคู่กับการประชุมอันเคร่งขรึม
14ใจของเราเกลียดชังวันต้นเดือนและเทศกาลตามกำหนดของพวกเจ้า มันกลายเป็นภาระแก่เรา เราเหนื่อยหน่ายที่จะแบกรับ
15เมื่อพวกเจ้ากางมือออกอธิษฐาน เราจะซ่อนตาของเราจากพวกเจ้า แม้พวกเจ้าจะอธิษฐานมากมาย เราก็ไม่ฟัง มือของพวกเจ้าเต็มไปด้วยโลหิต
16จงชำระล้างตัว จงทำตนให้สะอาด จงเอาการกระทำชั่วของพวกเจ้าออกไปให้พ้นสายตาของเรา จงเลิกทำชั่ว
17จงเรียนรู้ที่จะทำดี จงแสวงหาความยุติธรรม จงปรามผู้กดขี่ จงให้ความเป็นธรรมแก่ลูกกำพร้าพ่อ จงสู้ความแทนหญิงม่าย”
18“มาเถิด ให้เรามาพิจารณาความกัน” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส “แม้บาปของพวกเจ้าเป็นดั่งสีแดงสด มันจะขาวอย่างหิมะ แม้มันจะแดงเข้มดั่งสีย้อมจากตัวหนอน มันจะเป็นดั่งขนแกะ
19ถ้าพวกเจ้าเต็มใจและเชื่อฟัง พวกเจ้าจะได้กินผลดีแห่งแผ่นดิน
20แต่ถ้าพวกเจ้าปฏิเสธและขัดขืน พวกเจ้าจะถูกดาบกลืนกิน” เพราะพระโอษฐ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสแล้ว
21โอ้ นครที่เคยซื่อสัตย์กลายเป็นหญิงโสเภณีไปเสียแล้ว! นางเคยเปี่ยมด้วยความยุติธรรม ความชอบธรรมเคยพำนักอยู่ในนาง แต่บัดนี้กลับมีแต่ฆาตกร
22เงินของเจ้ากลายเป็นขี้แร่ เหล้าองุ่นชั้นดีของเจ้าถูกเจือด้วยน้ำ
23บรรดาเจ้านายของเจ้าเป็นพวกดื้อกบฏและเป็นเพื่อนกับขโมย ทุกคนรักสินบนและไล่ตามของกำนัล พวกเขาไม่ให้ความเป็นธรรมแก่ลูกกำพร้าพ่อ และคดีความของหญิงม่ายก็มาไม่ถึงพวกเขา
24เพราะฉะนั้น องค์เจ้านาย องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา องค์ผู้ทรงอานุภาพแห่งอิสราเอล ตรัสประกาศว่า “โอ้ เราจะระบายความขุ่นเคืองต่อปฏิปักษ์ของเรา และแก้แค้นศัตรูของเรา
25เราจะหันมือของเรามาต่อสู้เจ้า เราจะถลุงขี้แร่ของเจ้าออกให้หมดจดดั่งชำระด้วยด่าง และจะเอาสิ่งเจือปนทั้งสิ้นของเจ้าออกไป
26เราจะคืนผู้พิพากษาของเจ้าให้เป็นดั่งครั้งแรก และที่ปรึกษาของเจ้าให้เป็นดั่งเมื่อเริ่มต้น หลังจากนั้นเจ้าจะได้ชื่อว่า ‘นครแห่งความชอบธรรม นครที่ซื่อสัตย์’”
27ศิโยนจะได้รับการไถ่ด้วยความยุติธรรม และบรรดาผู้หันกลับมาของนางด้วยความชอบธรรม
28แต่พวกกบฏและพวกคนบาปจะแหลกสลายไปด้วยกัน และบรรดาผู้ละทิ้งองค์พระผู้เป็นเจ้าจะพินาศสิ้น
29เพราะพวกเขาจะอับอายเรื่องต้นโอ๊กที่พวกเจ้าปรารถนานัก และพวกเจ้าจะขายหน้าเพราะสวนที่พวกเจ้าเลือกไว้
30เพราะพวกเจ้าจะเป็นดั่งต้นโอ๊กที่ใบเหี่ยวเฉา และดั่งสวนที่ไม่มีน้ำ
31ผู้ที่แข็งแกร่งจะกลายเป็นใยป่าน และผลงานของเขาจะเป็นประกายไฟ ทั้งสองจะลุกไหม้ไปด้วยกัน โดยไม่มีผู้ใดดับได้
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.