เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อิสยาห์ · Isaiah

บทที่ 2

1ถ้อยคำซึ่งอิสยาห์บุตรของอาโมศได้เห็นเกี่ยวกับยูดาห์และเยรูซาเล็ม 2ในวันสุดท้าย ภูเขาแห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะได้รับการสถาปนาไว้เป็นยอดสูงสุดแห่งภูเขาทั้งหลาย จะถูกยกขึ้นเหนือเนินเขาทั้งปวง และประชาชาติทั้งสิ้นจะหลั่งไหลไปยังภูเขานั้น 3ชนชาติเป็นอันมากจะมาและกล่าวว่า “มาเถิด ให้เราขึ้นไปยังภูเขาขององค์พระผู้เป็นเจ้า ไปยังพระนิเวศของพระเจ้าแห่งยาโคบ เพื่อพระองค์จะทรงสอนทางของพระองค์แก่เรา และเพื่อเราจะดำเนินในวิถีของพระองค์” เพราะธรรมบัญญัติจะออกไปจากศิโยน และพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะออกไปจากเยรูซาเล็ม 4พระองค์จะทรงพิพากษาระหว่างประชาชาติทั้งหลาย และจะทรงตัดสินความให้ชนชาติเป็นอันมาก พวกเขาจะตีดาบของตนเป็นผาลไถนา และตีหอกของตนเป็นมีดลิดแขนง ประชาชาติจะไม่ยกดาบต่อสู้ประชาชาติ และพวกเขาจะไม่เรียนรู้การสงครามอีกต่อไป 5วงศ์วานยาโคบเอ๋ย มาเถิด ให้เราดำเนินในความสว่างขององค์พระผู้เป็นเจ้า 6เพราะพระองค์ได้ทรงทอดทิ้งชนชาติของพระองค์ คือวงศ์วานยาโคบ เพราะพวกเขาเต็มไปด้วยสิ่งจากตะวันออก เป็นผู้ตีความลางอย่างพวกฟีลิสเตีย และจับมือเข้าพวกกับลูกหลานของคนต่างชาติ 7แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยเงินและทองคำ ทรัพย์สมบัติของพวกเขาไม่มีที่สิ้นสุด แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยม้า รถม้าศึกของพวกเขาก็ไม่มีที่สิ้นสุด 8แผ่นดินของพวกเขาเต็มไปด้วยรูปเคารพ พวกเขาก้มกราบผลงานแห่งมือของตนเอง กราบสิ่งที่นิ้วมือของตนได้ทำขึ้น 9ดังนั้นมนุษย์จึงถูกกดให้ต่ำลง และผู้คนถูกทำให้ตกต่ำ — ขออย่าทรงยกโทษให้พวกเขาเลย 10จงคลานเข้าไปในซอกหิน และซ่อนตัวในผงคลีดิน ให้พ้นจากความน่าสะพรึงกลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้า และจากความรุ่งโรจน์แห่งพระบารมีของพระองค์ 11ตาอันยโสของมนุษย์จะถูกทำให้ตกต่ำ และความผยองของผู้คนจะถูกกดให้ต่ำลง และองค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียวจะทรงได้รับการเทิดทูนในวันนั้น 12เพราะวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาจะมาเหนือทุกสิ่งที่เย่อหยิ่งและทะนงตน เหนือทุกสิ่งที่ถูกยกขึ้นสูง — และมันจะถูกทำให้ตกต่ำ 13เหนือต้นสนสีดาร์แห่งเลบานอนทั้งปวงที่สูงตระหง่านและถูกยกขึ้น และเหนือต้นโอ๊กแห่งบาชานทั้งปวง 14เหนือภูเขาสูงตระหง่านทั้งปวง และเหนือเนินเขาที่ถูกยกขึ้นทั้งปวง 15เหนือหอคอยสูงทุกแห่ง และเหนือกำแพงป้อมปราการทุกแห่ง 16เหนือเรือทารชิชทุกลำ และเหนือเรืองามตระการทุกลำ 17ความยโสของมนุษย์จะถูกกดให้ต่ำลง และความผยองของผู้คนจะถูกทำให้ตกต่ำ และองค์พระผู้เป็นเจ้าเพียงพระองค์เดียวจะทรงได้รับการเทิดทูนในวันนั้น 18และรูปเคารพทั้งปวงจะสูญสิ้นไปอย่างสิ้นเชิง 19ผู้คนจะเข้าไปในถ้ำหิน และในโพรงดิน ให้พ้นจากความน่าสะพรึงกลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้า และจากความรุ่งโรจน์แห่งพระบารมีของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นทำให้แผ่นดินโลกสั่นสะท้าน 20ในวันนั้น มนุษย์จะเหวี่ยงรูปเคารพเงินและรูปเคารพทองคำของตน ซึ่งเขาทำขึ้นไว้กราบไหว้ ทิ้งให้แก่ตัวตุ่นและค้างคาว 21เพื่อคลานเข้าไปในซอกหินผา และในรอยแยกแห่งโขดผา ให้พ้นจากความน่าสะพรึงกลัวขององค์พระผู้เป็นเจ้า และจากความรุ่งโรจน์แห่งพระบารมีของพระองค์ เมื่อพระองค์ทรงลุกขึ้นทำให้แผ่นดินโลกสั่นสะท้าน 22จงเลิกวางใจในมนุษย์ ผู้มีเพียงลมหายใจในจมูกของเขา เพราะเขามีค่าอันใดเล่า?
← บทที่ 1บทที่ 3 →