เอเรโมส · Eremos Thai Bible

อิสยาห์ · Isaiah

บทที่ 13

1ครุวาทว่าด้วยบาบิโลน ซึ่งอิสยาห์บุตรของอาโมศได้เห็น 2จงยกธงสัญญาณขึ้นบนยอดเขาโล่งเตียน จงเปล่งเสียงเรียกพวกเขา จงโบกมือให้พวกเขายกเข้าประตูของเหล่าผู้สูงศักดิ์ 3เราได้บัญชาบรรดาผู้ที่เราชำระให้บริสุทธิ์แล้ว เราได้เรียกเหล่านักรบของเรามาเพื่อการลงโทษแห่งความกริ้วของเรา คือผู้ที่เริงโลดในความยิ่งใหญ่ของเรา 4ฟังสิ! เสียงอึงคะนึงบนภูเขาทั้งหลาย ดั่งเสียงมหาชนเหลือคณา ฟังสิ! เสียงโกลาหลแห่งราชอาณาจักรทั้งหลาย แห่งประชาชาติที่ชุมนุมกัน องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธากำลังทรงตรวจพลกองทัพศึก 5พวกเขากำลังมาจากแผ่นดินอันไกลโพ้น จากสุดปลายฟ้าสวรรค์ คือองค์พระผู้เป็นเจ้ากับบรรดาอาวุธแห่งพระพิโรธของพระองค์ เพื่อทำลายแผ่นดินทั้งสิ้น 6จงโหยไห้เถิด เพราะวันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าใกล้เข้ามาแล้ว มันจะมาดั่งหายนะจากองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ 7เพราะฉะนั้นมือทั้งปวงจะอ่อนปวกเปียก และใจของทุกคนจะละลายไป 8พวกเขาจะตระหนกตกใจ ความเจ็บปวดและความทุกข์ทรมานจะจู่โจมพวกเขา พวกเขาจะบิดเร่าดั่งหญิงคลอดบุตร ต่างคนต่างมองหน้ากันอย่างตะลึงงัน ใบหน้าของพวกเขาแดงเป็นเปลวไฟ 9ดูเถิด วันแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังมา เป็นวันโหดร้าย ด้วยความเกรี้ยวโกรธและความกริ้วอันลุกโชน เพื่อทำให้แผ่นดินเป็นที่ร้างเปล่า และทำลายเหล่าคนบาปให้สิ้นไปจากแผ่นดินนั้น 10เพราะดวงดาวแห่งฟ้าสวรรค์และกลุ่มดาวนายพรานทั้งหลายของมันจะไม่ส่องแสง ดวงอาทิตย์จะมืดลงตั้งแต่ขึ้น และดวงจันทร์จะไม่ฉายแสงของมัน 11เราจะลงโทษพิภพเพราะความชั่วร้ายของมัน และลงโทษคนอธรรมเพราะความผิดบาปของพวกเขา เราจะยุติความผยองของคนเย่อหยิ่ง และกดความยโสของผู้โหดเหี้ยมลงให้ต่ำ 12เราจะทำให้มนุษย์หายากยิ่งกว่าทองคำบริสุทธิ์ และทำให้มนุษยชาติหายากยิ่งกว่าทองคำแห่งโอฟีร์ 13เพราะฉะนั้นเราจะทำให้ฟ้าสวรรค์สั่นสะท้าน และแผ่นดินโลกจะถูกเขย่าจนเคลื่อนจากที่ของมัน โดยพระพิโรธขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา ในวันแห่งความกริ้วอันลุกโชนของพระองค์ 14และดั่งละมั่งที่ถูกไล่ล่า ดั่งฝูงแกะที่ไม่มีผู้เลี้ยง ต่างคนจะหันกลับไปหาชนชาติของตน ต่างคนจะหนีไปยังแผ่นดินของตนเอง 15ผู้ใดที่ถูกพบจะถูกแทงทะลุ และผู้ใดที่ถูกจับได้จะล้มลงด้วยดาบ 16ทารกของพวกเขาจะถูกจับฟาดเป็นชิ้นๆ ต่อหน้าต่อตาพวกเขา บ้านเรือนของพวกเขาจะถูกปล้นสะดม และภรรยาของพวกเขาจะถูกย่ำยี 17ดูเถิด เราจะปลุกเร้าชาวมีเดียมาต่อสู้พวกเขา ผู้ซึ่งไม่ไยดีในเงิน และไม่ปรารถนาทองคำ 18คันธนูของพวกเขาจะฟาดคนหนุ่มลงเป็นชิ้นๆ พวกเขาจะไม่เมตตาแม้ผลแห่งครรภ์ และดวงตาของพวกเขาจะไม่ปรานีเด็กทั้งหลาย 19และบาบิโลน อัญมณีแห่งราชอาณาจักรทั้งหลาย ศักดิ์ศรีและความภาคภูมิของชาวเคลเดีย จะเป็นดั่งเมื่อพระเจ้าทรงคว่ำโสโดมและโกโมราห์ 20มันจะไม่มีผู้อาศัยอีกตลอดไป จะไม่มีใครตั้งถิ่นฐานตลอดทุกชั่วอายุ ชาวอาหรับจะไม่กางเต็นท์ที่นั่น และผู้เลี้ยงแกะจะไม่ให้ฝูงแกะนอนลงที่นั่น 21แต่สัตว์แห่งทะเลทรายจะนอนลงที่นั่น และบ้านเรือนของมันจะเต็มไปด้วยสัตว์ร้องโหยหวน นกกระจอกเทศจะอาศัยอยู่ที่นั่น และผีปีศาจรูปแพะจะโลดเต้นที่นั่น 22หมาในจะหอนอยู่ในป้อมปราการของมัน และหมาจิ้งจอกจะอยู่ในวังอันโอ่อ่า เวลาของมันใกล้จะถึงแล้ว และวันเวลาของมันจะไม่ถูกยืดออกไป
← บทที่ 12บทที่ 14 →