บทที่ 15

1ครุวาทว่าด้วยโมอับ: เพราะในคืนเดียว เมืองอาร์แห่งโมอับก็ถูกทำลายล้างจนสิ้น! เพราะในคืนเดียว เมืองคีร์แห่งโมอับก็ถูกทำลายล้างจนสิ้น!

2ดีโบนขึ้นไปยังวิหารของตน ขึ้นไปยังปูชนียสถานสูงเพื่อร่ำไห้ โมอับโหยไห้คร่ำครวญเหนือเนโบและเหนือเมเดบา ทุกศีรษะก็โล้นเลี่ยน ทุกหนวดเคราก็ถูกโกนทิ้ง

3ตามถนนหนทาง พวกเขาสวมผ้ากระสอบ บนดาดฟ้าหลังคาและตามลานเมือง ทุกคนโหยไห้คร่ำครวญ ทรุดลงร่ำไห้

4เฮชโบนและเอลอาเลห์ส่งเสียงร้อง เสียงของพวกเขาได้ยินไปไกลถึงยาฮาส เพราะฉะนั้นเหล่าทหารของโมอับจึงร้องโหยไห้ จิตใจของพวกเขาหวาดหวั่นสะท้านกลัว

5ใจของข้าพเจ้าร้องไห้เพื่อโมอับ ผู้ลี้ภัยของเธอหนีไปไกลถึงโศอาร์ ถึงเอกลัทเชลีชิยาห์ พวกเขาขึ้นทางชันแห่งลูฮีทพลางร้องไห้พลางไป บนเส้นทางสู่โฮโรนาอิม พวกเขาเปล่งเสียงร่ำไห้ต่อความพินาศ

6เพราะธารน้ำแห่งนิมริมก็เหือดแห้งเป็นที่ร้าง หญ้าก็เหี่ยวเฉา พืชเขียวก็หมดไป ความเขียวขจีไม่มีเหลืออยู่เลย

7เพราะฉะนั้นพวกเขาจึงแบกทรัพย์สมบัติที่หามาได้และข้าวของของพวกเขา ข้ามธารต้นหลิวไป

8เพราะเสียงร้องนั้นดังก้องไปทั่วพรมแดนแห่งโมอับ เสียงโหยไห้ของเธอไปถึงเอกลาอิม เสียงคร่ำครวญของเธอไปถึงเบเออร์เอลิม

9เพราะน้ำแห่งดีโมนเต็มไปด้วยโลหิต แต่เราจะนำสิ่งที่หนักกว่านั้นมาเหนือดีโมนอีก คือสิงโตตัวหนึ่งมาเหนือผู้ลี้ภัยแห่งโมอับ และเหนือคนที่เหลืออยู่ในแผ่นดินนั้น

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.