บทที่ 18

1โอ้ แผ่นดินแห่งเสียงปีกหึ่งกระหึ่ม ที่อยู่ฟากข้างโน้นของแม่น้ำทั้งหลายแห่งคูช

2ที่ส่งทูตไปทางทะเล ในเรือต้นกกเหนือผิวน้ำ ไปเถิด ผู้สื่อสารอันรวดเร็ว ไปยังชนชาติที่สูงใหญ่และผิวเกลี้ยงเกลา ไปยังชนชาติที่ถูกครั่นคร้ามทั้งใกล้และไกล ชนชาติที่แข็งแกร่งและพิชิตไปทั่ว ที่แผ่นดินของเขามีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน

3ชาวพิภพทั้งปวงและผู้อาศัยบนแผ่นดินโลกเอ๋ย เมื่อธงสัญญาณถูกยกขึ้นบนภูเขาทั้งหลาย จงมองดู และเมื่อเป่าเขาสัตว์ จงฟังเถิด

4เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสกับข้าพเจ้าดังนี้ว่า “เราจะนิ่งสงบและเฝ้ามองจากที่ประทับของเรา ดั่งไอแดดระยิบเหนือแสงตะวัน ดั่งหมอกน้ำค้างในความร้อนแห่งฤดูเกี่ยว”

5เพราะก่อนถึงฤดูเกี่ยว เมื่อดอกผลิบานร่วงไปแล้ว และดอกนั้นกำลังกลายเป็นองุ่นสุกงอม พระองค์จะทรงตัดกิ่งแขนงทิ้งด้วยมีดลิดแขนง และทรงเอากิ่งที่เลื้อยแผ่ออกไปตัดออกเสีย

6พวกมันทั้งหมดจะถูกทิ้งไว้ให้แก่เหยี่ยวรุ้งแห่งภูเขาและสัตว์ป่าแห่งแผ่นดินโลก ฝูงเหยี่ยวจะกินมันตลอดฤดูร้อน และสัตว์ป่าทั้งปวงแห่งแผ่นดินโลกจะกินมันตลอดฤดูหนาว

7ในเวลานั้น บรรณาการจะถูกนำมาถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา จากชนชาติที่สูงใหญ่และผิวเกลี้ยงเกลา จากชนชาติที่ถูกครั่นคร้ามทั้งใกล้และไกล ชนชาติที่แข็งแกร่งและพิชิตไปทั่ว ที่แผ่นดินของเขามีแม่น้ำหลายสายไหลผ่าน — มายังสถานแห่งพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา คือภูเขาศิโยน

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.