บทที่ 41

1“หมู่เกาะทั้งหลายเอ๋ย จงนิ่งเงียบต่อหน้าเรา ให้ชนชาติทั้งหลายได้รับกำลังใหม่ ให้พวกเขาเข้ามาใกล้ แล้วจึงพูด ให้เราเข้ามาใกล้กันเพื่อรับการพิพากษาด้วยกัน

2ใครได้ปลุกผู้หนึ่งขึ้นมาจากตะวันออก และเรียกเขามาสู่การรับใช้ด้วยความชอบธรรม? พระองค์ทรงมอบประชาชาติทั้งหลายไว้ต่อหน้าเขา และทรงปราบกษัตริย์ทั้งหลายลงต่อหน้าเขา เขาทำให้พวกนั้นเป็นดั่งผงคลีด้วยดาบของเขา เป็นดั่งตอฟางที่ถูกพัดกระจายด้วยธนูของเขา

3เขาไล่ตามพวกนั้นไปและผ่านไปอย่างปลอดภัย ตามทางที่เท้าของเขาไม่เคยเหยียบมาก่อน

4ใครได้กระทำการนี้และทำให้สำเร็จ? ใครได้เรียกคนทุกชั่วอายุมาตั้งแต่ปฐมกาล? เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้เป็นปฐมและอยู่กับคนรุ่นสุดท้าย — เราคือผู้นั้น”

5หมู่เกาะทั้งหลายเห็นแล้วก็กลัว ที่สุดปลายแผ่นดินโลกก็สั่นสะท้าน พวกเขาเข้ามาใกล้และมาข้างหน้า

6ต่างคนต่างช่วยเพื่อนบ้านของตน และกล่าวแก่พี่น้องของตนว่า “จงเข้มแข็งเถิด!”

7ช่างฝีมือให้กำลังใจช่างทอง ผู้ที่ตีด้วยค้อนก็ให้กำลังใจผู้ที่ตีทั่ง เขากล่าวถึงรอยเชื่อมว่า “ดีแล้ว” แล้วตอกตะปูยึดรูปเคารพนั้นไว้ไม่ให้โยกคลอน

8“แต่เจ้า อิสราเอล ผู้รับใช้ของเรา ยาโคบผู้ซึ่งเราได้เลือกไว้ เชื้อสายของอับราฮัมสหายของเรา

9เจ้าผู้ซึ่งเราได้พาเจ้ามาจากที่สุดปลายแผ่นดินโลก และเรียกเจ้ามาจากมุมที่ไกลที่สุดของมัน เรากล่าวแก่เจ้าว่า ‘เจ้าเป็นผู้รับใช้ของเรา’ เราได้เลือกเจ้าไว้ และไม่ได้ทอดทิ้งเจ้า

10อย่ากลัวเลย เพราะเราอยู่กับเจ้า อย่าหวาดหวั่นไปเลย เพราะเราเป็นพระเจ้าของเจ้า เราจะเสริมกำลังเจ้า แน่นอนเราจะช่วยเจ้า แน่นอนเราจะชูเจ้าไว้ด้วยมือขวาอันชอบธรรมของเรา

11ดูเถิด ทุกคนที่เกรี้ยวกราดต่อเจ้าจะต้องอับอายและอัปยศ บรรดาผู้ที่ต่อสู้กับเจ้าจะกลายเป็นความไม่มีและพินาศไป

12เจ้าจะมองหาพวกเขาแต่จะไม่พบ บรรดาผู้ที่ทำศึกกับเจ้าจะกลายเป็นความไม่มีเลย

13เพราะเรา องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า จับมือขวาของเจ้าไว้ และกล่าวแก่เจ้าว่า อย่ากลัวเลย เราจะช่วยเจ้า

14อย่ากลัวเลย หนอนยาโคบเอ๋ย ชนอิสราเอลผู้น้อยเอ๋ย เราจะช่วยเจ้า” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ “ผู้ไถ่ของเจ้าคือองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล

15ดูเถิด เราจะทำให้เจ้าเป็นเลื่อนนวดข้าวคันใหม่ที่คมกริบและมีฟันมากมาย เจ้าจะนวดภูเขาทั้งหลายและบดมันให้แหลก และจะทำให้เนินเขาทั้งหลายเป็นดั่งแกลบ

16เจ้าจะซัดร่อนพวกมัน และลมจะพัดพวกมันไป พายุหมุนจะทำให้พวกมันกระจัดกระจาย แต่เจ้าจะเปรมปรีดิ์ในองค์พระผู้เป็นเจ้า และจะอวดอ้างในองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอล

17“คนยากจนและคนขัดสนแสวงหาน้ำ แต่ไม่มีเลย ลิ้นของพวกเขาแห้งผากด้วยความกระหาย เรา องค์พระผู้เป็นเจ้า จะตอบพวกเขา เรา พระเจ้าแห่งอิสราเอล จะไม่ทอดทิ้งพวกเขา

18เราจะเปิดแม่น้ำทั้งหลายบนที่สูงอันเปล่าเปลือย และเปิดน้ำพุทั้งหลายกลางหุบเขา เราจะทำให้ถิ่นทุรกันดารเป็นสระน้ำ และทำให้แผ่นดินแห้งผากเป็นธารน้ำพุ

19เราจะปลูกต้นสนซีดาร์ ต้นกระถินเทศ ต้นน้ำมันเขียว และต้นมะกอกในถิ่นทุรกันดาร เราจะตั้งต้นสนไซเปรส ต้นเพลน และต้นสนสามใบไว้ด้วยกันในทะเลทราย

20เพื่อพวกเขาทั้งปวงจะได้เห็นและรู้ จะได้พิจารณาและเข้าใจด้วยกันว่า พระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าได้กระทำการนี้ และองค์บริสุทธิ์แห่งอิสราเอลได้ทรงสร้างมันขึ้น”

21องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “จงเสนอคดีของพวกเจ้ามา” กษัตริย์แห่งยาโคบตรัสว่า “จงนำข้อพิสูจน์ของพวกเจ้ามา”

22“ให้พวกมันนำมาแจ้งแก่เราว่าจะเกิดอะไรขึ้น จงแจ้งสิ่งที่ผ่านมาแล้วว่าคืออะไร เพื่อเราจะได้พิเคราะห์ดูและรู้ผลบั้นปลายของมัน หรือไม่ก็จงประกาศสิ่งที่จะมาถึงให้เราฟัง

23จงแจ้งสิ่งที่จะเกิดขึ้นภายหลัง เพื่อเราจะได้รู้ว่าพวกเจ้าเป็นพระ เออ จงทำสิ่งใดสักอย่าง ดีก็ได้ร้ายก็ได้ เพื่อเราจะได้ตกตะลึงและเห็นไปด้วยกัน

24ดูเถิด พวกเจ้าเป็นความไม่มีอะไรเลย และผลงานของพวกเจ้าก็ว่างเปล่าสิ้นดี ผู้ที่เลือกพวกเจ้าก็น่าสะอิดสะเอียน

25“เราได้ปลุกผู้หนึ่งขึ้นมาจากทิศเหนือ และเขาก็มาแล้ว ผู้หนึ่งจากที่ดวงอาทิตย์ขึ้นซึ่งร้องเรียกนามของเรา เขาจะเหยียบบรรดาผู้ปกครองดั่งเหยียบปูนสอ ดั่งช่างปั้นย่ำดินเหนียว

26ใครเล่าได้แจ้งเรื่องนี้ตั้งแต่ปฐมกาลเพื่อเราจะได้รู้ หรือแจ้งล่วงหน้าเพื่อเราจะได้พูดว่า ‘เขาพูดถูก’? ไม่มีผู้ใดแจ้งเลย ไม่มีผู้ใดประกาศเลย ไม่มีผู้ใดได้ยินถ้อยคำของพวกเจ้าเลย

27เราเป็นผู้แรกที่บอกแก่ศิโยนว่า ‘ดูเถิด พวกเขาอยู่ที่นี่แล้ว!’ และเราได้ให้ผู้นำข่าวดีคนหนึ่งแก่เยรูซาเล็ม

28เรามองดู แต่ไม่มีผู้ใดเลย ในบรรดาพวกมันไม่มีที่ปรึกษาสักคน เมื่อเราถามพวกมัน ก็ไม่มีคำตอบสักคำ

29ดูเถิด พวกมันทั้งสิ้นเป็นสิ่งลวง ผลงานของพวกมันก็เปล่าประโยชน์ รูปหล่อทั้งหลายของพวกมันเป็นเพียงลมและความว่างเปล่า

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.