บทที่ 64

1ดั่งไฟจุดพุ่มไม้แห้งให้ลุก ดั่งไฟทำให้น้ำเดือด ขอเสด็จลงมาเพื่อให้พระนามของพระองค์เป็นที่รู้จักแก่ปรปักษ์ของพระองค์ เพื่อประชาชาติทั้งหลายจะสั่นสะท้านต่อพระพักตร์ของพระองค์!

2เมื่อพระองค์ทรงกระทำกิจอันน่าเกรงขามที่ข้าพระองค์ทั้งหลายไม่คาดคิด พระองค์ได้เสด็จลงมา และภูเขาทั้งหลายก็สั่นสะเทือนต่อพระพักตร์ของพระองค์

3ตั้งแต่โบราณกาล ไม่มีผู้ใดเคยได้ยิน ไม่มีหูใดเคยรับฟัง ไม่มีตาใดเคยเห็นพระเจ้าองค์อื่นนอกจากพระองค์ ผู้ทรงกระทำกิจเพื่อผู้ที่รอคอยพระองค์

4พระองค์เสด็จมาพบผู้ที่ยินดีกระทำความชอบธรรม ผู้ที่ระลึกถึงพระองค์ในวิถีทางของพระองค์ ดูเถิด พระองค์ทรงพระพิโรธเพราะข้าพระองค์ทั้งหลายทำบาป — ข้าพระองค์อยู่ในบาปเหล่านั้นมานาน แล้วข้าพระองค์จะรอดได้หรือ?

5ข้าพระองค์ทุกคนกลายเป็นเหมือนคนมีมลทิน และความชอบธรรมทั้งสิ้นของข้าพระองค์เป็นเหมือนเสื้อผ้าโสโครก ข้าพระองค์ทุกคนเหี่ยวแห้งไปเหมือนใบไม้ และความผิดบาปของข้าพระองค์ทั้งหลายก็พัดพาข้าพระองค์ไปเหมือนลม

6ไม่มีผู้ใดร้องเรียกพระนามของพระองค์ ไม่มีผู้ใดปลุกตัวเองขึ้นเพื่อยึดพระองค์ไว้ เพราะพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์จากข้าพระองค์ทั้งหลาย และมอบข้าพระองค์ไว้ในมือแห่งความผิดบาปของข้าพระองค์เอง

7แต่บัดนี้ ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า พระองค์ทรงเป็นพระบิดาของข้าพระองค์ทั้งหลาย ข้าพระองค์เป็นดินเหนียว และพระองค์ทรงเป็นช่างปั้น ข้าพระองค์ทุกคนเป็นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์

8ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า ขออย่าทรงพระพิโรธเกินขนาด ขออย่าทรงจดจำความผิดบาปไว้เป็นนิตย์ ขอโปรดทอดพระเนตรเถิด ข้าพระองค์ทุกคนเป็นประชากรของพระองค์

9เมืองบริสุทธิ์ทั้งหลายของพระองค์กลายเป็นถิ่นทุรกันดาร ศิโยนกลายเป็นถิ่นทุรกันดาร เยรูซาเล็มกลายเป็นที่ร้างเปล่า

10พระนิเวศอันบริสุทธิ์และงามรุ่งโรจน์ของข้าพระองค์ทั้งหลาย ที่ซึ่งบรรพบุรุษเคยสรรเสริญพระองค์ ถูกไฟเผาเสียแล้ว และทุกสิ่งอันเป็นที่รักของข้าพระองค์ก็กลายเป็นซากปรักหักพัง

11ข้าแต่องค์พระผู้เป็นเจ้า เมื่อเห็นสิ่งเหล่านี้แล้ว พระองค์จะยังทรงยับยั้งพระองค์อยู่อีกหรือ? พระองค์จะทรงนิ่งเงียบ และให้ข้าพระองค์ทั้งหลายทนทุกข์เกินขนาดอยู่อีกหรือ?

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.