บทที่ 66
1องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ “ฟ้าสวรรค์เป็นบัลลังก์ของเรา และแผ่นดินโลกเป็นที่รองเท้าของเรา นิเวศเช่นไรเล่าที่เจ้าทั้งหลายจะสร้างให้เรา? หรือที่ใดเล่าจะเป็นที่พำนักของเรา?
2มือของเราได้สร้างสิ่งทั้งปวงเหล่านี้ สิ่งทั้งปวงเหล่านี้จึงเกิดขึ้นมา” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ “แต่ผู้นี้ต่างหากที่เราจะมองดู คือผู้ที่ถ่อมและสำนึกผิดในวิญญาณ และตัวสั่นเพราะถ้อยคำของเรา
3ผู้ฆ่าโคถวายก็เหมือนผู้ฆ่าคน ผู้ถวายลูกแกะก็เหมือนผู้หักคอสุนัข ผู้ถวายธัญบูชาก็เหมือนผู้ถวายเลือดหมู ผู้เผากำยานเป็นที่ระลึกก็เหมือนผู้อวยพรรูปเคารพ พวกเขาได้เลือกทางทั้งหลายของตนเอง และจิตใจของพวกเขาปีติยินดีในสิ่งน่าสะอิดสะเอียนของตน
4เราก็จะเลือกการลงโทษอันสาหัสแก่พวกเขาเช่นกัน และนำสิ่งที่พวกเขากลัวมาเหนือพวกเขา เพราะเมื่อเราเรียก ไม่มีผู้ใดตอบ เมื่อเราพูด ไม่มีผู้ใดฟัง พวกเขาทำสิ่งที่ชั่วร้ายในสายตาของเรา และเลือกสิ่งที่เราไม่พอใจ”
5จงฟังพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าเถิด เจ้าทั้งหลายผู้ตัวสั่นเพราะพระวจนะของพระองค์ “พี่น้องของเจ้าที่เกลียดชังเจ้า และขับไล่เจ้าออกไปเพราะนามของเรา ได้กล่าวว่า ‘ขอให้องค์พระผู้เป็นเจ้าได้รับเกียรติเถิด เพื่อเราจะได้เห็นความยินดีของพวกเจ้า!’ แต่พวกเขาเองต่างหากที่จะต้องอับอาย
6ฟังสิ! เสียงกึกก้องดังมาจากนคร! เสียงดังมาจากพระวิหาร! คือพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้า ผู้ทรงตอบแทนศัตรูของพระองค์อย่างสาสม!
7“ก่อนจะเจ็บครรภ์ นางก็คลอดแล้ว ก่อนความเจ็บปวดจะมาถึงนาง นางก็ให้กำเนิดบุตรชายแล้ว
8ใครเคยได้ยินสิ่งเช่นนี้บ้าง? ใครเคยเห็นสิ่งเหล่านี้บ้าง? แผ่นดินจะถือกำเนิดในวันเดียวได้หรือ? ประชาชาติจะถูกคลอดออกมาในคราวเดียวได้หรือ? แต่ศิโยนพอเจ็บครรภ์ ก็คลอดลูกทั้งหลายของเธอออกมาแล้ว
9องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “เราจะนำมาถึงกำหนดคลอดแล้วไม่ให้คลอดหรือ?” พระเจ้าของเจ้าตรัสว่า “เราเองผู้ให้กำเนิด จะปิดครรภ์เสียหรือ?”
10จงยินดีกับเยรูซาเล็มและเปรมปรีดิ์ในเธอเถิด เจ้าทุกคนที่รักเธอ จงชื่นชมยินดีอย่างยิ่งกับเธอเถิด เจ้าทุกคนที่ไว้ทุกข์เพื่อเธอ
11เพื่อเจ้าจะได้ดูดและอิ่มใจจากอกแห่งการปลอบโยนของเธอ เพื่อเจ้าจะได้ดื่มอย่างลึกซึ้ง และปีติยินดีในความอุดมแห่งศักดิ์ศรีของเธอ”
12เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ “ดูเถิด เราจะให้สันติสุขไหลไปยังเธอเหมือนแม่น้ำ และให้ศักดิ์ศรีของประชาชาติไหลมาเหมือนลำธารที่ท่วมฝั่ง เจ้าจะได้ดูดนม จะถูกอุ้มไว้ที่สะโพก และถูกเย้าเล่นบนตัก
13เหมือนมารดาปลอบโยนบุตรของตนฉันใด เราก็จะปลอบโยนเจ้าฉันนั้น และเจ้าจะได้รับการปลอบโยนในเยรูซาเล็ม”
14เมื่อเจ้าเห็นสิ่งนี้ ใจของเจ้าจะเปรมปรีดิ์ และกระดูกของเจ้าจะแตกหน่อเหมือนหญ้าอ่อน แล้วพระหัตถ์ขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะเป็นที่ประจักษ์แก่ผู้รับใช้ทั้งหลายของพระองค์ แต่ความกริ้วของพระองค์จะประจักษ์แก่ศัตรูของพระองค์
15เพราะดูเถิด องค์พระผู้เป็นเจ้าจะเสด็จมาด้วยไฟ และราชรถของพระองค์เหมือนพายุหมุน เพื่อระบายความกริ้วของพระองค์ด้วยความเกรี้ยวกราด และการขนาบของพระองค์ด้วยเปลวเพลิง
16เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงพิพากษามนุษย์ทั้งปวงด้วยไฟและด้วยดาบของพระองค์ และคนที่ถูกองค์พระผู้เป็นเจ้าประหารจะมีมากมาย
17องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ “ผู้ที่ชำระตนและทำตนให้บริสุทธิ์เพื่อเข้าไปในสวนทั้งหลาย ติดตามคนกลางผู้นำพิธี กินเนื้อหมู สัตว์เลื้อยคลานที่น่ารังเกียจ และหนู — พวกเขาจะถึงจุดจบด้วยกันทั้งหมด
18“ส่วนเรา เรารู้การกระทำและความคิดทั้งหลายของพวกเขา และเรากำลังมาเพื่อรวบรวมประชาชาติทั้งปวงและทุกภาษา พวกเขาจะมาและเห็นศักดิ์ศรีของเรา
19เราจะตั้งหมายสำคัญท่ามกลางพวกเขา และเราจะส่งผู้รอดชีวิตบางคนจากพวกเขาไปยังประชาชาติทั้งหลาย ไปยังทารชิช ปูล และลูดผู้โก่งคันธนู ไปยังทูบัลและยาวาน ไปยังหมู่เกาะไกลโพ้นที่ยังไม่เคยได้ยินกิตติศัพท์ของเรา หรือเห็นศักดิ์ศรีของเรา และพวกเขาจะประกาศศักดิ์ศรีของเราท่ามกลางประชาชาติทั้งหลาย
20และพวกเขาจะนำพี่น้องทั้งหมดของเจ้าจากประชาชาติทั้งปวงมาเป็นเครื่องถวายแด่องค์พระผู้เป็นเจ้า มาบนหลังม้า บนรถรบ บนเกวียน บนหลังล่อ และบนอูฐเร็ว มายังภูเขาบริสุทธิ์ของเรา คือเยรูซาเล็ม” องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัส “เหมือนคนอิสราเอลนำธัญบูชาในภาชนะสะอาดมายังพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า
21องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “และเราจะเลือกบางคนจากพวกเขาให้เป็นปุโรหิตและคนเลวีด้วย”
22องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ “เพราะฟ้าสวรรค์ใหม่และแผ่นดินโลกใหม่ที่เราจะสร้างนั้นจะยั่งยืนอยู่ต่อหน้าเราฉันใด เชื้อสายของเจ้าและชื่อของเจ้าก็จะยั่งยืนอยู่ฉันนั้น
23องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสว่า “และจะเป็นไปดังนี้ ทุกวันขึ้นหนึ่งค่ำและทุกวันสะบาโต มนุษย์ทั้งปวงจะมานมัสการต่อหน้าเรา”
24“และพวกเขาจะออกไปมองดูซากศพของบรรดาคนที่กบฏต่อเรา เพราะหนอนของพวกเขาจะไม่รู้ตาย และไฟของพวกเขาก็ไม่รู้ดับ และพวกเขาจะเป็นที่น่าสะอิดสะเอียนแก่มนุษย์ทั้งปวง”
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.