บทที่ 4Chapter 4
คำเตือนเรื่องความเย่อหยิ่งA Warning against Pride
1การวิวาทและการทะเลาะในหมู่พวกท่านมาจากที่ใด มิใช่มาจากความใคร่ของท่าน ที่ทำสงครามอยู่ในอวัยวะของท่านเองหรือ 2ท่านปรารถนาแต่ไม่ได้ ท่านฆ่าและริษยา แต่ไม่อาจได้ในสิ่งที่ต้องการ ท่านทะเลาะและวิวาท ท่านไม่ได้เพราะท่านไม่ได้ทูลขอ 3ท่านทูลขอแต่ไม่ได้รับ เพราะท่านทูลขอด้วยเจตนาที่ผิด เพื่อจะใช้ตามความใคร่ของท่านเอง
4ท่านทั้งหลายผู้นอกใจพระเจ้าเอ๋ย ท่านไม่รู้หรือว่า การเป็นมิตรกับโลกย่อมเป็นการเป็นศัตรูกับพระเจ้า เพราะฉะนั้น ผู้ใดเลือกที่จะเป็นมิตรของโลก ผู้นั้นก็ตั้งตนเป็นศัตรูของพระเจ้า 5หรือท่านคิดว่าพระคัมภีร์กล่าวอย่างเปล่าประโยชน์หรือว่า “วิญญาณที่พระองค์ทรงให้สถิตในเราโหยหาด้วยความหึงหวง”
การเข้าใกล้พระเจ้าDrawing Near to God
7เพราะฉะนั้น จงยอมจำนนต่อพระเจ้า แต่จงต่อสู้มาร แล้วมันจะหนีไปจากท่าน 8จงเข้าใกล้พระเจ้า และพระองค์จะเสด็จเข้าใกล้ท่าน คนบาปทั้งหลาย จงล้างมือของท่านให้สะอาด และผู้มีใจสองใจทั้งหลาย จงชำระใจของท่านให้บริสุทธิ์ 9จงทุกข์ใจ จงเศร้าโศก และจงร้องไห้ จงให้เสียงหัวเราะของท่านกลายเป็นความเศร้าโศก และความยินดีของท่านกลายเป็นความหดหู่ 10จงถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะทรงยกท่านขึ้น
11พี่น้องทั้งหลาย อย่าพูดใส่ร้ายซึ่งกันและกัน ผู้ที่พูดใส่ร้ายพี่น้องของตน หรือพิพากษาพี่น้องของตน ก็พูดใส่ร้ายธรรมบัญญัติและพิพากษาธรรมบัญญัติ ถ้าท่านพิพากษาธรรมบัญญัติ ท่านก็ไม่ใช่ผู้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แต่เป็นผู้พิพากษา 12มีผู้บัญญัติธรรมบัญญัติและผู้พิพากษาเพียงองค์เดียว คือผู้ที่ทรงสามารถช่วยให้รอดและทำลายได้ แต่ท่านเป็นผู้ใดเล่า ที่จะพิพากษาเพื่อนบ้าน
อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้Do Not Boast about Tomorrow
13เอาเถิด ท่านทั้งหลายผู้ที่กล่าวว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะไปที่เมืองนั้นเมืองนี้ และอยู่ที่นั่นสักปีหนึ่ง ทำการค้าขายและหากำไร” 14ท่านทั้งหลายไม่รู้แม้แต่ว่าจะเกิดอะไรในวันพรุ่งนี้ ชีวิตของท่านเป็นเช่นไร ท่านเป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่ แล้วก็เลือนหายไป
15แทนที่จะกล่าวเช่นนั้น ท่านควรกล่าวว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระประสงค์ พวกเราจะมีชีวิตและทำสิ่งนั้นสิ่งนี้” 16แต่บัดนี้ท่านอวดในความหยิ่งทะนงของท่าน การอวดเช่นนี้ทุกอย่างเป็นความชั่ว 17เพราะฉะนั้น ผู้ใดที่รู้จักสิ่งดีที่ควรทำ แต่ไม่ทำ ผู้นั้นก็มีบาป
คำเตือนเรื่องความเย่อหยิ่งA Warning against Pride
1การวิวาทและการทะเลาะในหมู่พวกท่านมาจากที่ใด มิใช่มาจากความใคร่ของท่าน ที่ทำสงครามอยู่ในอวัยวะของท่านเองหรือ
2ท่านปรารถนาแต่ไม่ได้ ท่านฆ่าและริษยา แต่ไม่อาจได้ในสิ่งที่ต้องการ ท่านทะเลาะและวิวาท ท่านไม่ได้เพราะท่านไม่ได้ทูลขอ
3ท่านทูลขอแต่ไม่ได้รับ เพราะท่านทูลขอด้วยเจตนาที่ผิด เพื่อจะใช้ตามความใคร่ของท่านเอง
4ท่านทั้งหลายผู้นอกใจพระเจ้าเอ๋ย ท่านไม่รู้หรือว่า การเป็นมิตรกับโลกย่อมเป็นการเป็นศัตรูกับพระเจ้า เพราะฉะนั้น ผู้ใดเลือกที่จะเป็นมิตรของโลก ผู้นั้นก็ตั้งตนเป็นศัตรูของพระเจ้า
5หรือท่านคิดว่าพระคัมภีร์กล่าวอย่างเปล่าประโยชน์หรือว่า “วิญญาณที่พระองค์ทรงให้สถิตในเราโหยหาด้วยความหึงหวง”
6แต่พระองค์ทรงประทานพระคุณยิ่งกว่านั้น เหตุฉะนั้นพระคัมภีร์จึงกล่าวว่า “พระเจ้าทรงต่อต้านคนเย่อหยิ่ง แต่ทรงประทานพระคุณแก่คนถ่อมใจ”
การเข้าใกล้พระเจ้าDrawing Near to God
7เพราะฉะนั้น จงยอมจำนนต่อพระเจ้า แต่จงต่อสู้มาร แล้วมันจะหนีไปจากท่าน
8จงเข้าใกล้พระเจ้า และพระองค์จะเสด็จเข้าใกล้ท่าน คนบาปทั้งหลาย จงล้างมือของท่านให้สะอาด และผู้มีใจสองใจทั้งหลาย จงชำระใจของท่านให้บริสุทธิ์
9จงทุกข์ใจ จงเศร้าโศก และจงร้องไห้ จงให้เสียงหัวเราะของท่านกลายเป็นความเศร้าโศก และความยินดีของท่านกลายเป็นความหดหู่
10จงถ่อมตนเฉพาะพระพักตร์ขององค์พระผู้เป็นเจ้า และพระองค์จะทรงยกท่านขึ้น
11พี่น้องทั้งหลาย อย่าพูดใส่ร้ายซึ่งกันและกัน ผู้ที่พูดใส่ร้ายพี่น้องของตน หรือพิพากษาพี่น้องของตน ก็พูดใส่ร้ายธรรมบัญญัติและพิพากษาธรรมบัญญัติ ถ้าท่านพิพากษาธรรมบัญญัติ ท่านก็ไม่ใช่ผู้ปฏิบัติตามธรรมบัญญัติ แต่เป็นผู้พิพากษา
12มีผู้บัญญัติธรรมบัญญัติและผู้พิพากษาเพียงองค์เดียว คือผู้ที่ทรงสามารถช่วยให้รอดและทำลายได้ แต่ท่านเป็นผู้ใดเล่า ที่จะพิพากษาเพื่อนบ้าน
อย่าโอ้อวดเรื่องวันพรุ่งนี้Do Not Boast about Tomorrow
13เอาเถิด ท่านทั้งหลายผู้ที่กล่าวว่า “วันนี้หรือพรุ่งนี้เราจะไปที่เมืองนั้นเมืองนี้ และอยู่ที่นั่นสักปีหนึ่ง ทำการค้าขายและหากำไร”
14ท่านทั้งหลายไม่รู้แม้แต่ว่าจะเกิดอะไรในวันพรุ่งนี้ ชีวิตของท่านเป็นเช่นไร ท่านเป็นเหมือนหมอกที่ปรากฏอยู่ชั่วครู่ แล้วก็เลือนหายไป
15แทนที่จะกล่าวเช่นนั้น ท่านควรกล่าวว่า “ถ้าองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงพระประสงค์ พวกเราจะมีชีวิตและทำสิ่งนั้นสิ่งนี้”
16แต่บัดนี้ท่านอวดในความหยิ่งทะนงของท่าน การอวดเช่นนี้ทุกอย่างเป็นความชั่ว
17เพราะฉะนั้น ผู้ใดที่รู้จักสิ่งดีที่ควรทำ แต่ไม่ทำ ผู้นั้นก็มีบาป
หมายเหตุบริบทเป็นคำอธิบายเชิงบรรณาธิการ ไม่ใช่ส่วนหนึ่งของเนื้อความพระคัมภีร์Context notes are editorial commentary — not part of the biblical text.