บทที่ 26

1ในต้นรัชกาลของเยโฮยาคิมบุตรของโยสิยาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ พระวจนะนี้ได้มาจากองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า

2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า จงยืนที่ลานพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า และกล่าวแก่ชาวเมืองทั้งสิ้นของยูดาห์ที่มานมัสการในพระนิเวศ ถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราบัญชาเจ้าให้กล่าวแก่พวกเขา อย่าตัดออกแม้แต่คำเดียว

3บางทีพวกเขาจะฟังและหันกลับ แต่ละคนจากทางชั่วของตน เพื่อเราจะได้เปลี่ยนพระทัยจากภัยพิบัติที่เราคิดจะทำแก่พวกเขา เพราะความชั่วแห่งการกระทำของพวกเขา

4เจ้าจงกล่าวแก่พวกเขาว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ถ้าเจ้าทั้งหลายไม่ฟังเรา ไม่ดำเนินตามธรรมบัญญัติของเราซึ่งเราได้ตั้งไว้ต่อหน้าเจ้า

5และไม่ฟังถ้อยคำของบรรดาผู้รับใช้ของเรา คือผู้เผยพระวจนะ ที่เราได้ส่งมาหาเจ้าครั้งแล้วครั้งเล่า แม้เจ้าก็ไม่ได้ฟัง

6เราก็จะทำให้พระนิเวศนี้เป็นเหมือนชิโลห์ และจะทำให้เมืองนี้เป็นที่สาปแช่งแก่ประชาชาติทั้งสิ้นของแผ่นดินโลก

7บรรดาปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งปวง ได้ยินเยเรมีย์กล่าวถ้อยคำเหล่านี้ในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า

8และเมื่อเยเรมีย์กล่าวทุกสิ่งที่องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาให้กล่าวแก่ประชาชนทั้งปวงจบลงแล้ว บรรดาปุโรหิต ผู้เผยพระวจนะ และประชาชนทั้งปวงก็จับเขาไว้ ร้องว่า เจ้าจะต้องตายแน่

9ทำไมเจ้าจึงเผยพระวจนะในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าว่า พระนิเวศนี้จะเป็นเหมือนชิโลห์ และเมืองนี้จะถูกทิ้งร้างไม่มีผู้อาศัย? และประชาชนทั้งปวงก็มาออที่เยเรมีย์ในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า

10เมื่อบรรดาขุนนางของยูดาห์ได้ยินเรื่องเหล่านี้ พวกเขาก็ขึ้นจากพระราชวังมายังพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า และนั่งที่ทางเข้าประตูใหม่แห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า

11แล้วบรรดาปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะกล่าวแก่ขุนนางและประชาชนทั้งปวงว่า ชายผู้นี้สมควรตาย เพราะเขาได้เผยพระวจนะกล่าวโทษเมืองนี้ ดังที่เจ้าทั้งหลายได้ยินกับหูแล้ว

12แต่เยเรมีย์กล่าวแก่บรรดาขุนนางและประชาชนทั้งปวงว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้ข้าพเจ้ามาเผยพระวจนะกล่าวโทษพระนิเวศนี้และเมืองนี้ ตามถ้อยคำทั้งสิ้นที่เจ้าทั้งหลายได้ยินแล้ว

13เพราะฉะนั้นบัดนี้ จงแก้ไขทางและการกระทำของเจ้าทั้งหลายให้ดีขึ้น และจงเชื่อฟังพระสุรเสียงขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเจ้า เพื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าจะทรงเปลี่ยนพระทัยจากภัยพิบัติที่พระองค์ตรัสไว้ว่าจะทำแก่พวกเจ้า

14ส่วนข้าพเจ้า ดูเถิด ข้าพเจ้าอยู่ในมือของเจ้าทั้งหลายแล้ว จงทำกับข้าพเจ้าตามที่เห็นว่าดีและถูกต้องเถิด

15แต่จงรู้แน่เถิดว่า ถ้าเจ้าทั้งหลายประหารข้าพเจ้า เจ้าจะนำโลหิตของผู้บริสุทธิ์มาตกแก่ตัวเจ้าเอง แก่เมืองนี้ และแก่ชาวเมือง เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงใช้ข้าพเจ้ามากล่าวถ้อยคำทั้งสิ้นนี้ให้เจ้าฟังจริง ๆ

16แล้วบรรดาขุนนางและประชาชนทั้งปวงกล่าวแก่ปุโรหิตและผู้เผยพระวจนะว่า ชายผู้นี้ไม่สมควรตาย เพราะเขาได้กล่าวแก่เราในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของเรา

17บางคนในพวกผู้อาวุโสของแผ่นดินก็ลุกขึ้นกล่าวแก่ที่ประชุมของประชาชนทั้งปวงว่า

18มีคาห์ชาวโมเรเชทได้เผยพระวจนะในสมัยของเฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ และกล่าวแก่ประชาชนทั้งสิ้นของยูดาห์ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้ว่า ศิโยนจะถูกไถเหมือนนา เยรูซาเล็มจะกลายเป็นกองสิ่งปรักหักพัง และภูเขาแห่งพระนิเวศจะเป็นที่สูงซึ่งมีป่าปกคลุม

19เฮเซคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์และคนยูดาห์ทั้งปวงได้ประหารเขาหรือ? เฮเซคียาห์มิได้ทรงยำเกรงองค์พระผู้เป็นเจ้าและทรงวิงวอนขอความโปรดปรานจากพระองค์หรือ? และองค์พระผู้เป็นเจ้าก็ทรงเปลี่ยนพระทัยจากภัยพิบัติที่พระองค์ตรัสไว้ว่าจะทำแก่พวกเขามิใช่หรือ? แต่เรากำลังจะนำภัยร้ายใหญ่หลวงมาสู่ตัวเราเอง

20ยังมีอีกคนหนึ่งที่เผยพระวจนะในพระนามขององค์พระผู้เป็นเจ้า คืออุรียาห์บุตรของเชไมยาห์ จากเมืองคีริยาทเยอาริม เขาได้เผยพระวจนะกล่าวโทษเมืองนี้และแผ่นดินนี้ ตามถ้อยคำทั้งสิ้นของเยเรมีย์

21เมื่อกษัตริย์เยโฮยาคิม พร้อมกับนักรบและขุนนางทั้งปวง ได้ยินถ้อยคำของเขา กษัตริย์ก็หาทางจะประหารเขา แต่เมื่ออุรียาห์ได้ยินเรื่องนั้น เขาก็กลัวและหนีไปยังอียิปต์

22แล้วกษัตริย์เยโฮยาคิมก็ส่งคนไปยังอียิปต์ คือเอลนาธันบุตรของอัคโบร์ พร้อมกับคนอื่น ๆ ไปยังอียิปต์

23พวกเขานำอุรียาห์ออกจากอียิปต์มาถวายกษัตริย์เยโฮยาคิม ผู้ให้ประหารเขาด้วยดาบ และโยนศพของเขาลงในหลุมศพของสามัญชน

24แต่อาหิคัมบุตรของชาฟานได้ให้การสนับสนุนเยเรมีย์ เขาจึงไม่ถูกมอบไว้ในมือของประชาชนให้ประหารเสีย

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.