บทที่ 27
1ในต้นรัชกาลของเศเดคียาห์บุตรของโยสิยาห์ กษัตริย์แห่งยูดาห์ พระวจนะนี้ได้มาถึงเยเรมีย์จากองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า
2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสแก่ข้าพเจ้าดังนี้ว่า จงทำแอกด้วยสายหนังและไม้คานสำหรับตัวเจ้า แล้วสวมไว้ที่คอของเจ้า
3และจงส่งสารไปยังกษัตริย์แห่งเอโดม กษัตริย์แห่งโมอับ กษัตริย์ของคนอัมโมน กษัตริย์แห่งไทระ และกษัตริย์แห่งไซดอน โดยมือของบรรดาทูตที่มายังเยรูซาเล็มเข้าเฝ้าเศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์
4และจงสั่งพวกเขาให้นำสารไปทูลเจ้านายของตนว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ จงกล่าวแก่เจ้านายของเจ้าทั้งหลายว่า
5เราได้สร้างแผ่นดินโลก ทั้งมนุษย์และสัตว์ที่อยู่บนพื้นแผ่นดิน ด้วยฤทธานุภาพอันยิ่งใหญ่และแขนที่เหยียดออกของเรา และเราจะมอบแผ่นดินนั้นให้แก่ผู้ที่เราเห็นชอบ
6บัดนี้ เราได้มอบแผ่นดินทั้งสิ้นเหล่านี้ไว้ในมือของเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน ผู้รับใช้ของเรา และเราได้มอบแม้แต่สัตว์ป่าให้รับใช้เขาด้วย
7บรรดาประชาชาติจะรับใช้เขา ทั้งบุตรและหลานของเขา จนกว่าจะถึงเวลาของแผ่นดินเขาเอง แล้วประชาชาติมากมายและกษัตริย์ผู้ยิ่งใหญ่จะทำให้เขาเป็นทาสบ้าง
8ส่วนชนชาติหรืออาณาจักรใดที่ไม่ยอมรับใช้เนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลน และไม่ยอมเอาคอของตนสวมแอกของกษัตริย์บาบิโลน เราจะลงโทษชนชาตินั้นด้วยดาบ การกันดารอาหาร และโรคระบาด องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ จนกว่าเราจะทำลายพวกเขาให้สิ้นด้วยมือของเขา
9ส่วนเจ้าทั้งหลาย อย่าฟังบรรดาผู้เผยพระวจนะ หมอดู ผู้ทำนายฝัน นักดูฤกษ์ และนักวิทยาคมของเจ้า ที่กล่าวแก่เจ้าว่า เจ้าจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน
10เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่เจ้า ซึ่งจะทำให้เจ้าต้องถูกพรากไปไกลจากแผ่นดินของเจ้า เราจะขับไล่เจ้าออกไป และเจ้าจะพินาศ
11แต่ชนชาติที่ยอมเอาคอของตนสวมแอกของกษัตริย์บาบิโลนและรับใช้เขา เราจะปล่อยให้อยู่ในแผ่นดินของตน องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ ให้ทำมาหากินและอาศัยอยู่ในนั้น
12และข้าพเจ้าได้กล่าวแก่เศเดคียาห์กษัตริย์แห่งยูดาห์ตามถ้อยคำทั้งสิ้นนี้ว่า จงเอาคอของท่านทั้งหลายสวมแอกของกษัตริย์บาบิโลน จงรับใช้เขาและประชาชนของเขา แล้วท่านจะมีชีวิตอยู่
13เหตุใดท่านและประชาชนของท่านจะต้องตายด้วยดาบ การกันดารอาหาร และโรคระบาด ดังที่องค์พระผู้เป็นเจ้าได้ตรัสไว้เกี่ยวกับชนชาติที่ไม่ยอมรับใช้กษัตริย์บาบิโลน?
14อย่าฟังถ้อยคำของบรรดาผู้เผยพระวจนะที่กล่าวแก่ท่านว่า ท่านจะไม่ต้องรับใช้กษัตริย์บาบิโลน เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่ท่าน
15เพราะเราไม่ได้ใช้พวกเขา องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ พวกเขาเผยพระวจนะเท็จในนามของเรา เพื่อเราจะขับไล่ท่านออกไป และท่านจะพินาศ ทั้งตัวท่านและบรรดาผู้เผยพระวจนะที่เผยพระวจนะแก่ท่าน
16และข้าพเจ้าได้กล่าวแก่บรรดาปุโรหิตและประชาชนทั้งปวงนี้ว่า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า อย่าฟังถ้อยคำของบรรดาผู้เผยพระวจนะของเจ้า ที่เผยพระวจนะแก่เจ้าว่า ดูเถิด บัดนี้เครื่องใช้แห่งพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะถูกนำกลับมาจากบาบิโลนในไม่ช้า เพราะพวกเขาเผยพระวจนะเท็จแก่เจ้า
17อย่าฟังพวกเขา จงรับใช้กษัตริย์บาบิโลนและมีชีวิตอยู่เถิด เหตุใดเมืองนี้จะต้องกลายเป็นที่ปรักหักพัง?
18แต่ถ้าพวกเขาเป็นผู้เผยพระวจนะจริง และพระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าอยู่กับพวกเขาจริง ก็ให้พวกเขาทูลวิงวอนต่อองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธา เพื่อเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า ในพระราชวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ และในเยรูซาเล็ม จะไม่ถูกนำไปยังบาบิโลน
19เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสดังนี้เกี่ยวกับเสาทองสัมฤทธิ์ ขันสาคร แท่นรอง และเครื่องใช้อื่น ๆ ที่เหลืออยู่ในเมืองนี้
20ซึ่งเนบูคัดเนสซาร์กษัตริย์บาบิโลนไม่ได้นำไป เมื่อเขากวาดต้อนเยโคนิยาห์บุตรของเยโฮยาคิม กษัตริย์แห่งยูดาห์ ไปเป็นเชลยจากเยรูซาเล็มสู่บาบิโลน พร้อมกับบรรดาขุนนางของยูดาห์และเยรูซาเล็ม
21เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้เกี่ยวกับเครื่องใช้ที่เหลืออยู่ในพระนิเวศขององค์พระผู้เป็นเจ้า ในพระราชวังของกษัตริย์แห่งยูดาห์ และในเยรูซาเล็มว่า
22เครื่องใช้เหล่านั้นจะถูกนำไปยังบาบิโลน และจะอยู่ที่นั่นจนถึงวันที่เราจะมาดูแลพวกมัน องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ แล้วเราจะนำพวกมันกลับคืนมายังที่นี้
บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.