เยเรมีย์ 30 · Eremos Thai Bible

1พระวจนะที่มาถึงเยเรมีย์จากองค์พระผู้เป็นเจ้าว่า 2องค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าแห่งอิสราเอลตรัสดังนี้ว่า จงเขียนถ้อยคำทั้งสิ้นที่เราได้กล่าวแก่เจ้าลงในหนังสือ 3เพราะดูเถิด วันเวลาจะมาถึง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ เมื่อเราจะนำอิสราเอลและยูดาห์ประชากรของเรากลับจากการเป็นเชลย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ และเราจะนำพวกเขากลับมายังแผ่นดินที่เราได้ให้แก่บรรพบุรุษของพวกเขา และพวกเขาจะได้ครอบครองแผ่นดินนั้น 4ต่อไปนี้เป็นถ้อยคำที่องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสเกี่ยวกับอิสราเอลและยูดาห์ 5เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า เราได้ยินเสียงตื่นตระหนก เป็นเสียงแห่งความหวาดกลัว ไม่ใช่สันติสุข 6จงถามและดูเถิดว่า ผู้ชายคลอดบุตรได้หรือ? เหตุใดเราจึงเห็นชายทุกคนเอามือกุมท้องดุจหญิงที่กำลังคลอดบุตร และทุกใบหน้าก็ซีดเซียวไป? 7อนิจจา วันนั้นจะยิ่งใหญ่ ไม่มีวันใดเหมือน เป็นเวลาทุกข์ลำบากของยาโคบ แต่เขาจะได้รับการช่วยกู้ให้พ้นจากมันได้ 8ในวันนั้น องค์พระผู้เป็นเจ้าจอมโยธาตรัสไว้ดังนี้ เราจะหักแอกออกจากคอของเจ้า และจะปลดเครื่องพันธนาการของเจ้าออก คนต่างด้าวจะไม่กดขี่พวกเขาให้เป็นทาสอีกต่อไป 9แต่พวกเขาจะปรนนิบัติองค์พระผู้เป็นเจ้าพระเจ้าของพวกเขา และดาวิดกษัตริย์ของพวกเขา ผู้ที่เราจะตั้งขึ้นให้แก่พวกเขา 10ส่วนเจ้า ยาโคบผู้รับใช้ของเรา อย่ากลัวเลย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ อิสราเอลเอ๋ย อย่าท้อแท้ เพราะดูเถิด เราจะช่วยกู้เจ้าจากแดนไกล และช่วยเชื้อสายของเจ้าจากแผ่นดินที่เขาเป็นเชลย ยาโคบจะกลับมาและจะสงบสุขและปลอดภัย ไม่มีใครทำให้เขากลัว 11เพราะเราอยู่กับเจ้าเพื่อช่วยกู้เจ้า องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ แม้เราจะทำลายบรรดาประชาชาติที่เราทำให้เจ้ากระจัดกระจายไปอยู่นั้นให้สิ้นไป แต่เราจะไม่ทำลายเจ้าให้สิ้น ถึงกระนั้นเราจะตีสอนเจ้าด้วยความยุติธรรม และจะไม่ปล่อยให้เจ้าพ้นโทษไปทีเดียว 12เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ความบอบช้ำของเจ้ารักษาไม่หาย บาดแผลของเจ้าก็สาหัส 13ไม่มีใครว่าความให้เจ้า ไม่มียารักษาบาดแผลของเจ้า ไม่มีการเยียวยาให้เจ้า 14บรรดาคนรักของเจ้าได้ลืมเจ้าเสียแล้ว พวกเขาไม่แสวงหาเจ้าอีก เพราะเราได้ตีเจ้าอย่างศัตรูตี ด้วยการตีสอนอย่างทารุณ เพราะความชั่วช้ามากมายและบาปมหันต์ของเจ้า 15เหตุใดเจ้าจึงร้องครวญครางเพราะบาดแผลของเจ้า? ความเจ็บปวดของเจ้ารักษาไม่หาย เพราะความชั่วช้ามากมายและบาปมหันต์ของเจ้า เราจึงได้ทำสิ่งเหล่านี้แก่เจ้า 16ถึงกระนั้น บรรดาผู้ที่กลืนกินเจ้าจะถูกกลืนกิน และศัตรูทั้งสิ้นของเจ้าทุกคนจะตกไปเป็นเชลย ผู้ที่ปล้นชิงเจ้าจะถูกปล้นชิง และทุกคนที่ริบเอาของเจ้าไป เราจะมอบให้เป็นของถูกริบ 17เพราะเราจะรักษาเจ้าให้กลับมีสุขภาพดี และจะรักษาบาดแผลของเจ้าให้หาย องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ เพราะพวกเขาเรียกเจ้าว่าผู้ถูกทอดทิ้ง คือศิโยนที่ไม่มีใครเหลียวแล 18องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด เราจะฟื้นฟูความรุ่งเรืองของเต็นท์ของยาโคบ และจะเมตตาที่อาศัยของเขา นครจะถูกสร้างขึ้นใหม่บนเนินซากของมัน และวังจะตั้งอยู่ในที่อันควร 19เสียงขอบพระคุณและเสียงรื่นเริงจะออกมาจากพวกเขา เราจะทวีจำนวนพวกเขาขึ้น และพวกเขาจะไม่ลดน้อยลง เราจะให้เกียรติพวกเขา และพวกเขาจะไม่ถูกดูแคลน 20ลูกหลานของเขาจะเป็นเหมือนในสมัยก่อน และชุมนุมชนของเขาจะตั้งมั่นต่อหน้าเรา และเราจะลงโทษทุกคนที่กดขี่เขา 21ผู้นำของเขาจะเป็นคนหนึ่งในพวกเขาเอง และผู้ครอบครองของเขาจะมาจากท่ามกลางพวกเขา เราจะให้เขาเข้ามาใกล้ และเขาจะเข้าเฝ้าเรา เพราะมีใครเล่ากล้าเสี่ยงเข้ามาใกล้เราด้วยตนเอง องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสไว้ดังนี้ 22และเจ้าทั้งหลายจะเป็นประชากรของเรา และเราจะเป็นพระเจ้าของเจ้า 23ดูเถิด พายุแห่งองค์พระผู้เป็นเจ้าได้พลุ่งออกไปด้วยความพิโรธ เป็นพายุหมุนที่ม้วนตัวลงเหนือศีรษะของคนชั่ว 24ความพิโรธอันแรงกล้าขององค์พระผู้เป็นเจ้าจะไม่หันกลับ จนกว่าพระองค์จะทรงกระทำให้สำเร็จและทรงทำให้ความมุ่งหมายแห่งพระทัยของพระองค์เป็นจริง ในภายภาคหน้าพวกเจ้าจะเข้าใจเรื่องนี้