บทที่ 47

1พระวจนะขององค์พระผู้เป็นเจ้าที่มาถึงเยเรมีย์ผู้เผยพระวจนะเกี่ยวกับชาวฟีลิสเตีย ก่อนที่ฟาโรห์จะโจมตีเมืองกาซา

2องค์พระผู้เป็นเจ้าตรัสดังนี้ว่า ดูเถิด น้ำกำลังขึ้นมาจากทางเหนือ และจะกลายเป็นกระแสน้ำที่ท่วมท้น มันจะท่วมแผ่นดินและทุกสิ่งในนั้น ทั้งเมืองและชาวเมือง ผู้คนจะร้องครวญคราง และทุกคนที่อาศัยอยู่ในแผ่นดินจะร่ำไห้

3เมื่อได้ยินเสียงกีบม้าศึกควบกระหึ่ม เสียงรถรบดังครืน และเสียงล้อรถอึกทึก บรรดาพ่อก็ไม่หันกลับไปช่วยลูกของตน เพราะมืออ่อนเปลี้ยไป

4เพราะวันนั้นมาถึงแล้วที่จะทำลายชาวฟีลิสเตียทั้งสิ้น ที่จะตัดผู้ช่วยที่เหลืออยู่ทุกคนของไทระและไซดอนเสีย เพราะองค์พระผู้เป็นเจ้ากำลังจะทำลายชาวฟีลิสเตีย คือชนที่เหลือจากเกาะคัฟโทร์

5การโกนศีรษะมาถึงกาซาแล้ว อัชเคโลนก็เงียบงันไป ชนที่เหลือแห่งหุบเขาของพวกเขาเอ๋ย เจ้าจะเชือดเนื้อตัวเองไว้ทุกข์ไปนานสักเท่าใด?

6อนิจจา ดาบขององค์พระผู้เป็นเจ้าเอ๋ย อีกนานเท่าใดเจ้าจึงจะหยุดพัก? จงกลับเข้าฝักของเจ้า จงหยุดและสงบนิ่งเสียเถิด

7เจ้าจะหยุดพักได้อย่างไร ในเมื่อองค์พระผู้เป็นเจ้าทรงบัญชาดาบนั้นไว้แล้ว? พระองค์ทรงกำหนดมันไว้ให้สู้กับอัชเคโลนและชายฝั่งทะเล

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.