โยบ 24 · Eremos Thai Bible

1‘เหตุใดองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์จึงไม่ทรงกำหนดเวลาแห่งการพิพากษาไว้ เหตุใดผู้ที่รู้จักพระองค์จึงไม่ได้เห็นวันแห่งการพิพากษาของพระองค์ 2ผู้คนย้ายหลักเขตแดน พวกเขาขโมยฝูงสัตว์แล้วเอาไปเลี้ยง 3พวกเขาไล่ต้อนลาของลูกกำพร้า และยึดวัวของหญิงม่ายไปเป็นของค้ำประกัน 4พวกเขาผลักคนขัดสนให้ตกถนน และบีบให้คนยากจนทั้งแผ่นดินต้องหลบซ่อน 5ดูเถิด คนยากจนต้องออกหากินดุจลาป่าในถิ่นทุรกันดาร ออกหาอาหาร แผ่นดินร้างเป็นที่หาอาหารเลี้ยงลูก ๆ ของพวกเขา 6พวกเขาเก็บเกี่ยวหญ้าในทุ่งนา และเก็บองุ่นที่ตกค้างในสวนของคนชั่ว 7พวกเขานอนเปลือยกายตลอดคืนโดยไม่มีเสื้อผ้า และไม่มีผ้าห่มคลุมกันความหนาว 8พวกเขาเปียกชุ่มด้วยฝนที่ตกจากภูเขา และกอดหินด้วยไม่มีที่กำบัง 9ทารกกำพร้าถูกฉวยไปจากอ้อมอก และลูกของคนยากจนถูกยึดไปเป็นของค้ำประกันหนี้ 10คนจนเดินไปมาอย่างเปลือยเปล่าไร้เสื้อผ้า พวกเขาแบกฟ่อนข้าวแต่ยังหิวโหย 11พวกเขาคั้นน้ำมันมะกอกอยู่ภายในกำแพงของนายทาส และย่ำองุ่นในบ่อย่ำแต่ยังกระหายน้ำ 12จากในเมือง ผู้คนคร่ำครวญ และจิตวิญญาณของผู้บาดเจ็บก็ร้องขอความช่วยเหลือ กระนั้นพระเจ้าก็ไม่ทรงเอาโทษผู้ใด 13ยังมีพวกที่กบฏต่อความสว่าง ไม่รู้จักทางของความสว่าง และไม่ยอมเดินอยู่ในวิถีของมัน 14เมื่อแสงตะวันลับไป ฆาตกรก็ลุกขึ้นมาฆ่าคนยากจนและคนขัดสน และในยามค่ำคืนเขาก็เป็นดุจขโมย 15ตาของคนล่วงประเวณีเฝ้ารอเวลาพลบค่ำ คิดว่า ‘จะไม่มีตาใดเห็นข้า’ แล้วเขาก็ปกปิดใบหน้าของตน 16ในความมืดพวกเขาขุดเจาะเข้าบ้านเรือน ในเวลากลางวันพวกเขาก็ปิดตัวเงียบ ไม่ยอมรับรู้ความสว่าง 17เพราะเช้ามืดเป็นดุจเงาแห่งความตายสำหรับพวกเขา พวกเขาคุ้นเคยกับความสยดสยองแห่งความมืดมิด 18พวกเขาเป็นดุจฟองน้ำบนผิวน้ำ ที่ดินส่วนของพวกเขาในแผ่นดินถูกสาปแช่ง จนไม่มีใครหันไปยังสวนองุ่นของพวกเขา 19ความแล้งและความร้อนกลืนหิมะที่ละลายฉันใด แดนคนตายก็คร่าคนที่ทำบาปไปฉันนั้น 20ครรภ์ที่ให้กำเนิดก็ลืมเขา หนอนกินเขาอย่างเอร็ดอร่อย เขาจะไม่ถูกจดจำอีก ความอยุติธรรมก็ถูกหักดุจต้นไม้ 21พวกเขาเอาเปรียบหญิงเป็นหมันที่ไม่มีบุตร และไม่แสดงความเมตตาต่อหญิงม่าย 22แต่พระเจ้าทรงลากผู้มีอำนาจไปด้วยฤทธิ์ของพระองค์ แม้พวกเขาจะลุกขึ้น ก็ไม่มีหลักประกันว่าจะมีชีวิตอยู่ 23พระองค์ทรงให้พวกเขารู้สึกมั่นคงและพึ่งพิงได้ แต่สายพระเนตรของพระองค์จับจ้องอยู่ที่ทางของพวกเขา 24พวกเขาถูกยกขึ้นชั่วครู่แล้วก็จากไป พวกเขาถูกทำให้ตกต่ำและถูกเก็บกวาดไปเหมือนคนอื่น ๆ และถูกตัดทิ้งดุจรวงข้าว 25หากไม่เป็นเช่นนี้ ใครเล่าจะพิสูจน์ว่าข้าโกหก และทำให้ถ้อยคำของข้าเป็นโมฆะได้’

บทที่ 24