บทที่ 34

1แล้วเอลีฮูกล่าวต่อไปว่า 2‘จงฟังคำของข้า ท่านผู้มีปัญญา จงเงี่ยหูฟังข้า ท่านผู้มีความรู้ 3เพราะหูพิสูจน์ถ้อยคำ เหมือนปากชิมรสอาหาร 4ให้เราเลือกเฟ้นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวเรา ให้เราเรียนรู้ด้วยกันว่าอะไรดี 5เพราะโยบได้กล่าวว่า ‘ข้าชอบธรรม แต่พระเจ้าทรงปฏิเสธความยุติธรรมแก่ข้า’ 6‘ข้าจะโกหกเรื่องคดีของข้าหรือ บาดแผลของข้ารักษาไม่หาย ทั้งที่ข้าไร้การล่วงละเมิด’ 7มีชายคนใดเล่าที่เหมือนโยบ ผู้ดื่มคำเยาะเย้ยดุจดื่มน้ำ 8เขาคบหากับผู้ทำความชั่ว และเดินไปกับคนอธรรม 9เพราะเขาได้กล่าวว่า ‘มนุษย์ไม่ได้ประโยชน์อันใดที่จะชื่นชมยินดีในพระเจ้า’ 10เพราะฉะนั้น ท่านผู้มีความเข้าใจ จงฟังข้า ขออย่าให้พระเจ้าทรงทำสิ่งชั่วร้าย และอย่าให้องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงกระทำอยุติธรรมเลย 11เพราะพระองค์ทรงตอบแทนมนุษย์ตามการกระทำของเขา และทรงให้เขาได้รับผลตามทางที่เขาดำเนิน 12แท้จริง พระเจ้าไม่ทรงทำชั่ว และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ไม่ทรงบิดเบือนความยุติธรรม 13ใครเล่ามอบหมายให้พระองค์ดูแลแผ่นดินโลก ใครตั้งพระองค์ให้ปกครองโลกทั้งสิ้น 14หากพระองค์ทรงตั้งพระทัยที่จะเรียกพระวิญญาณและลมปราณของพระองค์กลับคืนสู่พระองค์เอง 15สรรพเนื้อหนังก็จะตายไปด้วยกัน และมนุษย์ก็จะกลับคืนสู่ผงคลีดิน 16หากท่านมีความเข้าใจ จงฟังเรื่องนี้ จงเงี่ยหูฟังเสียงถ้อยคำของข้า 17ผู้ที่เกลียดความยุติธรรมจะปกครองได้หรือ ท่านจะกล่าวโทษพระองค์ผู้ชอบธรรมและทรงฤทธิ์หรือ 18พระองค์ผู้ตรัสแก่กษัตริย์ว่า ‘เจ้าไร้ค่า’ และตรัสแก่เหล่าเจ้านายว่า ‘เจ้าเป็นคนชั่ว’ 19พระองค์ผู้ไม่ทรงลำเอียงเข้าข้างเจ้านาย และไม่ทรงเห็นแก่คนรวยมากกว่าคนจน เพราะทุกคนล้วนเป็นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์ 20พวกเขาตายในพริบตา ในยามเที่ยงคืน ผู้คนสั่นสะท้านแล้วก็สิ้นไป และผู้มีอำนาจก็ถูกกำจัดไปโดยไม่ต้องอาศัยมือมนุษย์ 21เพราะพระเนตรของพระองค์เฝ้าดูทางของมนุษย์ และเห็นทุกย่างก้าวของเขา 22ไม่มีความมืดหรือเงาแห่งความตายที่ผู้ทำความชั่วจะซ่อนตัวได้ 23เพราะพระเจ้าไม่จำเป็นต้องตรวจสอบมนุษย์ต่อไป หรือให้เขาเข้ามารับการพิพากษา 24พระองค์ทรงทำลายผู้มีอำนาจโดยไม่ต้องสอบสวน และทรงตั้งคนอื่นขึ้นแทนที่พวกเขา 25เพราะฉะนั้น พระองค์ทรงทราบการกระทำของพวกเขา และทรงล้มพวกเขาในยามค่ำคืน พวกเขาก็ถูกบดขยี้ 26พระองค์ทรงลงโทษพวกเขาเพราะความชั่วต่อหน้าสาธารณชน 27เพราะพวกเขาหันเหไปจากพระองค์ และไม่ใส่ใจในทางทั้งสิ้นของพระองค์ 28พวกเขาทำให้เสียงร้องของคนยากจนขึ้นมาถึงพระองค์ และพระองค์ทรงสดับเสียงร้องของผู้ตกทุกข์ 29แต่เมื่อพระองค์ทรงนิ่งเงียบ ใครจะกล่าวโทษพระองค์ได้ และเมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ ใครเล่าจะเห็นพระองค์ได้ ทั้งนี้เป็นเช่นเดียวกันทั้งต่อชนชาติและต่อบุคคล 30เพื่อมิให้คนอธรรมได้ครองเมือง หรือวางกับดักดักประชาชน 31สมมุติว่ามีคนทูลต่อพระเจ้าว่า ‘ข้าพระองค์ได้รับโทษแล้ว ข้าพระองค์จะไม่ทำผิดอีก 32ขอทรงสอนข้าพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์มองไม่เห็น หากข้าพระองค์ทำผิด ข้าพระองค์จะไม่ทำอีก’ 33พระเจ้าควรตอบแทนตามเงื่อนไขของท่านหรือ ในเมื่อท่านปฏิเสธพระองค์ ท่านต้องเป็นผู้เลือก มิใช่ข้า ฉะนั้นจงบอกสิ่งที่ท่านรู้มา 34คนที่มีความเข้าใจจะกล่าวแก่ข้า และคนมีปัญญาที่ฟังข้าจะพูดว่า 35‘โยบพูดโดยปราศจากความรู้ และถ้อยคำของเขาก็ขาดความเข้าใจ’ 36ขอให้โยบถูกทดสอบจนถึงที่สุด เพราะเขาตอบเหมือนคนชั่ว 37เพราะเขาเพิ่มการกบฏเข้ากับบาปของเขา เขาปรบมือเยาะเย้ยท่ามกลางพวกเรา และพูดมากมายต่อสู้พระเจ้า’

1แล้วเอลีฮูกล่าวต่อไปว่า

2‘จงฟังคำของข้า ท่านผู้มีปัญญา จงเงี่ยหูฟังข้า ท่านผู้มีความรู้

3เพราะหูพิสูจน์ถ้อยคำ เหมือนปากชิมรสอาหาร

4ให้เราเลือกเฟ้นสิ่งที่ถูกต้องสำหรับตัวเรา ให้เราเรียนรู้ด้วยกันว่าอะไรดี

5เพราะโยบได้กล่าวว่า ‘ข้าชอบธรรม แต่พระเจ้าทรงปฏิเสธความยุติธรรมแก่ข้า’

6‘ข้าจะโกหกเรื่องคดีของข้าหรือ บาดแผลของข้ารักษาไม่หาย ทั้งที่ข้าไร้การล่วงละเมิด’

7มีชายคนใดเล่าที่เหมือนโยบ ผู้ดื่มคำเยาะเย้ยดุจดื่มน้ำ

8เขาคบหากับผู้ทำความชั่ว และเดินไปกับคนอธรรม

9เพราะเขาได้กล่าวว่า ‘มนุษย์ไม่ได้ประโยชน์อันใดที่จะชื่นชมยินดีในพระเจ้า’

10เพราะฉะนั้น ท่านผู้มีความเข้าใจ จงฟังข้า ขออย่าให้พระเจ้าทรงทำสิ่งชั่วร้าย และอย่าให้องค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ทรงกระทำอยุติธรรมเลย

11เพราะพระองค์ทรงตอบแทนมนุษย์ตามการกระทำของเขา และทรงให้เขาได้รับผลตามทางที่เขาดำเนิน

12แท้จริง พระเจ้าไม่ทรงทำชั่ว และองค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ไม่ทรงบิดเบือนความยุติธรรม

13ใครเล่ามอบหมายให้พระองค์ดูแลแผ่นดินโลก ใครตั้งพระองค์ให้ปกครองโลกทั้งสิ้น

14หากพระองค์ทรงตั้งพระทัยที่จะเรียกพระวิญญาณและลมปราณของพระองค์กลับคืนสู่พระองค์เอง

15สรรพเนื้อหนังก็จะตายไปด้วยกัน และมนุษย์ก็จะกลับคืนสู่ผงคลีดิน

16หากท่านมีความเข้าใจ จงฟังเรื่องนี้ จงเงี่ยหูฟังเสียงถ้อยคำของข้า

17ผู้ที่เกลียดความยุติธรรมจะปกครองได้หรือ ท่านจะกล่าวโทษพระองค์ผู้ชอบธรรมและทรงฤทธิ์หรือ

18พระองค์ผู้ตรัสแก่กษัตริย์ว่า ‘เจ้าไร้ค่า’ และตรัสแก่เหล่าเจ้านายว่า ‘เจ้าเป็นคนชั่ว’

19พระองค์ผู้ไม่ทรงลำเอียงเข้าข้างเจ้านาย และไม่ทรงเห็นแก่คนรวยมากกว่าคนจน เพราะทุกคนล้วนเป็นผลงานแห่งพระหัตถ์ของพระองค์

20พวกเขาตายในพริบตา ในยามเที่ยงคืน ผู้คนสั่นสะท้านแล้วก็สิ้นไป และผู้มีอำนาจก็ถูกกำจัดไปโดยไม่ต้องอาศัยมือมนุษย์

21เพราะพระเนตรของพระองค์เฝ้าดูทางของมนุษย์ และเห็นทุกย่างก้าวของเขา

22ไม่มีความมืดหรือเงาแห่งความตายที่ผู้ทำความชั่วจะซ่อนตัวได้

23เพราะพระเจ้าไม่จำเป็นต้องตรวจสอบมนุษย์ต่อไป หรือให้เขาเข้ามารับการพิพากษา

24พระองค์ทรงทำลายผู้มีอำนาจโดยไม่ต้องสอบสวน และทรงตั้งคนอื่นขึ้นแทนที่พวกเขา

25เพราะฉะนั้น พระองค์ทรงทราบการกระทำของพวกเขา และทรงล้มพวกเขาในยามค่ำคืน พวกเขาก็ถูกบดขยี้

26พระองค์ทรงลงโทษพวกเขาเพราะความชั่วต่อหน้าสาธารณชน

27เพราะพวกเขาหันเหไปจากพระองค์ และไม่ใส่ใจในทางทั้งสิ้นของพระองค์

28พวกเขาทำให้เสียงร้องของคนยากจนขึ้นมาถึงพระองค์ และพระองค์ทรงสดับเสียงร้องของผู้ตกทุกข์

29แต่เมื่อพระองค์ทรงนิ่งเงียบ ใครจะกล่าวโทษพระองค์ได้ และเมื่อพระองค์ทรงซ่อนพระพักตร์ ใครเล่าจะเห็นพระองค์ได้ ทั้งนี้เป็นเช่นเดียวกันทั้งต่อชนชาติและต่อบุคคล

30เพื่อมิให้คนอธรรมได้ครองเมือง หรือวางกับดักดักประชาชน

31สมมุติว่ามีคนทูลต่อพระเจ้าว่า ‘ข้าพระองค์ได้รับโทษแล้ว ข้าพระองค์จะไม่ทำผิดอีก

32ขอทรงสอนข้าพระองค์ในสิ่งที่ข้าพระองค์มองไม่เห็น หากข้าพระองค์ทำผิด ข้าพระองค์จะไม่ทำอีก’

33พระเจ้าควรตอบแทนตามเงื่อนไขของท่านหรือ ในเมื่อท่านปฏิเสธพระองค์ ท่านต้องเป็นผู้เลือก มิใช่ข้า ฉะนั้นจงบอกสิ่งที่ท่านรู้มา

34คนที่มีความเข้าใจจะกล่าวแก่ข้า และคนมีปัญญาที่ฟังข้าจะพูดว่า

35‘โยบพูดโดยปราศจากความรู้ และถ้อยคำของเขาก็ขาดความเข้าใจ’

36ขอให้โยบถูกทดสอบจนถึงที่สุด เพราะเขาตอบเหมือนคนชั่ว

37เพราะเขาเพิ่มการกบฏเข้ากับบาปของเขา เขาปรบมือเยาะเย้ยท่ามกลางพวกเรา และพูดมากมายต่อสู้พระเจ้า’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.