บทที่ 33

1‘แต่บัดนี้ โยบเอ๋ย จงฟังคำของข้า และเงี่ยหูฟังถ้อยคำทั้งสิ้นของข้า 2ดูเถิด ข้าจะเปิดปากของข้า ลิ้นของข้าก็พร้อมจะกล่าวคำ 3ถ้อยคำของข้ามาจากใจที่ซื่อตรง และริมฝีปากของข้ากล่าวสิ่งที่ข้ารู้อย่างจริงใจ 4พระวิญญาณของพระเจ้าทรงสร้างข้า และลมปราณขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ประทานชีวิตแก่ข้า 5จงโต้แย้งข้าหากท่านทำได้ จงเตรียมคดีของท่านและเผชิญหน้าข้า 6ดูเถิด ต่อพระพักตร์พระเจ้า ข้าก็เป็นเช่นเดียวกับท่าน ข้าก็ถูกปั้นขึ้นจากดินเหมือนกัน 7แท้จริง ไม่มีความกลัวข้าที่จะทำให้ท่านหวาดหวั่น และมือของข้าจะไม่หนักเกินไปบนท่าน 8แต่ท่านได้พูดให้ข้าได้ยิน และข้าได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านว่า 9‘ข้าบริสุทธิ์ ปราศจากการล่วงละเมิด ข้าสะอาด ไม่มีความผิดในตัวข้า 10กระนั้นพระเจ้าก็ทรงหาเหตุปรักปรำข้า พระองค์ทรงถือว่าข้าเป็นศัตรูของพระองค์ 11พระองค์ทรงใส่เท้าของข้าไว้ในขื่อ ทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้า’ 12ดูเถิด ในเรื่องนี้ท่านไม่ถูกต้อง ข้าจะตอบท่าน เพราะพระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์ 13เหตุใดท่านจึงร้องเรียนต่อพระองค์ว่าพระองค์ไม่ทรงตอบคำใด ๆ ที่มนุษย์ทูลถาม 14เพราะพระเจ้าตรัสในทางหนึ่ง แล้วก็ตรัสในอีกทางหนึ่ง แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น 15ในความฝัน ในนิมิตยามค่ำคืน เมื่อความหลับสนิทมาเหนือมนุษย์ ขณะที่พวกเขาเคลิ้มหลับอยู่บนที่นอน 16แล้วพระองค์ทรงเปิดหูของพวกเขา และทรงตีตราคำเตือนแก่พวกเขา 17เพื่อหันมนุษย์ให้พ้นจากการทำผิด และยับยั้งเขาจากความหยิ่งผยอง 18เพื่อปกป้องจิตวิญญาณของเขาจากหลุมมรณา และปกป้องชีวิตของเขาจากการพินาศด้วยคมดาบ 19มนุษย์ยังถูกตีสอนด้วยความเจ็บปวดบนที่นอนของเขา และด้วยความทุกข์ทรมานไม่หยุดในกระดูกของเขา 20จนเขาเบื่ออาหาร และจิตใจของเขาก็ชังอาหารโปรดของตน 21เนื้อหนังของเขาทรุดโทรมไปจนมองไม่เห็น และกระดูกที่เคยซ่อนอยู่ก็ผุดออกมา 22จิตวิญญาณของเขาเข้าใกล้หลุมมรณา และชีวิตของเขาก็ใกล้บรรดาผู้นำความตาย 23กระนั้น หากมีทูตสวรรค์อยู่ข้างเขา เป็นคนกลางสักคนในพันคน เพื่อบอกมนุษย์ว่าอะไรถูกต้องสำหรับเขา 24เพื่อทรงเมตตาเขาและตรัสว่า ‘จงไว้ชีวิตเขาให้พ้นจากการลงสู่หลุมมรณา เราได้พบค่าไถ่สำหรับเขาแล้ว’ 25แล้วเนื้อหนังของเขาก็สดชื่นดุจเด็ก เขากลับคืนสู่วันคืนแห่งวัยหนุ่มของเขา 26เขาอธิษฐานต่อพระเจ้า และพระองค์ทรงโปรดปรานเขา พระเจ้าทรงคืนความชอบธรรมให้แก่เขา และเขาก็ได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ด้วยเสียงโห่ร้องยินดี 27แล้วเขาก็ร้องเพลงต่อหน้าผู้คนว่า ‘ข้าได้ทำบาปและบิดเบือนสิ่งที่ถูกต้อง แต่ข้าก็ไม่ได้รับโทษตามที่สมควร 28พระองค์ทรงไถ่จิตวิญญาณของข้าให้พ้นจากการลงสู่หลุมมรณา และชีวิตของข้าจะได้เห็นแสงสว่าง’ 29ดูเถิด พระเจ้าทรงกระทำสิ่งทั้งหมดนี้แก่มนุษย์ สองครั้งหรือกระทั่งสามครั้ง 30เพื่อนำจิตวิญญาณของเขากลับจากหลุมมรณา ให้เขาได้รับความสว่างแห่งชีวิต 31จงตั้งใจฟังเถิด โยบเอ๋ย จงฟังข้า จงเงียบเสีย แล้วข้าจะพูด 32แต่หากท่านมีอะไรจะพูด ก็จงตอบข้า จงพูดเถิด เพราะข้าปรารถนาจะให้ท่านพ้นผิด 33แต่หากไม่มี ก็จงฟังข้า จงเงียบเสีย แล้วข้าจะสอนปัญญาแก่ท่าน’

1‘แต่บัดนี้ โยบเอ๋ย จงฟังคำของข้า และเงี่ยหูฟังถ้อยคำทั้งสิ้นของข้า

2ดูเถิด ข้าจะเปิดปากของข้า ลิ้นของข้าก็พร้อมจะกล่าวคำ

3ถ้อยคำของข้ามาจากใจที่ซื่อตรง และริมฝีปากของข้ากล่าวสิ่งที่ข้ารู้อย่างจริงใจ

4พระวิญญาณของพระเจ้าทรงสร้างข้า และลมปราณขององค์ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ประทานชีวิตแก่ข้า

5จงโต้แย้งข้าหากท่านทำได้ จงเตรียมคดีของท่านและเผชิญหน้าข้า

6ดูเถิด ต่อพระพักตร์พระเจ้า ข้าก็เป็นเช่นเดียวกับท่าน ข้าก็ถูกปั้นขึ้นจากดินเหมือนกัน

7แท้จริง ไม่มีความกลัวข้าที่จะทำให้ท่านหวาดหวั่น และมือของข้าจะไม่หนักเกินไปบนท่าน

8แต่ท่านได้พูดให้ข้าได้ยิน และข้าได้ยินเสียงถ้อยคำของท่านว่า

9‘ข้าบริสุทธิ์ ปราศจากการล่วงละเมิด ข้าสะอาด ไม่มีความผิดในตัวข้า

10กระนั้นพระเจ้าก็ทรงหาเหตุปรักปรำข้า พระองค์ทรงถือว่าข้าเป็นศัตรูของพระองค์

11พระองค์ทรงใส่เท้าของข้าไว้ในขื่อ ทรงเฝ้าดูทางทั้งสิ้นของข้า’

12ดูเถิด ในเรื่องนี้ท่านไม่ถูกต้อง ข้าจะตอบท่าน เพราะพระเจ้าทรงยิ่งใหญ่กว่ามนุษย์

13เหตุใดท่านจึงร้องเรียนต่อพระองค์ว่าพระองค์ไม่ทรงตอบคำใด ๆ ที่มนุษย์ทูลถาม

14เพราะพระเจ้าตรัสในทางหนึ่ง แล้วก็ตรัสในอีกทางหนึ่ง แต่ไม่มีใครสังเกตเห็น

15ในความฝัน ในนิมิตยามค่ำคืน เมื่อความหลับสนิทมาเหนือมนุษย์ ขณะที่พวกเขาเคลิ้มหลับอยู่บนที่นอน

16แล้วพระองค์ทรงเปิดหูของพวกเขา และทรงตีตราคำเตือนแก่พวกเขา

17เพื่อหันมนุษย์ให้พ้นจากการทำผิด และยับยั้งเขาจากความหยิ่งผยอง

18เพื่อปกป้องจิตวิญญาณของเขาจากหลุมมรณา และปกป้องชีวิตของเขาจากการพินาศด้วยคมดาบ

19มนุษย์ยังถูกตีสอนด้วยความเจ็บปวดบนที่นอนของเขา และด้วยความทุกข์ทรมานไม่หยุดในกระดูกของเขา

20จนเขาเบื่ออาหาร และจิตใจของเขาก็ชังอาหารโปรดของตน

21เนื้อหนังของเขาทรุดโทรมไปจนมองไม่เห็น และกระดูกที่เคยซ่อนอยู่ก็ผุดออกมา

22จิตวิญญาณของเขาเข้าใกล้หลุมมรณา และชีวิตของเขาก็ใกล้บรรดาผู้นำความตาย

23กระนั้น หากมีทูตสวรรค์อยู่ข้างเขา เป็นคนกลางสักคนในพันคน เพื่อบอกมนุษย์ว่าอะไรถูกต้องสำหรับเขา

24เพื่อทรงเมตตาเขาและตรัสว่า ‘จงไว้ชีวิตเขาให้พ้นจากการลงสู่หลุมมรณา เราได้พบค่าไถ่สำหรับเขาแล้ว’

25แล้วเนื้อหนังของเขาก็สดชื่นดุจเด็ก เขากลับคืนสู่วันคืนแห่งวัยหนุ่มของเขา

26เขาอธิษฐานต่อพระเจ้า และพระองค์ทรงโปรดปรานเขา พระเจ้าทรงคืนความชอบธรรมให้แก่เขา และเขาก็ได้เห็นพระพักตร์ของพระองค์ด้วยเสียงโห่ร้องยินดี

27แล้วเขาก็ร้องเพลงต่อหน้าผู้คนว่า ‘ข้าได้ทำบาปและบิดเบือนสิ่งที่ถูกต้อง แต่ข้าก็ไม่ได้รับโทษตามที่สมควร

28พระองค์ทรงไถ่จิตวิญญาณของข้าให้พ้นจากการลงสู่หลุมมรณา และชีวิตของข้าจะได้เห็นแสงสว่าง’

29ดูเถิด พระเจ้าทรงกระทำสิ่งทั้งหมดนี้แก่มนุษย์ สองครั้งหรือกระทั่งสามครั้ง

30เพื่อนำจิตวิญญาณของเขากลับจากหลุมมรณา ให้เขาได้รับความสว่างแห่งชีวิต

31จงตั้งใจฟังเถิด โยบเอ๋ย จงฟังข้า จงเงียบเสีย แล้วข้าจะพูด

32แต่หากท่านมีอะไรจะพูด ก็จงตอบข้า จงพูดเถิด เพราะข้าปรารถนาจะให้ท่านพ้นผิด

33แต่หากไม่มี ก็จงฟังข้า จงเงียบเสีย แล้วข้าจะสอนปัญญาแก่ท่าน’

บริบท (context) notes are editorial commentary — not part of the biblical text.